Pars prima. De uerbo.dei. Diſtinctio. .ix.

pretioſitatem. Attēde qͣꝫſollicite cuſtodit̉ theſaurus. et quāto p̄cioſior. tāto vigilantius cuſtoditur. verbū aūt dei theſaurus ē infinitus.quo qͥ vſi ſunt. participes facti ſūt amicitie deiNota qui theſauruꝫ tꝑalē dn̄i ſui cuſtodiuijt.ſi illo utuntur. ſi ex illo amicos acquirunt. fures ſunt & infideles dn̄o ſuo. & dn̄m ſuū dānificant. nec illo poſſunt uti. ul̓ amicos acquirere ſine domini ſui damno. nō ſic de iſto. qꝛquanto plus theſauro iſto u̓ſus fueris. quātoin plures diſperſeris. & inde amicos acquiſieris. tanto maioreꝫ dei amiciciā obtinebis. Necmirū quia infinitus eſt theſaurus homībꝰ nōdleo. i. ad utilitatem non dei ſed hominū. tamip̄ius cui ſeruandus cōmittitur. qͣm illoꝝ omnium quibus cōmunicatur Nota. Religioſi libenter theſauros magnoꝝ hominū in depoſitum recipiunt. ſcientes quia ubi eſt theſaurustuus. ibi eſt & cor tuum. Math̓. v. Ita nos theſaurum ſapientie dei libenter cuſtodire debemus. ut eius & multoꝝ alioruꝫ amicitiā acquiramus. ¶ Tertio propt̓ eius ſanctitatem. Nota ſi ſudorem qͥ fluxit de corpore xp̄i. uel lacrimam de oculo. uel ſtillam ſanguinis de quocūqꝫ membro poſſemus habere. cū magna reuerentia ſeruaremus. quantomagis uerbum qd̓de cordis eiꝰ intimis emanauit. pͣs. Eructauitcor. in. u̓. bo. Hoc inquā uerbum de dei cordeproductum ꝑ legem ꝓphetas. & apl̓os nobismiſſum. immo & per ip̄m dei filiū. uerbuꝫ .ſ.carnem factū nobis audibile. uiſibile. et legibile uerbalit̓ ꝓpinatū. ut ſaltem uerbū eius contemnere non poſſemus. Vn̄ yſa. xi. Verbummiſit deus in iacob. pͣs. Miſit uerbum ſuū &ſanauit eos. &cͣ. Igitur a quocūqꝫ ꝓferatur ūbum dei. non eſt attendendū a quo. ſꝫ cuius.qꝛ. Math̓. x. dicit̉. Non uos eſtis qui loquimīſꝫ ſpiritꝰ patris ur̄i qͥ loquitur ī uobis ¶ Quarto propt̓ eius multiplicem utilitatē. Sane ī numera ſunt bona que uerbū dei facit ī aīa. Sa.viii. Vener̄t mihi omnia bona pariter cum illa. .ſ. ſapientia. & innumerabilis honeſtas permanus illius. &cͣ. De multis aūt pauca recitabimꝰ. ut demus alijs materiā cogitādi. ¶ Primo uerbū dei paſcit & ſuſtētat. Sicut enī u̓būdei eternū eſt pabulum angeloꝝ in celo. ita u̓bum dei eſt pabulum ſanctaruꝫ aīarum in terra. Vn̄ dixit dyabolo. qui ieiunus erat h̓ cibo.Math̓. iiii. Non in ſolo pane uiuit homo. ſꝫ inomni uerbo qd̓ procedit de ore dei. Sicut enīaues paſcūt & nutriūt filios ſuos cibo quē eisemittunt de ore ſuo. ſic deus ſuos uerbo ſuo.Iob. xxxviii. Qui preparat coruis eſcam. quādo pulli eius clamant ad dn̄m. ibi dicit gloſa.ꝙ pullos coruoꝝ deus rore celeſti paſcit quouſqꝫ nigreſcant. & de eis patres eoꝝ curaꝫ habeant. q̄ non prouident eis in aliquo quādiuuident eos habere plumas albas. qui dicūt̉ fatue. ſꝫ quamcito nigreſcunt eos quaſi nō degeneres ſꝫ ſibi ſimiles paſcunt. Sic deus paſcit u̓bo ſuo. quos mūdus abiicit. ſap̄. xvj. Non fructus natiuitatis paſcunt illos. ſꝫ ſermo tuꝰ ho

