doloris vel triſtitie. Diſt. xxiii.Par. prima. De bonitate vel malitia
.xiiii. Cepit contriſtari et ineſtus eſſe. et ſic eſtpaſſio ſubuertens iudiciū ratōis. et ſic non cadit in uirum iuſtū. ſicut dicit̉ ꝓuer. xii. Nō cōtriſtabit iuſtū quidqͥd ei acciderit. vnde tho.i. dicit̉. Non eſt cōtriſtatus contra deū ꝙ plaga cecitatis euenerit ei. Et de chriſto dicit yſa..xlii. Non erit triſtis neqꝫ turbulētus. ¶ Itemoccurrūt nobis occaſiones triſtitie ſi cōſideremus ea que ſunt ad ꝓximū. videmus em̄ frequenter amicos noſtros & ꝓximos delinquētes aduerſa ſuſtinentes uel de uita decedentes. Debemus aūt correctionē delinquētibuscompaſſionē ſuſtinētibus. affectionē decēdentibus. Eſt ergo triſtitia correptiua delinquenriū. cōpaſſiua ſuſtinentiū. & deploratiua decedentiū. eſt inqͣꝫ triſtitia correptiua delinquētium. Nam uidētes ꝓximū delinquere uel audientes deliquiſſe. debemus eū ex caritate corripere. Sicut ait ſapiēs ecc̓. xi. Corripe amicū.ſepe em̄ fit cōmiſſio. idem. corripe amicū. neforte n̄ intellexerit. etſi ītellexerit ne forte ireret. Hec aūt correptio licet ꝓcedat ex dulcedīecaritatis. tn̄ frequēter expedit eā fieri cū quadam triſtitia id eſt auſteritate uultus & pōdere uerboꝝ & efficacia ſermonis. ut oſtēdaturzelus ad eū qui corripitur. & diſplicētia peccatoꝝ. Nam ſi mollit̓ ꝓferat̉ uerbum correptionis & tepide. nō mouet nec penetrat animūdelinquentis. vnde nec erubeſcit de preteritonec metuit de futuro ¶ Peccant ergo qui uidentes ꝓximū delinquēte rident & videnturapplaudere. uel cū riſu & quadā uerboꝝ mollitie corripiūt. ex timore videlicet aut fauore.Ideo dicit̉ ecc̄s. iiii. Melior eſt ira riſu. qm̄ pertriſtitiā uultus corripit̉ animus delinquētis.Corripiens ergo triſtitiā uultus oſtendat id ēdiſplicentiā pctī. uel ſi forte corripere non audeat ꝓpter perſone magnitudinē uel ſtatuscelſitudinē. ſaltē triſtitia uultꝰ oſtendat in ſignum diſplicentie. quia ſic corripitur animusdelinquētis. vnde ꝓuer. xxv. dicit̉. Ventus aquilo diſſipat pluuias. & facies triſtis līguā detrahentē. Sicut em̄ cum aliquis detrahit alijsſi rideant auditores. oſtendūt ſibi detractoriauerba placere. & ex hoc prebent detractoribusaudacia detrahendi. ſic ecōtra oſtendendo triſtitiā uultus exprimūt audaciā obloquendi &ita eſt etiā de alijs peccatis. hec eſt ergo triſtitia correptiua delinquētiū. ¶ Item eſt triſtitiacōpaſſiua ſuſtinentiū. Nam ẜm apl̓m. ſi patit̉vnū membrū cōpatiunt̉ alia mēbra. Et ſi corporibus patientiū ꝓximoꝝ debemus compatiquantomagis animabus eoꝝ. utpote cum uidemus aīas chriſti ſanguine redēptas peccare& ad dānationē currere. quas tn̄ retrahere n̄ualemus. Ideo dicebat apl̓s zelo caritatis accēſus. ro. ix. Triſtitia mihi magna ē & dolor cōtinuus cordi meo. optabaꝫ em̄ ipſe anathemaeſſe a chriſto ꝓ fratribus meis ſaluādis ſcꝫ ul̓iuuandis. id ē optabā ſi ſine peccato poſſꝫ optari. ꝙ ad tēpus in uita videlicet ul̓ poſt mortem ſeꝑarer a dn̄o ieſu chriſto. ut illi nō ſeꝑa-
