Noua Lege. OIS .VII.PARS .II.De.
adiungitur preceptum de prohibitione uſure.ẜm illud deūt̉. xviii. non fenerabis fratri tuoad uſuram & ꝓhibitio fraudis. ſecundū illuddeūt̓. xxv. nō habebis in ſacͣco diuerſa pōdera.& uniuerſalit̓ oīa que ad ꝓhibltioneꝫ calūnie& rapine ꝑtinent. Octauo precepto quod ē deꝓhibitiōe falſi teſtimonii addit̉ ꝓhibitio falſiiudicii. ẜm illud exo. xxiii. nec in iudicio plurimoꝝ acquieſce ſentētie ut a ueritate deuieſ.& prohibitio mendacii. ſicut ibi ſubdit̉. mēdacium fugies ⁊ ꝓhibitio detractiōis. ẜm illudleui. xviii. Non eris criminator et ſuſurro ī populis. Alijs aūt duobus p̄ceptis nulla alia adiūgūtur. quia ꝑ ea naturaliter omnis mala ꝯcupiſcentia prohibet̉. ¶ Circa duodecimum ſcꝫutrum p̄cepta moralia iuſtificent. ſcienduꝫ ꝙſicut ſanum ꝓprie & primo dicit̉ quod habetſanitatē. ꝑ poſterius aūt quod ſignat ſaītatē.uel quod cōſeruat ſaītatē. ita iuſtificatio prīoet proprie dicitur ipſa factio iuſtitie. ſecundario uero &. q. imꝓprie poteſt dici iuſtificatio.ſignatio iuſtitie. uel diſpoſitio ad iuſtitiā. quibus duobꝰ modis maīfeſtū eſt ꝙ p̄cepta legisiuſtificabāt inquātum diſponebāt homīes adgratiā chriſti iuſtificātē quā etiā ſignāt. quiaſicut. augꝰ. dicit contra fauſtū etiā uita illiuspopuli ꝓphetica erat et chriſti figuratiua. ſedſi loquamur de iuſtificatōe ꝓprie dicta. ſic cōfiderandū eſt ꝙ iuſtitia poteſt accipi ꝓut eſt īhabitu uel ꝓut eſt in actu. & ẜm hoc iuſtificatio duplicit̓ dicet̉. vno quideꝫ modo ẜm ꝙ hōfit iuſtus adipiſcens habitū iuſtitie. Alio ueromodo ſecundū ꝙ oꝑa iuſtitie operat̉. ut ſecūdum hoc iuſtificatio nihil aliud ſit qͣꝫ iuſtitieexequutio. iuſtitia ſicut & alie uirtutes poteſtaccipi & acquiſita & infuſa. acquiſita quideꝫcauſat̉ ex operibus. ſed infuſa cauſat̉ ab ipſodeo ꝑ eius gratias. & hec eſt ueta iuſtitia de qͣnunc loquimur ẜm ꝙ aliqͥs dicit̉ iuſtus apuddeum. ẜm illud ro. iiii. Si abraham ex oꝑibuslegis iuſtificatus eſt habet gloriā ſed non apr̓deum. Hec igit̉ iuſtitia cauſari non poterat ꝑprecepta moralia q̄ ſunt de actibus humanisSecūda precepta moralia iuſtificare non poterant iuſtitiā cauſando. Si uero accipiat̉ iuſtificatio ꝓ exequutiōe iuſtitie. ſic p̄cepta moraliaiuſtificabant inquantū ꝯtinebant id quod eſtẜm ſe iuſtum. illa ſacramēta ueteris legis gratiam non cōferebāt. ſicut conferunt ſacramēta noue legis que ꝓpter hoc iuſtificare dicunt̉Si uero accipiat̉ iuſtificatio ꝓ exequutōe iuſtitie. ſic oīa precepta legis iuſtificabat. Aliter tn̄& aliter. nam p̄cepta cerimonialia continebātquidem iuſtitiā ẜm ſe in generali. ꝓut ſcꝫ exhibebant̉ in cultū dei. In ſpeciali uero non cōtinebant ẜm ſe iuſtitiā niſi ex ſola determinatōne legis diuine. & ideo de huiuſmōi p̄ceptisdicit̉ ꝙ non iuſtificabāt niſi ex deuotione &obedientia faciendū. precepta uero moralia &iudicialia continebāt id quod erat ẜm ſe iuſtūuel in generali uel in ſpeciali. ſed moralia p̄cepta continebāt id quod eſt ẜm ſe iuſtū ſecun
