Pars quarta. DE EffectibusMiſericordie. Diſt. X.

Et ſic eius penitentia paulatim imminuta. cūveniſſent ī quandā villuā dic̄ eidyabolꝰ. ꝙ ibiecat quedā religioſa mulier que multum affectabat ei loqui. ꝓcurāte ergo ita dyabolo pluries locuta eſt ei. que ſic ſanctū virū uerbis &factis allexit ꝙ cōmotus fuiſſet ad caſuꝫ niſideus hoc opus dyaboli beato martino reuelaſſet. qui occurrēs ſubito demonē effugauit & ꝓpalauit. & hylariū liberauit ¶ Vndecimū bn̄ficiū eſt ꝙ cōuerſū ad ſe frequenter ad magnaprouehit. adeo ꝙ vbi abūdauit delictum ſuꝑabūdet & gr̄a. ro. v. ut patet de maria magdalena. petro et paulo. ¶ Item in uitis pr̄m legit̉ ꝙ cū muſtius eſſet pͥnceps latronū & gentilis. et ueniſſet ad domū cuiuſdā ſacre uirgīsad ſpoliandū eam. dormiēs uidit quendaꝫ inhabitu regio dicentē ſibi ꝙ ceſſaret ab his maleficijs homicidiis. & furtis. et faceret eū ducem & pͥncipē militie ſpūalis monachoꝝ. Hicꝓmittit libēter ſe facturū. querit a virgīe monaſteriū. baptizat̉. & q̄rit mandata ſalutis. docens eum tres pͥmos uerſus pſalterii. dicēs eospoſſe ei ſufficere ad ſalutē. uadit ad heremumꝑſeuerās in fletibus & or̄onibus. viuit ibi diude radicibus. poſt rediit uerſus dictos reddēsoꝑe et ſermone. Poſt ad heremū reuerſus dominicis diebus panē diuinitus ſumebat. patermultoꝝ extitit poſtea monachoruꝫ. & oꝑatormultoꝝ miraculoꝝ &cͣ. Itē inter miracula bt̄iIoh̓is euāgeliſte legit̉ in hyſtoria eccl̓iaſtica li.iii. ca. xxiii. Ꝙ cum eccl̓ias circuiret uidit quendam iuuenē fortē & pulcherrimū ferocis aīmiquē ſub teſtimonio xp̄i et eccl̓ie cuidā ep̄o cōmendauit nutriendū & baptizandū & informandū in ſeruitio xp̄i. qd̓ cū feciſſꝫ. poſtea cūalijs laxauit hēnas & recedēs ab ep̄o omnibusflagitiis ſe admiſcens fit pͥnceps latronū. oīodeſperās. Poſt aliquantū tempꝰ bt̄s Iohānesrediens requirit ab ep̄o cōmiſſū. a ſtupēte reqͥrit iuuenē. quē cū dr̄et mortuū in aīma & vbieſſet ꝑcuſſo capite diu. aſcēdit equū inſequit̉.& inuentis lacronibus querit ab eis ſuū pͥncipem. quo adducto eum agnoſcēs fugit armatus. Ioh̓es oblitus etatis ſue eum inſequit̉. clamans. quid fugis fili dilectiſſime pr̄em ſeneꝫnō armatū. noli timere ego ꝓ te xp̄o rationēreddā. Paratus pro te mori. crede mihi qꝛ xp̄sme miſit. tūc ille ſtetit vultū demiſit. arma depoſuit. & amariſſime fleuit. Veniā poſtulātiet dexteram nimie cedis conſciam occultanti.pollicet̉ Ioh̓es. q. ſb̓ ſacͣm̄to ſe ei veniā impetͣturū. & pedibus iuuenis ꝓuolutū manū eiusqͣſi ꝑ penitentiā purgatū oſculat̉. ad eccleſiameum reducit veniā quā ꝓmiſerat ei ieiuniis &or̄onibus impetrauit nec deſtitit vſqꝫ eū emēdatū ꝑ penitentiā p̄fecit. ¶ Duodecimū bn̄ficiū eſt. ꝙ introducit in gl̓iam et ſupͣ condignū remunerat. pͣs. Benedic aīma mea domīoQui coronat te ī miſericordia et miſeratōibuſDeut̓. viii. Dn̄s deus tuus introducet te in terrā bonā &cͣ. Et. xv. Introduces eos & plātabisin mōte hereditatis tue &cͣ. Sicut fec̄ latronē

