Pars quarta. De incarnationefilii dei. Diſt. XI.

lactantē. ſed angelos reficientē. vagientem. ſꝫmiſeros cōſolantē. Item caſſiodorꝰ. O quantamiſeriordia nr̄i ꝯditoris q̄ fecit vt deꝰ immortalis hō fieret mortalis. ꝙ panis eſuriret. fonsſitiret. via fatigaretur. virtus infirmaret̉. vitamoreret̉. que fecit creari creatorē. ſeruire dn̄atorem. vendi redemptorē. mori viuificatoremMonialis quedaꝫ religionē egreſſa factapublica meretrix. poſt multos annos ad ſuuꝫmonaſteriū eſt reuerſa. que penitēs qn̄ de deiiudicio cogitabat & de penis inferni fere deſperabat ſe poſſe veniā obtinere. qn̄ de paradiſo cogitabat dicebat. ꝙ in illū mūdiſiimū locūnō intraret. qn̄ de dn̄i paſſione quanta malaxp̄s ſuſtinuerat. et ecōtra quanta mala ip̄a cōmiſerat qͣſi cleſperans. anxia nimis erat. & ſicde alijs que xp̄s fecerat. vel que facta fuerantcirca xp̄m. In natali autē dn̄i cepit cogitare. qꝛpuer natus eſt nobis. & ꝙ pueri ꝓ modico placant̉. corā ymagine bt̄e virginis cepit cogitarede infātia ſaluatoris. & tot ꝑfuſa eſt lacrimisꝙ fere moriebat̉. adiurās puerū ꝑ benignitatē infātie ſue ꝙ miſereret̉ eius. ip̄a audiuit vocem dicentē ſibi. ꝙ ꝑ benignitatē illius infantie quā allegabat ſcirꝫ ip̄a ſibi dimiſſa oīo peccata ſua. Deniqꝫ fr̄es ſcitōte. qꝛ puer cito donat. cito cōdonat. ꝓ vno pomo poteſt placari.quare pomū eſt penitētia nr̄a. Itē quedā gloſaPuer qͣꝫcito placatur. leſus non meminit.Scd̓o xp̄s factus eſt cōſiliū nr̄e directōis.Ip̄e em̄ eſt magni cōſilii angelus. Luc̓. ii. ꝑ viſcera miſericordie dei nr̄i. in quibus viſitauitnos oriēs ex alto. illumīare his qui in te. & invmbra mortis ſedēt ad dirigēdos pedes nr̄osQuia em̄ pͥmus hō a ſūma luce peccādo receſſerat. cecus factꝰ in tenebris ambulat. ſꝫ deusmiſericors lucē ſapientie miſit. vn̄ factꝰ eſt legiſlator. yſa. xxxiii. Dn̄s legifer nr̄ qui nobisattulit legē gr̄e. legē amoris. legem libertatis.Hanc legē xp̄s docuit et verbis ſue p̄dicatōis& factis ſue ſanctiſſime ꝯuerſatōis. et ſignismiraculoꝝ clariſſimis. et exemplis. ecc̄i. xviii.Qui mīam habet docet et erudit. ¶ Tertiofactus eſt nobis in remedium nr̄e curationisnam ꝑ pct̄m a tanta ſublimitate collapſi. factiſumus infirmi. Ideo. pͣs. Miſerere mei domīeqm̄ infirmus ſum. Exemplū. Luc̓. x. de illo qͥincidit in latrones. ſamaritanus iter faciēs &videns illū miſericordia motus eſt. Nota bn̄totā parabolā. vbi ad qōem quis hoꝝ triū videt̉ ꝓximus fuiſſe illi qui incidit in latrones.Rn̄det̉. qui fecit miſericordiā in illū. Quis eſtiſte ſamaritanus. id eſt cuſtos niſi xp̄s qui nōbis factus eſt ꝓximus. & fr̄nitate carnis aſſumpte. & affectu dilectionis īmenſe. & effectu miſerationis impenſe. Voluit em̄ ꝑ om̄iafr̄ibus aſſiſari vt miſericors fieret. nō ſolū ar̄infirmitates corpoꝝ & aīmaꝝ ſanauit dū viueret. verū etiā ſacram̄ta id eſt ſpūales medicinas inſtituit. vt medico ꝑſonal̓r in celū aſcēdēte. ſacramētoꝝ remedia ꝑpetuo remanerēt.Vn̄ thy. iii. Non ex oꝑibus iuſtitie q̄ fecimꝰ

