Diſt. xxiij.Pars prima. De bonitate vel malitiadoloris vel triſtitie.

Nā quātomelius vixit et maioris meriti fuittantominus eſt dolendū. Quanto uero deterioris uel infamioris uite fuit. tanto vehementius eſt lugēdū. vnde ſequit̉ hic ſtatim. & facluctū ſecundū meritū eius uno die uel duobꝰEt prima theſ. iiii. Non cōtriſtemī ſicut ceteriqui ſpem nō habent. qui em̄ nō ſperant de ſalute defuncti. magnā habent cauſam et materiam diutius et uehemētius lamētandi. ſꝫ ſuntnōnulli qui nō lugent mortuos. ſed ſeip̄os n̄conſiderates bonitatē uite. ſed utilitatē ꝑſoneneqꝫ cogitantes de penis quas mortui habentſuſtinere poſt morte. deflent amiſſionē beneficioꝝ auxilii uel honoris antea ꝑceptoꝝ. uel impoſterū ſꝑatoꝝ. nec recogitāt qūo poſſint eoselemoſinis ieiuniis & oratōibus adiuuare. ſedqūo bona eoꝝ poterūt obtinere. vbi dictū eſtſupra. Conſolare ꝓpter iuſtitiā. alia littera cōmunior ē ꝓpter triſticiā. ne ſcꝫ abſorbearis nimia & īmoderata triſtitia. a triſtitia em̄ feſtinat mors anīe & corporis. & cooꝑit virtutemid eſt facultatē bene agendi. & triſtitia cordisflectit ceruicē. id ē debilitat potētiam ſuſtinēdi. Videns ergo ꝙ īmoderata triſtitia abbreuiat uitam corporis. & inducit mortē anime. generat accidiā. & cauſat īpatientiā. Ideo conſequēter hortat̉ ſapiens ibidē. Ne dederis in triſtitia cor tuū. id ē non ſequaris triſtitie paſſionem. nec deſolatōis impetū ꝓſequaris. ſed repelle eam a te. Modū aūt repellendi docet optime cum ſubiūgit. Memento nouiſſimoꝝ. ideſt mortis tue futuri iudicii. ī quo ſecundumfacta tua recipies. Infernaliū tormentoꝝ. neincurras. Celeſtiū gaudioꝝ. ne ꝑ īmoderatamtriſtitiā illa ꝑdas. Sequit̉. Neqꝫ em̄ eſt cōuerſio. id ē ille non cōuertet̉ ſeu reuertet̉ ad te. ſꝫtū ibis ad eū. Sicut ait dauid de filio ſuo motuo. Nunqͥd potero eū reuocare amplius. egouādo magis ad eum. ille uero non reuertet̉ adme. Sequit̉. Et huic. id eſt mortuo. nihil ꝓderis. teip̄m īmoderate ꝑ triſtitiā affligendo. &teipſum peſſimabis. qꝛ & corpus tuū peſſimegrauabis. & aīam damnificabis peſſime ul̓ dānabis. ecc̄i. xxx. Multos occidit triſtitia & n̄eſt utilitas ī ea. Item occurrūt nobis cauſe triſtitie. ſi cōſideremus ea q̄ ſunt ad deū. Nam īdeuotis cordibus ꝓuenit triſtitia ex recordatione dominice paſſioīs. ex emulatōe diuine dehonoratōis. & ex ꝓlōgatōe optate poſſeſſiōisPrimo quidem in nobis debet eſſe triſtitia ex recordatōne dn̄ice paſſionis. Nam cū ineo fuerit triſtitia īminente paſſione. ſicut ipſeteſtat̉. triſtis eſt aīa mea uſqꝫ ad mortem. nonfuit ī eo ex timore paſſionis. quā nō timebatꝓculdubio. ſed optabat. ſed inter alſas ratōestriſtitie. fuit una ingratitudo noſtra. quia videlicet tm̄ beneficiū. nec digne recognoſcimꝰnec deuote recolimus. nec gratias agimus. utdebemus. vnde in. pͣs. cōquerit̉ dicens. Suſtinu̓i id eſt expectaui qui ſimul contriſtaret̉ &non fuit. qui ꝯſolaret̉ & nō inueni. Igit̉ ſi pius dn̄s ſuꝑ īgratitudīe noſtra triſtis erat uſqꝫ