Luce. xxiiii. In vitis pr̄m legit̉. ꝙ cum redirꝫbeatus antonius de viſitatione pauli. pͥmi heremite audiuit choros āgeloꝝ cātantes. & animā dicti pauli introducētes. Itē in vitis patrūcum beatus pafnutius orarꝫ. Rn̄dit ei angelꝰꝙ ſil̓is forꝫ cuidā ſymphoniaco qui ī vico quodam cātaret. a quo q̄ſito& inuēto queſiuit demerito ſuo qui dixit ſe fuiſſe latronē. adiurauit. vt diceret ei ſi tūc aliquid boni fecerat. Ille dixit ꝙ virginē ſacratā et flentē vi rapueratde manibus ſocioꝝ ſuoꝝ. & intactā raſtituit.in loco ſuo. Item requiſitus vltra. Reſpōdit ſemulierē laſſam inueniſſe in ſilua. que nec pertriduū comederat. que ait ꝙ fugerat proptertortores. qui virū ſuū ꝓpter fiſcale debituꝫ incarcere detinebāt. & pueros ſuos. & ip̄am adhoc requirebāt. & ꝙ eam ducit ad foueā ſuā.& refecit. &. ccc. dedit ei ſolidos. ad virū & filios liberādos. & reduxit eam ad locum ſuuꝫ.Qui ſuaſus ad vitā heremiticā. abiectis fiſtulis ꝓ muſica ſpūali ſecutus eſt pafnutiū. & ꝑtres annos artiſſime ſe affligens inter chorosſanctoꝝ et angeloꝝ tradidit ſpm̄. quod pafnutio eſt reuelatū audienti eum ab eis in celūdeportari. Itē cum pafnutius dictꝰ poſt artiꝰſe affligeret. Reſponſum eſt ei ꝙ ſil̓is forꝫ primario vici illius. vadit ad eū ſuſcipit̉ honorifice. adiuratus refert ꝙ ꝑ triginta ānos cū vxore ſua manēs cōtinuerat. nec eam ante cognouerat niſi cauſa ꝓlis. & ꝙ nunqͣꝫ ab hoſpitalitate ceſſauit. adueniēte ꝑegrino pͥor occurrit.& ꝙ viaticum in receſſu ſuo ſemꝑ dedit. & ꝙpauꝑem nullū deſpexerat. ſꝫ neceſſaria ꝓ poſteſuo eis dederat. ꝑſonā in iudicio nō acceꝑatalieni fruges ī domū ſuā nō introierāt. litemvidens nō p̄terierat. ſꝫ ad pacē ꝓ viribꝰ reduxerat. famulos ſuos nemo in forefacto ſuo īuenerat. greges ſui alienas fruges n̄ leſerāt. quātum potuerat inferiorē oppͥmere nō ſuſtinuerat. ſemꝑ ſtuduerat neminē cōtriſtare. & a nemine cōtriſtari. in iudicio neminē ꝯdemnauitſꝫ pacificauit. Ad hoc pafnutius ait. Hic vnuꝫtibi deeſt vt abneges temetip̄m. tollis crucemtuā. et ſequaris xp̄m. qui ſtatim obediuit factꝰmonachus. Quadā aūt die dum ī cella ſua reſideret pafanutius vidit aīam dicti pͥmarii recipi a multitudine angeloꝝ pſallentiū. Beatꝰquē elegiſti et aſſūpſiſti dn̄e inhabitabit ī atriis tuis. Item poſt hoc artius ſe affligens quisſibi adhuc foret ſilis. audiuit. ꝙ talis negociator alexādrinus viginti miliuꝫ ſolidoꝝ nauesduas plenas mercibus deducēs. hic decem ſaccos plenos leguminū deferebat. que dabat viris religioſis quos viſitabat. quoꝝ or̄onibꝰ ſecōmittebat. Huic occurrit pafnutiꝰ amplexāseum. et dicens. quid tibi cū his negociis o deodigna et p̄cioſiſſima margarita. Ille at̄ ſtatimeum ſequit̉. iubens om̄ia que ducebat dari ꝓdeo. qui poſt breue tempus ad dn̄m aſſumptꝰeſt. Poſtea auteꝫ ait angelus pafnutio oranti.cras venies ī eterna tabernacula. Tūc vocatoſacerdote reuelauit ei ante dicta. & ſuſcipit