nos. ſed ẜm ſuam miſericordiā ſaluos nos fecit ꝑ lauacrū regn̓ationis. & renouatōis ſpūſſancti. O quā pius medicus qui venit ꝑſonaliter ad egrotū nō vocatus ſe ingerit. cū expēſisꝓpriis curā aſſumit. quicqͥd infirmus ſuſtine̓debe̓t ip̄e ī corpore ſuo ſumit. Puta ſi oportetegrotū ieiunare. vigilare. ſudare. amaram potionē bibere. flebothomiā ſuſtinere. Hec omīaxp̄s aſſūpſit. ¶ Quarto factus eſt nobis inſubſidiū nr̄e recōciliatōnis. quia eſt pacis nr̄ecōueniētiſſimus mediator. quia videlicꝫ deuset hō. ideo inter deum et hoīem paceꝫ potuitreformare. Cum em̄ in curia diuina cōtrou̓ſiatractaret̉ ꝓ ꝑte dei allegabat veritas cōcludēscōtra hoīem. iuſtitia vero pro eius punitioneet ꝯdemnatōe ſententiā ꝓferehat. ꝓ hoīe veromiſericordia veniā implorabat. et pax non penam ſubterfugiēs petebat fieri cōpromiſſū. &ꝙ eſſet aliquis fidelis & pius medator. Adinuenta eſt hec via ꝓ bono cōmuni ꝙ filius deimedia ſcꝫ in trinitate ꝑſona naturā hūanā aſſumeret. ut inquantū deus dei conſeruaret honorem. inquantū hō pacem & bonū hoīs ꝓcuraret. vn̄ miſericordia et veritas obuiaueruntinuicē cōcordātes. iuſtitia et pax oſculate ſuntin ſignū recōciliatōnis et federis ſempiterni.Vn̄ pace reformata cōſolat̉ deus hoīem dicēsyſa. liiii. In momēto indignationis abſcondifaciem meā parūꝑ a te. & in miſericordia ſempiterna miſertus ſuꝫ tui. Sequit̉. miſericordiamea nō recedet a te. & fedus pacis mee nō mouebit̉. dicit miſerator tuꝰ dn̄s. ¶ Quinto factus eſt in p̄ſidiū nr̄e defēſſionis. quia eſt pronobis fortiſſimus ꝓpugnator. profecto reformata pace inter deum & hoīeꝫ expediens eratꝙ homo defenderetur ab hoſte ne amplius ſeuiret in eum. nec tyrānice dn̄aret̉ ei. ſicut fecerat ſubiiciens eū ſibi & opprimēs grauiſſimaẜuitute. Ideo yſa. lxxiii. Quis ē iſte qͥ venit deedoni tinctis veſtibus de hoſra. Et rn̄det. egoqui loquor iuſtitiam. & ꝓpugnator ſum &cͣ.Vere multū expediebat. ꝙ fortē haberemꝰ ꝓpugnatorē qm̄ hoſtes fortiſſimos & ferociſſimos habeamꝰ. Ideo tren̄. iii. Miſericordie dn̄iquia nō ſumus cōſumpti &cͣ. pͣs. Dedit eos inmiſericordias in cōſpectu oīm qui ceperāt eosEt Iere. xlii. Nolite timere a facie regis babilonis. id eſt dyaboli. Sequit̉. Dabo vobis miſericordias. & miſerebor vr̄i. Iſte igit̉ ē rex noſterqualem nobis expediebat hr̄e. qui ſcꝫ nob̓ eſſꝫpiiſſimus. & contra aduerſarios nr̄os fortiſſimus. vn̄. pͣs. exclamat dicēs. O dn̄e libera aīaꝫmeā miſericors dn̄s & iuſtus &cͣ. Nobis etiaꝫeſt modo miſericors. ſꝫ iuſtus et ſeueriſſimusin futuro. illis videlꝫ qui mō eius miſericordiaabutunt̉. vn̄ yſa. xvi. p̄parabit̉ in miſericordiaſolium eius & ſedebit ſuꝑ illud in ueritate intabernaculo dauid. iudicans &querēs iudiciū& velociter reddēs qd̓ iuſtū eſt. nūc itaqꝫ tenetthronū miſericordie. ī futuro tenebit thronuꝫiuſtitie. Ideo iuxta cōſiliū apl̓i. heb̓. iiii. Adeamus cum fiducia ad thronū gratie vt gratiam