Pars quarta. De incarnatione.filii dei. Diſt. XI.

ſacramēta. tunc emiſſo ſpiritu qui aderant viderūt aīam eius ſuſcipi ab angelis et ſanctis.hymnū canētibus. Itē legit̉ ꝙ quidā rex in terra ſua hn̄s quendā diuitē ſapientē nō inueniens occaſionē quō eius pecuniā extorqueret.queſiuit ab eo tres q̄ſtiones ꝙ niſi eas ſolue̓rmultā pecuniā ei daret que videbant̉ inſolubiles. Prima fuit. vbi erat mediū terre. q. centꝝAlia quot modii aque erāt in mari. Tertia qꝫmagna erat miſericordia dei. Cū aūt die aſſignata corā regis curia a carcere deduceretur inquo detinebat̉ vt ſe redimeret & dictas qōesſolueret. de ꝯſilio cuiuſdā ph̓i dicti auxiliū miſeroꝝ aſſumpto baculo in terra infixit dicenshic ē centrū terre & mediū. improba ſi pōtes.Si vis vt menſurē modios maris. retine fluīaet aquas alias ne ſubintrēt illud quouſqꝫ mēſerauerim & tibi dicā numerū modioꝝ. Tertiam ſoluere potero. ſi tradieris mihi veſtes. tu.& ſoliū ad hoc iudiciū faciendū. quo facto cūeſſet in ſublimi ſolio ī apparatu regio. ait. Audite & videte ſublimitate miſericordie dei. qꝛparū an̄ erā ſeruus. mō ſubito factus ſum qͣſirex. an̄ pauꝑ mō qͣſi diues. an̄ in ymo mō in alto. ante in chathenis & carcere. modo in libertate &cͣ. Sic centrū miſericordie dei eſt vbiqꝫ īp̄ſenti vita. miſericordie eius nō eſt numerusubl imitas & īmenſitas eius eſt ꝙ de carce̓ &vinculis peccatoꝝ ꝑ penitentiā modicā venitpeccator ad regnū celoꝝ. ecc̄i. iiii.DE INCARNATIONE FILII DEIDISTICTIO. VNDECIMA.De miſericordia dei nobis exhibita ꝑ filiū pro nobis miſericorditerincarnatū libet aliqua conſiderarebreuiter ad ip̄ius ſūmi dei laudem& gloriā & nr̄am vtilitatē ꝑmaximā. nihil em̄dulcius ad cogitandū. nihil vtilius ad ſciendum. nihil efficaciꝰ ad amorē eius in nobis vehemētius inflāmandū. nihil magis a malo retrahit. nihil eq̄ ad bonū attrahit. nihil ita diſponit ad gr̄am. nec ad cōcipiēdam ſpei fiduciam. nec ad gl̓iam acquirendā. Sciendū itaqꝫꝙ deꝰ pater miſericordiaꝝ. filiū ſuū miſit. &ip̄e filiꝰ ſeip̄m dedit nob̓ ī ſolatiū nr̄e ꝑegrinatōis. In conſiliū nr̄e directionis. In remediūnr̄e curatōnis. In ſubſidiū nr̄e recōciliationisIn p̄ſidiū nr̄e defēſionis. In cōuiuiū nr̄e refectionis. in p̄cium nr̄e redemptōis. In p̄miumnr̄e glorificatōis. Eſt igit̉ nobis xp̄s in ſolatiūtanqꝫ nr̄e deiectionis reꝑator. Cum em̄ eſſethō ꝑ peccatū de ſtatus ſublimitate deiectꝰ. deparadyſi amenitate eiectus. in exiliū ꝓiectus& dyabolo vili ſeruitute ſubiectus. xp̄s homofactus eſt. & ſic eū de tam vili deiectione miſericorditer releuauit. dum naturā diuinā humane nat̉e tā mirabil̓r cōpulauit. ꝙ factꝰ eſtnobis amicus. ſocius. frater et ſponſus. Sicutan̄ ꝓmiſerat antiqͥs pr̄ibus. ſpāliter abrahe dicēs. In ſemīe tuo bn̄dicent̉ om̄es gētes. quodeſt xp̄s. & dauid. De fructu ventris tui ponaꝫſuꝑ ſedeꝫ cuam. Ideo dicit̉ Michee. vii. Dabis

