Pars quarta. De Donis.in ſpeciali. Diſtinctio. ſecunda.
vt dicit̉ Iere xxxi. Sed illuſtratio mentis manebit. de cōſilio aūt dicit ꝙ ꝓhibet eſſe p̄cipitēquod eſt neceſſariū in pn̄ti. & iterū ꝙ rationeanimū replet. qd̓ eſt neceſſariū etiā in futuroDe fortitudine vero dicit ꝙ aduerſa n̄ metuitquod eſt neceſſariū in pn̄ti. & iterū ꝙ cōfidētie cibos apponit. qd̓ ꝑmanet etiā in futuro.De ſcientia vero vnū tm̄ ponit .ſ. ꝙ ignorātieieiuniū ſuꝑat. qd̓ ꝑtinet ad ſtatum pn̄tem. Sꝫꝙ addit in uentre mentis pōt finaliter intelligi repletio cognitionis. ꝑtinet etiā ad ſtatumfutuꝝ. De pietate vero dicit. ꝙ cordis viſceramiſericordie oꝑibꝰ replet. qd̓ quidē ẜm verbaꝑtinet tm̄ ad ſtatū p̄ſentē. ſꝫ ip̄e intimus affectus ꝓximoꝝ ꝑ viſcera deſignatus ꝑtinet etiāad ſtatū futuꝝ. in quo pietas nō exhibebit miſericordie oꝑa. ſꝫ cōgratulatōis affectū. De timore vero dicit ꝙ pͥmit mentē ne de p̄ſentibꝰſuꝑbiat. quod ꝑtinet ad ſtatū p̄ſentē. & ꝙ defuturis cibos ſpei confortat. qd̓ etiā ꝑtinet adſtatū p̄ſentem quantū ad ſpem. & pōt etiamquantū ad ſtatu futuꝝ ꝑtinere. quantū ad cōfortationē de rebus hic ſperatis & ibi obtētis.Ad ſeptimū .ſ. vtrū dignitas donoꝝ attēdat̉ ẜm ordinē enumeratōis q̄ habet̉ yſa. xi.Dicendū ꝙ dignitas donoꝝ dupl̓r pōt attēdiVno mō ſimpl̓r. ſcꝫ ꝑ comꝑationē ad ꝓpriosactus. ꝓut ꝓcedūt a ſuis pnͥcipiis. Alio modoẜm quid .ſ. ꝑ comꝑatione ad materiā. Simpl̓iaūt loquēdo de dignitate donoꝝ eadē eſt ratōcomꝑationis in ip̄is et virtutibus. quia donaad omnes actꝰ potētiaꝝ aīe ꝑficiūt hoīem adquos ꝑficiūt virtutes. ut ſupͣ dictū eſt. Vndeſicut virtutes intellectuales preferunt̉ virtutibus moralibus. & in ip̄is virtutibus intellectualibus cōtemplatiue p̄ferunt̉ actiuis. ut ſapīaet intellectus et ſcientia. prudentie et arti. itatn̄ ꝙ ſapiētia p̄fert̉ intellectui. et intellectꝰ ſcientie. ſicut prudentia et ſyneſis eubulie. ita etiam in donis ſapientia & intellectus. ſcientia& cōſiliū p̄ferunt̉ fortitudini. pietati & timori. in quibus etiā pietas p̄fert̉ fortitudini. fortitudo timori. ſicut iuſtitia fortitudini. & fortitudo temꝑantie. Sed quantū ad materia mfortitudo & cōſiliū p̄ferūtur ſcientie& pietatiquia .ſ. fortitudo & cōſiliū in arduis locū hn̄tScientia aūt et cōſiliū etiā in rationibus. Sicigit̉ donoꝝdignitas ordini enumeratōnis rn̄det. partim quidē ſimplicit̓ ẜm ꝙ ſapientia &intellectus om̄ibus p̄ferunt̉. partim autē ẜmordinē materie. ẜm ꝙ cōſiliū et fortitudo p̄ferunt̉ ſcientie & pietati. ¶ Ad octauū. ſcꝫ decomꝑatione bonoꝝ ad virtutes. Dicendū. ꝙſicut ex dictis patet virtutes ī tria gn̓a diſtinguunt̉. Sūt em̄ quedā u̓tutes theologice. quedā ītellectuales. quedā morales. Virtutes quidem theologice. ſūt qͥbus mens hūana deo cōiungit̉. Virtutes aūt intellectuales ſūt quibꝰratio ip̄a ꝑficit̉. Virtutes aūt morales ſūt quibus vires appetitiue ꝑficiunt̉ ad credendū inrōni. Dona aūt ſpūſſancti ſunt quibus om̄esvirtutes aīme diſponunt̉ ad hoc ꝙ ſubdantur.
