Pars quarta. De dono.

Sapientie. Diſt. VI.

inquantū poſſunt ẜm eas non ſolū ſeip̄os. ſedetiam alios ordinare. et iſte gradus ſapiētie nōeſt cōmunis om̄ibus hn̄tibꝰ gr̄am gratū fatiētem. Sed magis ꝑtinet ad gras gratis datas.quas ſpūſſanctꝰ diſtribuit ꝓut vult. ẜm illudpͥma ad coꝝ. xii. Alii dat̉ ꝑ ſpm̄ ẜmo ſapīe &cͣ¶ Circa ſextū .ſ. de dignitate ſapīe. Sciendūꝙ multiplex eſt ſapiētia ſicut teſtat̉ beatꝰ Iacobus .ſ. terrena. aīmalis dyabolica. & alia deſurſum deſcēdens. Iac̓. iii. Sapiētia terrena ꝯſiſtitin aggregatione diuitiaꝝ temꝑaliū. Illi em̄ dicunt̉ ſapiētes in hoc mūdo qui ſciūt ꝑ quaſcūqꝫ vias bonas vel malas diuitias aggregare.Sed ſicut dic̄ apoꝰ. Sapiētia huius mūdi ſtultitia eſt apud deū. Ideo ſi quis vult ſapiēs eſſein hoc mundo. ſtultus fiat vt ſit ſapiens. nambona ſua pauꝑibus erogare & oīo relinquereꝓpter deū. eſt fatuitas apud mundū. ſꝫ eſt ſapiētia apud deū. Sed ſapiētia xp̄i pauꝑis contempta eſt. Iſte eſt pauꝑ & ſapiens qui liberauit vrbē id eſt mundū ꝑ ſapientiā ſuā. qꝛ veromūdus nō nouit ꝑ ſapīam deū. placuit deo ꝑſtultitiā p̄dicationis ſaluos face̓ credētes. quiaqd̓ ſtultum eſt dei. ſapientius eſt hominibus.¶ Sapiētia animalis eſt ſapiētia & cuſtodiacarnis & corporis & in degūſtatōe delectationū carnaliū. Sed ſic̄ dicit apoꝰ. Sapientia carnis mors eſt. ¶ Sapiētia dyabolica eſt in opp̄ſſione pauꝑum. in excogitatione malitiarū.& vindicatione iniuriaꝝ. De quā ſapiētia loqͥtur Iere. ca. iiii. dicēs. Sapiētes ſunt vt faci ātmala. bn̄ aūt face̓ neſcierūt. vn̄ Greg̓. Sapientia huius mūdi eſt cor machinationibꝰ tege̓.Senſum verbis velare. Que falſa ſūt vera on̄dere. que vera ſūt falſa mōſtrare. Hoc vſu iniuuenibus ſcit̉. Hoc a pueris p̄cio diſcit̉. Hancqui ſciūt cet̓os deſpiciūt. & deſpiciēdo ſuꝑbiūthanc qui neſciunt ſtulti et timidi ab alijs vocātur. quia ab eis hec eadē duplicitas iniquitatis noīe palliato diligit̉. dum mētis ꝑuerſitasvrbanitas vocat̉. Nec ſibi obſequētibꝰ p̄cipitbonoꝝ culmina quere̓. adepta temporalis gl̓ievanitate gaudere. irrogata ab alijs mala multiplitius redde̓. cum vires ſuppetūt nullis reſiſtentibus cede̓. cum virtutis poſſibilitas deeſtquicqͥd implere nō valet ꝑ malitiā. hoc velud īpacifica bonitate ſil̓are. ¶ Sapientia deſurſūdeſcēdens eſt ſapiētia iuſtoꝝ de qua Greg̓. aitSapientia iuſtoꝝ eſt nihil ꝑ on̄ſionē fingere.ſenſum verbis apꝑire. vera vt ſunt diligerrefalſa deuitare. bona gratis exhibe̓. mala libentius tolerare qͣꝫ facere. nullā iniurie vltionemquere̓. ꝓ veritate cōtumieliā ſuſtine̓. lucrū putare. Sed hec iuſtoꝝ ſimplicitas deridet̉. quiahec a mundi ſapiētibus puritatis virtus fatuitas credit̉. Quid em̄ ſtultius videt̉ mundo qͣꝫnientē verbis oſtende̓. nil callida machinatōeſiſare. nullas ꝓ cōtumeliis iniurias redde̓. promaledicentibꝰ orare. pauꝑtatē q̄rere. poſſeſſarelinq̄re. rapiēti nō reſiſtere. De hac ſapientiabeatus iacobus ait. Que aūt deſurſū eſt ſapīa.primum quidem pudica eſt. deinde pacifica.