rētur eternaliter. Simile habemus exo. xxxii.Nam cū peccaſſent filii iſrhael ī deſerto vitulū cōflatilem adorādo. videns moyſes irā dn̄igrauiter cōtra eos accenſam. orando dicebat.Obſecro dn̄e peccauit ppl̓s tuꝰ pctm̄ magnū.aut dimitte eis noxam hanc. aut dele me de libro tuo quē tu ſcripſiſti. Ait etiā ipſe chriſtusMath̓. xxvj. Triſtis eſt aīa mea uſqꝫ ad mortem. O dn̄e iheſu vnde ꝓueīt tibi iſta triſtitiaNunqͥd ex timore paſſioīs inſtātis. abſit hoca cordibus fideliū cogitare. Non em̄ ꝓpter timorē paſſioīs ad quā ꝑferēdā ueneras. et quāpro ſalute noſtra ſummo deſiderio ꝑoytabastriſtis erat aīa tua ſanctiſſima. ſꝫ de damnatione peſſimi proditoris. de lapſū apl̓oꝝ. de ꝑfidia iudeoꝝ. de ingͣtitudīe falſoꝝ chriſtianoꝝ.Heu quot hodie nobis occurrūt cauſe triſtitiequi tot pauꝑes uidemus quotidie grauari tēporaliter affligi corꝑaliter. anguſtiari mētalit̓.inſuper īnumerabiles aīas dei timore reiectoſue ſalutis īmemores multiplicare flagitia &p̄cipitanter currere ad eterna ſupplicia. Item ētriſtitia deploratiua morientiū. & iſta quodāmodo naturalis ē. Naturale em̄ ē ꝙ homo deſeparatione dilecti doleat. cui uiuenti cōuiuere ſe gaudebat. nec eſt poſſibile quin caro ſentiat diuiſionē carnis id ē quin carnalis ſenſualiter ſentiat ſeꝑatōnem ꝓximi cōiuncti ſibimientaliter. ul̓ carnaliter attinētis. procedit ergo hec triſtitia ex radice carnalis affectōis. ſꝫiudicio ratōis ē mediocriter temꝑanda. ſic̄ docet ſapiens. ecc̓i. xxxviii. Fili in mortuū ꝓduclacrimas ex affectione. & quaſi dira paſſus īcipe plorare ſcꝫ ſine fictione. cōtra multos quiſe plorare fingūt ut uideant̉ amici fuiſſe defuncti. ſed ille lacrime uel falſe ſunt. quia nōꝓcedūt ex amore. ul̓ doloſe. ꝓcedētes ex gaudio nō dolore. Sequit̉. Et ſecūdū iudicium cōtege corpus illius. Secūdum iudiciū inqͣꝫ id ēẜm diſcretōem. & ſecūdū approbatam cōſuetudinē patrie. & ẜm moduꝫ facultatis ſue. &ſecundū dignitatē ꝑſone defuncte. Et nō deſpieias ſepulturā ip̄ius. Curandū eſt em̄ ꝙ ſepeliat̉ ubi ſepulturā elegit. uel ī ſepulchris maſorum id ē progenitoꝝ ſuoꝝ. uel ubi maiꝰ adiutoriū ſuffragioꝝ habebit. Hoc aūt nl̓timū īelectione ſepulture principalius eſt curandū.Propter delaturā aūt. id eſt ne alij te accuſētde īhumaītate et remiſſo amore. Amare fer luctum illius uno die. & cōſolare ꝓpter iuſtitiādei. ſcꝫ cuius uolūtati debet uoluntas hoīs cōformari. a qua ſi ſecūdum ratōnis iudiciū diſſonaret peccaret. vnde & ſi ſecundū motū ſenſualitatis non poſſit homī placere mors amicitn̄ ſecundū iudiciū ratōis et deliberatiuū motum uolūtatis debet ſibi non diſplicere. hec ēem̄ ſetētia dei iuſta id ē iuſte ꝓpt̓ pctm̄ īflictaut de mūdo iſto non niſi ꝑ mortis anguſtiaꝫtrāſeamꝰ. vnde ait Greḡ. amicoꝝ nos amiſſiotanto debet tolerabilius contriſtare. quāto amiſſuros nos illos conditio mortalitatis expoſcit. item cōſolare propter iuſtitiam defuncti.