dum iuſtitiā generalem que eſt oīs uirtus. utdicit̉ in. v. ethi. precepta uero iudicialia ꝑtinebant ad iuſtitiam ſpecialē que cōſiſtit circa cōtractus hūane uite qͥ ſunt inter hoīes adīuicē.DE NQVA LEGE. DIS. VII.CEinde conſiderandū eſt de lege nōua que eſt lex euangelii. et primo deipſa ſecundū ſe. Secundo de ipſa ꝑcomꝑationē ad legē ueterē. Tertiode hiis que in lege noua continent̉. ¶ Circaprimū cōſiderāda ſunt quattuor. Primo qual̓ſit lex. utrū ſcꝫ ſit ſcripta ul̓ indita. Secūdo deuirtute eius utrum iuſtificet. Tertio de principio eius utrum ſcꝫ dari debuerit a principio.Quarto de termino eius utrū ſcꝫ duratura ſituſqꝫ ad finem mūdi an debeat ei alia lex ſuccedere. ¶ Circa primū ſciendū ꝙ unaqueqꝫres illud uidet̉ eſſe quod eſt in ea poriſſimumut ph̓s dicit in. 1x. ethi. id aūt qd̓ eſt potiſſimūin lege noui teſtamenti & in quo tota uirtuseius cōſiſtit eſt gratia ſpirituſſanti que daturꝑ fidem chriſti. & ideo principaliter lex noua ēipſa gratia ſpirituſſancti que dat̉ chriſti fidelibus. & hoc maīfeſte apparet ꝑ apo. qui ad ro.iiii. dicit. Vbi eſt gloriatio tua. excluſa eſt ꝑ legem factoꝝ non ſed ꝑ legem fidei. Ipſam em̄.fidei gratiā legem appellat. & expreſſiꝰ ad ro..viii. dicit̉. lex ſpiritus uite ī quo iheſus liberauit me a lege peccati & mortis. vnde ut Augͥ.dicit in libro de ſpiritu & littera. ꝙ ſic̄ lex factoꝝ fuit in tabulis lapideis. ita lex fidei ſcripta eſt in cordibus fideliū. & alibi dicit ī eodēlibro. que ſunt leges dei ab ipſo deo ſcripte incordibus niſi ipſa p̄ſentia ſpirituſſancti Habꝫtn̄ lex noua quedā ſicut diſpoſitiua ad gratiāſpirituſſancti. & ad uſum huius gratie ꝑtinētia que ſunt quaſi ſecūdaria in lege noua. dequibus oportuit inſtitui fideles chriſti & uerbis & ſcriptis tam circa eredenda qͣꝫ circa agēda. & ideo dicendū ēqꝫ principaliter noua iexeſt lex indita. Secūdario aūt eſt ſcripta. inſcriptura em̄ euangelii non cōtinent̉ niſi ea que.ꝑtinēt ad gratia ſpirituſſancti. uel ſicut diſpoſitiua. uel ſicut ordinantia ad ulum huiꝰ gratie. ſicut diſpoſitiua quidem quantū ad intellectum per fidem ꝑ quā dat̉ ſpirituſſancti gratia. cōtinent̉ in euāgelio ea que ꝑtinēt ad manifeſtandā diuinitatem uel humanitatē xp̄iSecundū affectū uero continent̉ in euāgelioea que ꝑtinent ad contēptū mundi ꝑ queꝫ hōfit capax ſpirituſſancti. mūdus em̄ id eſt amatores mundi non poteſt capere ſpiritūſanctū.ut habet̉ Ioh̓. xiiii. uſus uero ſpiritualis gratieeſt in operibus uirtutum. ad que ml̓tipliciterſcriptura noui teſtamēti hoīes exhortatur. ¬a ꝙ lex naturalis eſt indita. ſicut dicit̉ ro..ii. Cum gentes que legem nō habēt naturaliter ea que legis ſunt faciunt &cͣ. qui habentopus legis ſcriptū in cordibus ſuis. & lex euāgelii ſimiliter ē īdita. ſed differēter. Duplicit̓em̄ eſt aliquid inditū hoī. vno modo ꝑtinensad naturam humanaꝫ. & ſic lex naturalis eſt