Pars quarta. De DonoTimoris. Diſtinctio ſecunda.
caritatis. nō tn̄ eſt in eis timor filialis ꝑfecte.quia nondū ꝑueniunt ad ꝑfectionē caritatis.et ideo timor initialis hoc mō ſe habꝫ ad filialem. ſicut caritas imꝑfecta ad ꝑfectaꝫ. caritas̉at̄ ꝑfecta & imꝑfecta nō differūt ẜm eſſentiāſꝫ ſolū ẜm ſtatū. & ideo dicēdum eſt. ꝙ timorinitialis ꝓut hic ſumit̉ nō differt ẜm eſſentiāa timore filiali. Et nota ꝙ timor ẜuilis timetpenā. & timor initialis timet penā. ſꝫ nō eodēmō. quia timor ẜuilis reſpicit penā ſicut obiectū ꝓpriū. timor aūt initialis non timet penāſicut ꝓprium obiectū. ſꝫ inquantū ht̄ aliqͥd detimore ſeruili adiunctū. qui ẜm ſubſtantiammanet quidē cū caritate. ẜuilitate remota. ſedactus eius manet quidā cū caritate imꝑfectain eo qui n̄ ſolū mouet̉ ad bn̄ agendū ex amore iuſtitie. ſꝫ etiā ex timore pene. Sed iſte actꝰceſſat in eo qui ht̄ caritatē ꝑfectā q̄ foras mittit timorē hn̄tē penā. vt d̓r. i. Ioh̓. iiii. ¶ Circanonū .ſ. vtrū timor ſit initiū ſapiētie. Sciendūꝙ initiū ſapiētie pōt aliquid dici dupl̓r. Vnomō qꝛ eſt initiū ip̄ius ſapiētie quantū ad eiuseſſentiā. Alio mō quantū ad eius effectū. ſic̄initiū artis ẜm eius eſſentiam ſūt pnͥcipia exquibus ꝓcedit ars. Initium aūt eius ẜm artiseffectū eſt vn̄ incipit ars oꝑari. Sic̄ ſi dicamꝰꝙ pnͥcipium artis edificatiue eſt fundamentūquia ibi incipit edificator oꝑari. cū aūt ſapientia ſit cognitio diuinoruꝫ vt infra dicet̉. alitercōſiderat a nobis & aliter a ph̓is. quia em̄ vita nr̄a ad diuinā fruitionē ordinat̉. & dirigit̉ẜm quandā participationē diuine nature queeſt ꝑ gr̄am. ſapiētia ẜm nos nō ſolū ꝯſidarat̉.vt eſt cognoſcitiua dei ſicut apud ph̓os. ſꝫ etiāvt eſt directiua hūane vite. que nō ſolū dirigitur ẜm ratōes hūanas. ſꝫ etiā ẜm rōes diuinasvt patet ꝑ Aug̓. xii. de tri. Sic igit̉ initiū ſapiētie ẜm eius eſſentiā ſūt pͥma pnīcipia ſapientieque ſūt articuli fidei. & ẜm hoc fides diciturmitiū ſapiētie. Sꝫ quantū ad effectū initiū ſapientie eſt vn̄ ſapīa incipit oꝑari. & hoc modotimor eſt initiū ſapiētie. Aliter tn timor ẜuilis& al̓r timor filialis. timor em̄ ẜuilis eſt ſic̄ pnͥcipiū extͣ diſponēs ad ſapīam. inquantū aliqͥstimore pene diſcedit a peccato. & ꝑ hoc habilitat̉ ad ſapiētie effectū. ẜm illud ecc̄i. i. Iimordn̄i expellit peccatū. timor aūt caſtus uel filialis eſt initiū ſapientie ſicut pͥmꝰ ſapīe effectꝰ.Cum autē ad lapientiā ꝑtineat ꝙ hūana vitaregulet̉ ẜm rōnes diuinas. hinc oportet ſu me̓pnͥcipiū vt hō deū reuereat̉. & ſe ei ſubiiciat.Sic em̄ cōſequēter in om̄ibus ẜm deū regulabit̉. Dicit̉ aūt timor initiū ſapiētie & ip̄a ſapientia. Iob. xxviii. Timor dei ip̄e eſt ſapientiaquia timor comꝑat̉ ad ſapīam ſicut radix adarborem. Vn̄ dicit̉ ecc̄i. i. Radix ſapiētie tim ēdeū. & ideo ſicut radix virtute dicit̉ eſſe totaarbor. ita timor dei dicit̉ eſſe ſapientia. Ex dictis patet ꝙ fides alio mō eſt pͥn̄cipiū ſapīe &alio mō timor Vn̄ dicit̉ ecc̄i. xxv. Timor dn̄iinitiū dilectionis eius. initiū aūt fidei agglutinandū eſt ei. ¶ Circa decimū .ſ. vtrū timor
