PARS .III. De ObiectoFidei.DIS. .XIIII.

ꝙ habet firmam inheſionē. deficit uero a ſeīain hoc ꝙ nō habet uiſionē. Manifeſtū eſt aūtꝙ ꝑfectum & īperfectū non poſſunt ſimul eēſecundū idem. ſed ea que differūt ẜm ꝑfectū& imperfectū. ſecundū aliquid idē poſſunt ſimul eſſe in aliquo alio eodē. Sic igit̉ cognitioꝑfecta & īperfecta ex parte obiecti nuuio mōpoteſt eſſe de eodē obiecto. poſſunt tamē cōuenire in eodē medio & ī eodem ſubiecto. Nihilem̄ ꝓhibet ꝙ unus homo ſil̓ & ſemel ꝑ unum& idem mediū habeat cognitiōem de duobꝰ.quoꝝ unum eſt ꝑfectum. & aliud īperfectuꝫ.ſicut de ſanitate & egritudine. & bono & malo. Similiter etiam īpoſſibile eſt ꝙ cognitio ꝑfecta & īperfecta ex parte medii cōueniant inuno medio. ſed nihil ꝓhibet quin cōueniant īvno obiecto. & īuno ſb̓iecto. Poteſt em̄ unꝰhomo cognoſcere eandē cōcluſionem ꝑ mediūꝓbabile & demonſtratiuū. & ſimiliter īpoſſibile eſt ꝙ cognitō ꝑfecta & īperfecta ex parteſubiecti ſint ſimul in eodē ſubiecto. Fides aūtin ſui ratione habꝫ īperfectōem que eſt ex ꝑteſubiecti. ut ſcꝫ credens non videat id quod credit. beatitudo aūt de ſui ratione habet ꝑfectionem ex parte ſubiecti. vt ſcꝫ beatus uideat idquo beatificat̉. ut ſupra habitū eſt. Vnde manifeſtū eſt ꝙ impoſſibile ē ꝙ fides maneat ſil̓cum beatitudine ī eodē ſubiecto. ¶ Ad quartum ſcꝫ utrum ſpes maneat. dicenduꝫ ꝙ ſicutdictū eſt id qd̓ de ſui ratōe importat imꝑfectionem ſubiecti. nō poteſt ſiml̓ ſtare cū ſb̓o oppoīta ꝑfectione ꝑfecto. ſicut patet ꝙ motus īſui ratione importat īperfectōi ſubiecti. Eſtem̄ actꝰ exiſtentis ī potentia inquantū hmōi.vnde quando illa potētia reducitur ad actumiā ceſſat motus. non em̄ adhuc albatur poſtqͣꝫiam aliquid factuꝫ eſt albū. ſpes aūt importatmotū quendā in id quod non habet̉. ut patetex hiis que ſupra de paſſione ſpei diximus. etideo quando habebit̉ id quod ſꝑatur ſcꝫ diuina fruitio iam ſpes eſſe nō poterit. ¶ Ad quītuꝫ ſcꝫ utrū aliqͥd fidei uel ſpei maneat. dicēdūꝙ quidā dixerunt ꝙ ſpes totaliter tollit̉. fideſaūt ꝑtim tollit̉ ſcꝫ quantū ad enigma. & ꝑtimmanꝫ ſcꝫ quātū ad ſubiectū cognitōis. Quodquidem ſi ſic intelligat̉ ꝙ maneat n̄ idem numero ſed idēgenere. ueriſſime dictū eſt. fidesem̄. cum uiſione patrie cōuenit ī genere quodeſt cognitio. ſpes aūt non cōuenit cum beatitudine in genere. cōparat̉ em̄ ſpeꝫ ad beatitudinis fruitōin ſicut motus ad quietē ī t̓minoSi aūt intelligat̉ ꝙ eadem numero cognitioque eſt ſubiecti maneat ī patria hoc eſt omnīoimpoſſibile. non em̄ remotā differētia alicuiꝰſpeciei remanꝫ ſubſtātia generis eadē numeroſicut remotā differētia cōſtitutiua albedinis.non remanet eadē ſubſtātia coloris numero.ut ſi idem numero color ſit quādoqꝫ albedo.qn̄qꝫ uero ingredo. nō em̄ comꝑatur genꝰ addifferētiā ſicut materia ad formā. ut remaneat ſubſtantia generis eadē numero differētiaremota. ſicut remanet eadē numero ſb̓a ma-