mines. ¶ Vnde in uitis patrū. legit̉. ꝙ quidaꝫfrater. uidit in eadem menſa alios mel comedētes. alios panē. tertios ſtercus. & oranti proreuelatione. uox ait. primi ſunt qui ſemꝑ orātalij qui gratias agunt. tertii qͥ murmurant &cibo detrahunt. Sic in eodem ſermone alij reficiunt ibi affectū. alij incellectum. tertii detrahunt nel murmurāt predicatori. uel uerbo deiItem h̓ cibo beata maria magdalena reficiebatur ad pedes domini audiēs ſic uerba oris eiꝰ.ut obliuioni ttaderet cibū uentris. ¶ Sic duofratres de quibus in uitis patrū dicit̉. ꝙ cū paraſſent refectionem poſt ieiuniū inceperūt loqui de deo. & uſqꝫ ī craſtinuꝫ ita loquendo dedeo aſſidue ꝑſeuerauerunt ꝙ cibū corporis accipere obliti fuerūt. Sed mirabantur ſi comediſſent. ¶ Secūdo potat & inebriat. qꝛ ē fonsuite ad quē ſerpens uenenū effundendo. ceruus cornua deponēdo. Aquila plumas roſtrū& ungues immutādo renouant̉. pͣs. Quēad.deſi. c̓. ad fo. a. Idem renouabitur ut aquile iuuentus. t. Apo. xxi. Ego ſicienti dabo de fonte aque uite gratis. hoc uerū ē ſpiritualiter. qͥauerbum dei fons eſt. cuius uirtute ſubito anime ſpiritualiter immutant̉. & innouāt̉. ut admodum ſerpentis malicioſus euomat uenenūmalitie. inobediens & rebellis cornua inobedientie. ad modū cerui. auarus ungues tenacitatis & rapine. et plumas conuerſationis antiq̄.ad modū aquile. & roſtrū uerbi mali Nō ſolūaūt potat. ſꝫ etiam potando inebriat. Iere. xiij.Factus ſū ſicut uirebrius. & quaſi homo madidus a uino a facie uerboꝝ dei. Sic erāt apoſtoli ebrii. qͥ quaſi pice inebrietate nō poterātſe continere ab huiuſmōi locutione. ſꝫ ī diuerſas uoces ī aſſuetas linguas ſuas tranſformabāt. Vn̄ eos ebrios iudei reputabāt. Hoc īebriati martires ſe rebus tꝑalibus denūdabāt. uulnera & cruciatus corporis pro nihilo ducebātimmo ad mortem alacrit̉ ꝓperabant ut vincētius. agatha. & alij corpus ī taberna martiriipignorantes. Apoꝰ. Scio cui credidi. &cͣ. bnͥ.Quē talis guſtus inebriauerit. ad om̄e opꝰ &omnem laborē hylareſcit. laborat. nec laceſſit.feſtinat nec deficit. dolet et non ſentit. lacerat̉& neſcit. irridet̉ & non aduertit. Ideo de ſacraſcriptura dicit̉. Can. i. Meliora ſunt ubera tuauino. Et poſt. ubera tua aſſimilata ſunt hotris.i. duo teſtamenta. ꝓu̓. v. Vbera eius inebriētte omni temꝑe ¶ Tertō edificat. Io. xiiii. Si qͥsdiligit me ſer. m. ſer. Et poſt Et ad eum uenienius. ego filius. pater. & ſpc̄. .ſ. & manſionem.i. domū ad manendum. apud eum faciemusHic competit exemplū. qd̓ ponit̉. Math̓. vii. d̓ſapiente edificante ſupra petram. Vn̄ ibi dicit̉Qui audit uerba mea et facit ea. ſimilis erit uiro edificanti domū ſupra petram. &cͣ. Eph̓. ii.Superedificati ſupra fundamentū apl̓oruꝫ &ꝓphetarū. &cͣ ¶ Quarto rigat & fecūdat. yſa.lii. Quēadmodū ymber et nix deſcendit de celo. & inebriat terram. & infundit eam. & germīare eā facit. &cͣ. ſic erit uerbū qd̓ egredietur