ſit donū ſpūſſancti. Dicendū ꝙ multiplex eſttimor. vt ſupͣdictū eſt. Timor aūt hūanus vtdicit Auḡ. in libro de gr̄a & lib̓o arbitrio. noneſt donum dei. hoc em̄ timore petrus negauitxp̄m. ſꝫ ille timor de quo dictū eſt. illū timēte:qui poteſt animā & corpus mitte̓ in gehēnamSimiliter etiā timor ſeruilis nō eſt numerādꝰinter ſeptē dona ſpūſſancti. licet ſit a ſpūſancto. quia ut. Augꝰ. dicit in libro de natura &gr̄a. pōt hr̄e annexā voluntatē peccādi. donaaūt ſpūſſancti nō poſſūt eſſe cū volūtate peccādi. quia nō ſūt ſine caritate. vt dictū eſt ſupͣVn̄ relinquit̉ ꝙ timor dei qui numerat̉ interſeptem dona ſpūſſācti eſt timor filialis ſiue caſtus. dictū eſt em̄ ſupͣ. ꝙ dona ſpūſſancti ſūtquedā habituales ꝑfectōes. potētiaꝝ aīe. quibus reddunt̉ bn̄ mobiles a ſpūſancto. ſicut avirtutibus mobilibus potentie appetitiue reddunt̉ bn̄ mobiles a ratione. ad hoc aūt ꝙ aliquid ſit bn̄ mobile ab aliquo mouēte. pͥmo requirit̉ vt ſit ei ſubiectū nō repugnās. quia exrepugnātia mobilis ad mouēs impedit̉ motꝰ.hoc autē facit cimor filialis vel caſtus. inquantum ꝑ ip̄m deū reueremur. et refugimus nosip̄i ſubduce̓. & ideo timor filialis. q. pͥmū locūtenet aſcendendo inter dona ſpūſſancti. Vltimū autē deſcendēdo. ſicut Aug̓. dicit in librode ſermone dn̄i in monte. Iſte aūt timor filialis nō cōtrariat̉ virtuti ſpei. nō em̄ ꝑ timoremfilialē timemus ne nobis deficiat quod ſperamus obtine̓ ꝑ auxiliū diuinū. ſꝫ timemus abhoc auxilio nos ſubtrahe̓. & ideo timor filialis & ſpes ſibiīuicē coherēt. vt ſeinuicē ꝑficiūt.nec eſt idē cum caritate. nō em̄ ex hoc ꝙ amoreſt pͥncipiū timoris ſequit̉ ꝙ nō ſit habitus diſtinctus a caritate. que eſt amor dei. qꝛ amoreſt pͥncipiū oīm affectionū. & tn̄ in diu̓ſis habitibus perficimur circa diuerſas affectionesideo tn̄ amor magis ht̄ rationeꝫ virtutis qͣꝫ timor. quia amor reſpicit bonum ad quod pͥncipal̓r virtus ordinat̉ ẜm ꝓpriā rōem. vt ex ſupradictis patꝫ. & ꝓpter hoc etiā ſpēs pouit̉ vnitus. timor aūt pͥncipl̓r reſpicit malū cuiꝰ fugāimportat. vn̄ aliqͥd minꝰ eſt u̓tute iheologica.¶ Circa vndecimū .ſ. vtrū creſcente caritatecreſcat timor. Dicendū ꝙ duplex ē timor deiſicut dictū eſt. Vnus quidē filialis. quo quistimet offēſam ip̄ius. vel ſeꝑationē ab ip̄o. Alius aūt eſt ſeruilis timor qūo quis timet perrāTimorē aūt filialē neceſſe eſt creſce̓ creſcēte caritate. ſicut effectus creſcit creſcēte cauſa. quāto em̄ aliquis magis diligit aliquē. tātomagistimet eū offēdere et ab eo ſeparari. Sed timorſeruilis quantū ad ẜuilitatē totaliter tollit̉ caritate adueniēte. remanet tn̄ ẜm ſubſtantiamtimor pene. vt dictū eſt. & iſte timor diminuitur caritate creſcēte. maxime quantū ad actū.quia quāto aliqͥs magis diligit dm̄. tātominꝰtimet deū. Primo quidē quia minus attenditad bonū ꝓpriū cui contrariat̉ pena. Secundoquia filius inherēs magis cōfidit de p̄mio. &ꝑconſequēs minꝰ timet de pena & ſic ītelligit