terie remota forma. genus em̄ & differentianon ſunt ꝑtes ſpeciei. alioquin nō p̄dicarēturde ſpecie. ſed ſicut ſpecieſſignificat totū id eſtcompoſitū ex forma & materia ī rebus materialibus. ita differētia ſigīficat totum & ſimiliter genus. ſed genus denominat totū ab eoquod ē ſicut materia. differētia uero ab eo qd̓eſt ſicut forma. ſpecies uero ab utroqꝫ. ſicut inhoīe natura ſenſitiua materialit̓ ſe habet ad ītellectiuā. Animal aūt dicit̉ quod habet naturam ſenſitiuā. rationale qd̓ habet ītellectiuā.homo uero quod habet utrūqꝫ. & ſic idē totuꝫſignat̉ per hec tria. ſed nō ab eodē. Vnde patꝫꝙ cum differētia nō ſit niſi deſignatiua generis. remota differētia non poteſt ſb̓a generiseadem remanere. Non em̄ remanet eadē aīalitas ſi ſit alia aīa conſtituēs animal. vnde nonpoteſt eſſe ꝙ eadē numero cognitio que priusfuit enigmatica poſtea fiat uiſio aperta. Et ſicpatet ꝙ nihil idē numero uel ſpecie qd̓ eſt ī fide ramanet in patria. ſed ſolum idem genere.¶ Ad ſextū ſcꝫ utrū caritas maneat. dicēdūꝙ lic ſupra dictū eſt quādo imꝑfectio alicuiꝰrei nō eſt de ratiōe ſpeciei ipſius. nihil ꝓhibetidem numero qd̓ priꝰ fuit īperfectū poſtea ꝑfectum eſſe. ſicut homo ꝑ augmentū ꝑficit̉. etalbedo ꝑ intenſionē. Caritas aūt eſt amor. decuius ratōe nō eſt aliqua īperfectio. poteſt em̄eſſe habiti uel nō habiti. & uiſi & nō uiſi. vn̄caritaſ non euacuat̉ ꝑ glorie ꝑfectionē. ſed eadem numero manet.Oſt conſideratōem habitā de uirtutibus in generali. dicendū eſt de eiſdem in ſpeciali. Et primo de theologicis. Secundo de moralibꝰ. In ꝓſequendo aūt de uirtutibus theologicis. Primo dicēdū erit de fide. Secūdo de ſpe. Tertiode caritate. ¶ De fide uero conſiderāda ſuntquinqꝫ. Primo de eius obiecto. Secūdo de eiꝰactū. Tertio de ipſo fidei habitu. Quarto deeius ſubiecto. Quinto de eius effectu.DE OBIECTO FIDEI. DIS. XIIII.Irca primum cōſideranda occurrunt ſedeAcim. Primo utꝝ obiectū fidei ſit prima ueritas. Secundo utrū obiectū fidei ſit uerū cōplexū uel incōplexum. Tertio utruꝫ ob̓o fideipoſſit ſubeſſe falſum. Quarto utrū obiectumfidei poſſit eſſe aliquid uiſum. Quinto utruꝫaliquid ſcitū. Sexto utrū aliqͥd opinatum. Septimo utrū credibilia debeant diſtingui ꝑ certos articulos. Octauo quot ſūt articuli & qūodiſtinguant̉. Nono utrū ī ſymbolo apoſtolorum ſufficiēter cōtineant̉ oīa que neceſſariuꝫē credere ad ſalutē. Decimo de cōparatōe ſymboli apl̓oruꝫ ad alia duo ſymbola. Vndecimocuius ſit condere ſymbolū fidei. Duodecimoutrū ante chriſti aduentū fuerit neceſſariū adſalutē credere mediatorē. Tertiodecimo utrūomībus qui ſecuti ſunt aduentū xp̄i fuerit neceſſariū ad ſalutem explicite credere om̄s artticulos fidei. Quartodecimo utrū eadeꝫ fidesſit eoꝝ qui fuer̄t ante aduentū chriſti. & eoꝝ