modeſta. ſuadibilis. bonis conſentiens. plenamiſericordia. nō iudicās. ſine ſilatione. Apparet igit̉ dignitas huis ſapientie. que videlicetdeſurſum deſcēdit. Sicut dicit̉ ecc̄i. i. Om̄is ſapientia a dn̄o deo eſt. &cͣ. Et infra. Fons ſapientie verbuꝫ dei in excelſis. Ideo iac̓. i. Si quisindiget ſapientia poſtulet illam a deo &cͣ.¶ Hanc ſapientiā debet homo feruēter appetere. deuote et hūiliter poſtulare. quia ſapiētianihil p̄cioſius. nihil ſpecioſius. nihil delectabilius. nihil honorabiliꝰ. tandē nihil fructuoſiꝰ¶ Nihil inquā ſapiētia p̄cioſius. ſicut ſcriptūeſt. ꝓuer. viii. Sapiētia p̄cioſior eſt cūctis opibus p̄cioſiſſimis. & om̄e deſiderabile ei nō pr̄comꝑari. Ideo dicit ſapiēs ſapiētie. viii. Sapiētiā p̄poſui regnis et ſedibus. & diuitias nihileſſe dixi in comꝑatione illius. nec comꝑaui illilapidē p̄cioſum. qm̄ om̄e auꝝ in comꝑtione illius harena eſt exigua. & tanqͣꝫ lutū eſtimabitur argentū in ꝯſpectu illius. ſuꝑ ſalutē & ſpeciem dilexi eā. & ꝓpoſui ꝓ luce habere illam.¶ Item ſapientia nihil ſpecioſius. Scriptū ēem̄ ſapi. vi. Clara eſt & que nunqͣꝫ marceſcitſapiētia. Vn̄ clarā et ſpecioſaꝫ reddit aīam. ſic̄claritas ſolis vel aliaꝝ ſtellarū reddit eas totimūdo ſpecioſas. & ſicut amota claritate ſolaritotus mūdus redderet̉ tenebroſus & horridꝰet om̄s homīes eſſent indicibiliter deſolati. &om̄ia que in mūdo ſūt ſuā amitterēt pulcritudinē. ſic excluſa a rege ſapīa qui ſolus fulget īregno ſicut ſol in celo. totū regnū efficit̉ deſolatū. Per ſapientiā aīa illuſtrat̉ interius. & mirabiliter decorat̉. Vn̄ ait ſapiens ecc̄i. li. In ſapientia eius luxit anima mea. & ignorantiasmeas illuīauit. ¶ Itē ſapiētia nihil eſt delectabilius. dat em̄ quietē. iocūditatē & pacē cordisVn̄ ait ſapiēs. ſap̄. viii. Intrās in domū meā.ſcꝫ cōſciētie. cōquieſcā cum illa .ſ. ſapiētia. Nōem̄ hr̄ amaritudinē cōuerſatio illius. nec tedium cōuictus illius. ſꝫ letitiā & gaudiū. hāc delectationē non exꝑti. ſapientiā paruipenduntSicut ait ſapiens ecc̄i. vi. Quāamara eſt fapiētia indoctis hoībus. & nō ꝑmanebit in ea excors. Sapiētia em̄ doctrine ẜm nomē eſt eiusid eſt ſapida eſt. & nomē ht̄ ex ſapore. ſed nōmultis eſt manifeſta. quibus autē agnita eſt.ꝑmanet vſqꝫ ad cōſpectuꝫ dei. Seqͥ. In ueniesrequiē in ea. & cōuertet̉ tibi in oblectationemQuāſtulti ergo ſūt qui delectatōes & ſolatiaquerūt exterius in rebus viſibilibus. id eſt venationibꝰ et aucupiis. aliiſqꝫ ludis inutilibus& vanis in quibus eſt labor & fatigatō corporis. & plerūqꝫ periculū. īmo ꝑicula ml̓ta nimisamiſſio temꝑis. diſtractio cordis. & finaliternullus fructus. In ſapiētia aūt quies mētis &corꝑis delectatio. aīmi non ꝑiculū. ſꝫ ſecuritasnō diſtractio. ſꝫ pacis trāquillitas. nō amiſſiotemꝑis. ſꝫ acquiſitio meritoꝝ. ¶ Item ſapientia nihil honorabilius. Vn̄ ſcriptum eſt ecc̄i.xxxvii. Sapiens in populo hereditabit honorē& iterū inquit ſapiēs. ſap̄. viii. Habebo ꝓpterſapientiā claritate ad turbas. & honorē apud