motioni diuine. Sic ergo eadē videt̉ eſſe comparatio donoꝝ ad u̓tutes theologicas ꝑ qͣs hōvnit̉ ſpūiſancto mouenti. ſicut virtutū moraliū ad virtutes intellectuales ꝑ qͣs ꝑficit̉ ratioque eſt virtutū moraliū motiua. Vn̄ ſicut virtutes intellectuales p̄ferunt̉ virtutibꝰ moralibus et regulāt eas. ita uirtutes theologice p̄ferunt̉ donis ſpūſſancti. & regulāt ea. vnj. Gre.dicit in pͥmo moꝝ. ꝙ neqꝫ ad denarii ꝑfectōeꝫſeptē filii id eſt ſeptē dona ꝑueniūt. niſi in ſpe& fide & caritate fuerit omē qd̓ agūt. Sed ſicomꝑemus dona ad alias virtutes intellectuales uel morales. dona p̄ferunt̉ uirtutibus. qꝛdona ꝑficiūt uires aīme in comꝑatione ad ſpiritūſanctū mouentē. virtutes aut ꝑficiunt uelip̄am rationē uel alias vires in ordine ad rōeꝫManifeſtū eſt aūt ꝙ ad altiorē motorē oportꝫmaiori ꝑfectione mobile eſſe diſpoſitū. Vndeꝑfectiora ſunt dona virtutibus.DE DONIS IN SPECIALI. DI. II.Einde conſiderandū eſt de donis inſpeciali. & pͥmo de dono timoris. Secūdo de dono pietatis. Tertio d̓ dono ſciētie. Quarto de dono fortitudinis. Quinto de dono cōſilii. Sexto de donointellectus. Septimo de dono ſapientie.Circa pͥmum de dono timoris cōſiderādaſunt duodecim. Primum eſt. vtrum deus ſitcimēdus. Scd̓m ē de diuiſione timoris. Tertium eſt de timore naturali. Quartū ē de timore hūano. Quintū eſt de timore mūdano Sextū eſt de timore ẜuili. Septimuꝫ eſt de timoreinitiali. Octauū ē de timore filiali. Nonuꝫ eſtvtrū timor ſit initiū ſapiētie. Decimū eſt vtrūtimor ſit donū ſpūſſancti. Vndecimū eſt vtꝝcreſcat creſcēte caritate. ¶ Duodecimū. vtrū.maneat in patria. ¶ Ad pͥmum .ſ. vtrū deustimeri poſſit. Dicendū ꝙ ſicut ſpes habet duplex obiectū. quoꝝ vnū eſt ip̄m bonū futurūcuius adeptionē quis expectat. aliud eſt auxiliū alicuius ꝑ quod expectat illud adipiſci qd̓ſperat. ita etiā timor duplex obiectū hr̄e poteſtquoꝝ vnū eſt ip̄m malū quod homo refugit.aliud eſt a quo malū ꝓuenire pōt. pͥmo ergomō deus qui eſt ipſa bonitas obiectū timoriseſſe nō pōt. ſꝫ ſcd̓o mō pōt eſſe obiectū timorisinquantū .ſ. ab ip̄o uel ꝑ comꝑtionem ad ip̄mnobis pōt aliqd̓ maluꝫ īminere. Ab ip̄o quidēpoteſt nobis īminere malū pene. qd̓ n̄ eſt ſimpliciter malū. ſꝫ ẜm quid. bonū aūt ſimpliciterCum em̄ bonū dicat in ordine ad finē. maluꝫaūt īportet huius ordinis pͥuatōꝫ. illud eſt malum ſimpl̓r qd̓ excludit ordinē a fine vltimo.qd̓ eſt malū culpe. malū autē pene eſt quidemmalū. inqͣntū pͥuat aliqd̓ particulare bonum.eſt tn̄ bonū ſimpl̓r inquantū depēdet ab ordīefinis vltimi. ꝑ comꝑationē autē ad deū poteſtnobis malū culpe ꝓuenire ſi ab eo ſeꝑamur. &ꝑ hunc modū deus pōt & debet timeri. In deoem̄ eſt cōſiderare iuſtitiā. ẜm quā peccātes punit. & miſericordiā. ẜm quā nos liberat Scd̓migit̉ ꝯſideratōeꝫ iuſtitie ip̄ius inſurgit ī nobis