veritatē iacob. miſericordias abrahā. que iuraſti pr̄ibus antiqͥs nr̄is. Hāc miſericordiā petebat dauid dicēs. Oſtende nobis dn̄e miſericordiā tuā. on̄de inqͣꝫ vt videamꝰ. & falutare tuūda nobis vt teneamus. ſed de dilatione incarnationis velud impatiēs dicebat. Vbi ſunt miſericordie tue antiq̄ dn̄e ſicut iuraſti dauid inveritate tua. Memor eſto obprobrii ẜuoꝝ tuorum. De iſta ꝓmiſſione dicit̉. yſa. lv. Feriamvobiſcū pactum ſempiternū miſericordias dauid fideles id eſt fideliter repromiſſas. Et luc̄.ii. Sicut locutus eſt ꝑ os ſanctoꝝ qui a ſeculoſūt ꝓhetaꝝ eius &cͣ. ad faciendā miſericordiam cum pr̄ibus nr̄is. & memo. teſta. ſui ſāctiIuſiurandū qd̓ iurauit ad abra. pa. no. datu.ſe nobis. Hūc petebat in fr̄em aīma ſcā. Can.viii. Quis mihi det te fr̄em meum ſugentemvbera matris mee et iam me nemo deſpiciat.vn̄ poſſumus ei dr̄e illud ecc̄i. xxix. Hoſpitio.ſcꝫ ventris virginei factus es mihi frater. Ꝙaūt fieri vellet ſpōſus dulciſſimus aīmaꝝ dicitoſee. ii. Spōſabo te mihi in ſempiternū. & ſpōſabo te mihi in iuſtitia & iudicio. & in miſericordia. et miſeratōibus. et ſpōſabo te mihi ī fide. Nota qn̄ rex aliquis magnus et potēs aliquā puellam de humili plebe ducit in mr̄imoniū. tota ꝓgenies honorat̉. om̄is infamia tollit̉. ẜuitus abolet̉ libertas reddit̉ & in dignitatē nimiā ſublimat̉. Bern̄. ſuꝑ can. Puto iamme cōtemne̓ nō poterit os de oſſibus meis. &caro de carne mea. In vit̓ pr̄m legit̉ ꝙ quedaꝫmulier venit ad bt̄m hylarionē. que cū eſſꝫ ſterilis rogabat ſcm̄ vt ei fecūditatis gr̄am ſuis p̄cibus impetraret. ſꝫ cum ip̄e fuger et eam clamauit illa nō eſſe cōtemnendū hūc ſexū qͥ geiniuit et peꝑit ſaluatorē. Quo audito expectauit eam patient̓ audiuit eiqꝫ fecūditatis gr̄amimpetrauit. Bern̄. Quō nō te moueat ſi recordatus fueris. qꝛ ille qui erat in forma dei ī dieeternitatis ſue in ſplēdore ſanctoꝝ an̄ luciferū genitus. ſplēdor et figura dei ſubſtātie veītad carcerē tuū ad limū tuū. Infixus vt diciturvſqꝫ adcubitos in limoꝓfundi. Idem. qͥd retribuā do. pro. o. q̄ re. mihi. Nōne ſi conferrent̉in me om̄s vite filioꝝ adam. om̄es dies ſeculilabores oīm hoīm. qui fuerūt et qui ſūt & quierūt. nihil eſſeꝫ ad comꝑationē illius corporis.quod ſpectabile et ſtupendū eſt virtutibus ſuꝑnis. in cōceptū de ſpūſancto. ī ortu de virgine. in vite innocentia. in doctrine fuentia. inchoruſcatione miraculoꝝ. in reuelationibꝰ ſacramentoꝝ. Cum ergo ej deuouero quicquidſum quicqͥd poſſū. nōne ſic ē ſicut ſtella ad ſolem. ſtilla ad flumē. ſcintilla ad fornacē. lapisad montē. granū ad aceruū. athomꝰ ad totuꝫmundū. Idem ſuꝑ miſſus eſt. omē. i. Sꝫ vertome ad cōceptū et partū virginis. hāc reꝑio nouitatē. Ibi em̄ agnoſcet̉ lōgitudo breuis & latitudo anguſta. altitudo ſubdita. profūditasplana. Ibi agnoſcit̉ lux nō lucēs. verbū infās.aqua ſitiēs. panis eſuriēs. ibi videbis regi potētiam inſtrui ſapientiam ſuſtētari virtutē. deū