ad mortem. & nos ſuꝑ indeuotione noſtra etīgratitudīe triſtes eſſe debemus. Eius itaqꝫ triſtitiam ſtudeamus nobis aſſumere & deuotione fideli totam ī nobis ſue paſſionis triſtitiāexcitare. ſicut ait aīa deuota. tre. iii. Memoriamemor ero. & tabeſcet in me aīa mea. Et. pͣs.dicit. Quaſi lugēs & ꝯtriſtatꝰ. ſic humiliabarAttende ꝙ dn̄s diſcipulis de paſſione ſua triſtibus et īuicem cōferentibus iunxit ſe mediū& conſortem. Sicut dicit̉ Luce. xxiiii. & ait.Qui ſunt hii ſermones quos ꝯfertis ad īuicēambulantes. & eſtis triſtes ſcripturas que deipſo erant aꝑuit. mentes eoꝝ interius illuſtrauit. & ad amorē ſuū uehementius inflāmauitSicut ipſi teſtant̉ dicentes. nōne cor nr̄m ardens erat in nobis dū loqueret̉ in uia. & aperiret ſcripturas. ſic et nobis pie ſuā paſſionemrecolentibus. ac de ea cum alijs uel ī corde nr̄ocōferentibus ſe dignāter aſſociat. mentes illuminat & inflāmat. Nec ergo triſtitia quā ī nobis aſſumimus & excitare ſatagimus. in gaudiū cōmutatur. Sicut ipſe diſcipulis ſuis ꝓmiſit. Ioh̓. xvi. Vos triſtabimini. ſed triſtitia ueſtra uertet̉ in gaudiū. ¶ Item eſt triſtitia ꝓueniēs ex emulatiōe diuine dehonoratōis. quiauidelicet leges eius lacerant̉. p̄cepta negliguntur. conſilia contēnunt̉. nom̄ eius blaſphematur. & honor ei debitus cōculcat̉. ac ꝑ ꝯſequēsanime ſuo ſanguine p̄cioſo redēpte damnant̉Vnde Ioh̓. xvi. diſcipul̓ ſuis ait. Amen amendico uobis. quia plorabitis ꝓ mea dehonoratione. & flebitis. ꝓ animarū damnatōe. mūdꝰaūt gaudebit. gaudio quodā īſano. ſic̄ freneticus ridet & gaudet. medicus aūt luget. ſic ꝓfecto miſeri pctōres gaudēt ī falſa felicitae et ꝓſperitate mūdana. nō aduertētes ꝙ ī punctoad inferna deſcendūt. uos aūt contriſtabimīFtuius triſtitie exemplū habemꝰ notabile prima. eſdre. ix. vbi dicit̉ ꝙ cum ip̄i eſdre nūtiatūfuiſſet filios iſrhael cōtra lege dei uxores alienigenas accepiſſe. ſcidit ueſtim̄ta ſua. & euulſit capillos capitis ſui in ſignū uehemētiſſimidoloris. Dolebat em̄ tam de tranſgreſſione diuine legis qͣꝫ de offenſa dei. qͣꝫetiā de damnatione id ē dānabili pctō populi ſui. vnde dicit̉ibi. Ego ſedebaꝫ triſtis uſqꝫ ad ſacrificiū ueſꝑtinū. Et ſequit̉. & in ſacrificio ueſpertino curuaui genua mea. & expaudi manus meas addn̄m. & dixi. dn̄e deus meus cōfundor & erubeſco leuare faciē meam ad te. qm̄ iniquitatesnoſtre multiplicate ſunt ſuꝑ caput noſtrū. &delicta noſtra creuerūt uſqꝫ ad celū. id ē uſqꝫad tue maieſtatis contēptū. ¶ Item eſt triſtitiaꝓueniens ex ſubtractione diuine ꝯiunctōis.Anima nāqꝫ ſancta diuine dilectōis igne ſuccenſa. feruenter deſiderat deū habere p̄ſentē.ſiue in p̄ſenti uita ꝑ exꝑimentalē gn̓ſtum ſuauitatis interne. ſiue in futuro ꝑ adeptionē felicitatis eterne. Sicut ait. pͣs. Quēadmodū deſiderat ceruus ad fontes aquarū. ita deſideratanima mea ad te deus. ſitiuit aīa meā ad deūfontē viuū. quando ueniam & apparebo ante