doloris vel triſtitie. Diſt. xxiii.Pars prima. De bonitate vel malitia

& debilitas. ut nec malo poſſimus ſicut vellemus reſiſtere nec bonum deſideremus ſicutexpediret agere. aut n̄ ſic̄ oporteret appetimꝰpropter quod in perſona cuiuſlibet noſtrumapl̓s īgemiſcens exclamat dicens. ro. vii. Egocarnalis ſum uenūdatus ſub peccato. nō em̄quod uolo bonū hoc ago. ſed quod odi malūillud facio. Inuenio igitur aliam legē uolentimihi facere bonū. qm̄ mihi malū adiacet. Video igitur aliā legē in mēbris meis. repūgnantem legi mētis mee. et captiuantē me ſub legepeccati. Nōne cōſiderata tali miſeria. debet innobis eſſe triſtitia uſqꝫ ad mortem. Nā et chriſtus miſerie noſtre pie cōpatiens dicit. Math̓xxvi. Triſtis eſt anīa mea uſqꝫ ad mortē. Nōem̄ ꝓpter timorē paſſioīs pie ieſu triſtabarisꝓpter quā ꝑferendam ueneras ſed ꝓpter noſtram miſeriam triſtis eras. Ideo bene diciturecc̄s. vii. Cor ſapientis ubi triſtitia. in ſeip̄o inuenit ratōnem triſtitie. ideo in ſeipſo debꝫ corſuū cōuertere. ut & miſeriā ſuā defleat & languoreꝫ ſuū excutiat. malū ꝓ poſſe ſuo caueat.& bonū agere nō tepeſcat. hanc miſeriā ſuampͣs. lamētabiliter deplorādo dicebat. Miſer factus ſum & curuatus ſum vſqꝫ ī finētota diecontriſtatus ingrediebar qm̄ lumbi mei īpletiſunt illuſionibus & non eſt ſanitas in carnemea. miſer factus ſum. inquit. Miſer eſt quiquod deſiderat nō habet. & non deſiderat qd̓deberet. & multa ſibi eueniūt q̄ non uellet. qͥnon aſſequit̉ qd̓ delectet & pati cogit̉ qd̓ mōleſtet qui ꝓficua ſibi negligit uel ꝯtemnit. &uoxia cōcupiſcit. Omnis homo qui hec omīaexperit̉ in ſe debꝫ dice̓ cum dolore. miſer fcr̄s.ſum. Et īcuruatus ſum. īquit ſeꝫ ad inferioraadeo inqͣꝫ incurnatus ut non rectus incedereuec ad opus bonū expedite ꝓcedere nec ſurſūreſpicere id eſt celeſtia ualeā cōtemplari. vn̄dedicebat manaſſes rex. ii. ꝑali. ultimo. Incuruatus ſum multo uinculo ferri & nō eſt reſpiratio mihi. ꝓpter hoc bene ſubdit̉ in autoritatep̄miſſa. tota die. id ē toto tꝑe uite mee. contriſtatus. id eſt de p̄dicta miſeria ꝯturbatus īgrediebar in cor meū ad ſtatus mei ꝑicula explorandū & meam miſeriā deplorandū. & merito debeo triſtis eſſe qm̄ lūbi mei impleti ſūt illuſionibus. frequēter immiſſis a demone. &non eſt ſanitas in carne mea. id ē ſnſtineo tēptatōes a carne. ¶ Secūdo ꝓuenit ī nobis triſtitia ex dolore cōpunctōnis. de qua dicit apl̓s.ii. coꝝ. vii. Contriſtati eſtis ad penitētiā. bona eſt triſtitia que deo cedit ad honorē & aīeꝓuenit ad ſalutem. ꝙ ſit ad gloriā dei. diciturbaruth. ii. Anima q̄ triſtis eſt ſuꝑ magnitudīemali. id eſt peccati cōmiſſi. & incedit curua & īinfimis. id ecuruaea ceruice ſuꝑbie tenet ſe ininfimis humilitatis. infimā ſe p̄ceteris reputādo & īfima humilitatis oꝑa exercendo. & ocūli deficientes. pre lacrimis cōtritōis quo ad ſecōpaſſionis quo ad ꝓximū deuotōnis quo addeum. & aīa eſuriens. id eſt ardēter deſiderāsopera bona facere. meritū acquirere. diuinam

dulcedinē p̄guſtare. & ad eterne uite gaudiaꝑuenire. talis inquā aīa dat tibi gloriā et iuſtitiam dn̄o qm̄ iuſtitiā exercet de leipſa. ſatiſfactionē de peccatis ꝓpriis exoluencio & honorem dei in oībus ſuis oꝑibus incendendo. ſicergo patet ꝙ hec triſtitia ſit ad gloriam dei.¶ Item ꝙ hec triſtitia ſit ad ſalutem aīe teſtat̉apl̓s. ii. coꝝ. vij. dicens. Que ſecundū deū eſttriſtitia penitētiā ī ſalutē ſtabilem oꝑat̉. bonaeſt triſtitia q̄ a deo infundit̉. que ẜm deū mouetur. ꝓpter deū oꝑatur. ad deum ordinat̉. &a deo eternaliter remunerat̉. Iſta oꝑatur penitentiā id eſt ſatiſfactōem cōdignam ī ſalutem ſtabilem id eſt ſalutē aīe non corporis. qͥailla non eſt ſtabilis ſed breuis mutabilis & incerta. ¶ Tertio ꝓuenit in nobis triſtitia ex angore afflictōis. ſane multiplex eſt in nobis affflictio cordis & corꝑis id eſt tēptatōes tribulatōes āguſtie opp̄ſſiōēs & penurie ſollicitudīes& labores et alia multa. ſine quibus nō agit̉uita pn̄s. Ideo dicit̉. .i. pe. i. Exultabitis modicum nūc ſi oportet cōſtriſtari in uariis tēptatōuibus ⁊cͣ. exultabitis inqͣꝫ. ſi oportet peccato ꝓmerente dei iuſtiria exigente ex ſapientia ordināte et clemētia faciente. oportet ergo ſigīficat neceſſitatē in euitabilem. triſtari nūc. deſignat temporis breuitatē modicū denotat leuitatem. qd̓ aūt modicū eſt et leue tribulatioīsnoſtre. eternū glorie pondus operat̉ in nobis.ii. coꝝ. et ro. viii. Non ſunt cōdigne paſſiōeshuius temꝑis ad futurā gloriā que reuelabit̉ īnobis. uere non ſunt cōdigne nec comꝑabiles.paſſiones huius temꝑis ad peccatū qd̓ remittitur ad gratiā que infundit̉ ad meritū qd̓ acquirit̉. ad cōſolatōem q̄ īmittit̉. ad eternā penam que euadit̉. ad futurā gloriā que ꝓmittitur in uariis tēptatōibus. ſiue ſint a deo ꝓbāte ut approbet. ſiue ab homine moleſtante. ſiue a carne inſtigante. ſiuea demone infeſtāteOmīa mala que hic patimur tēptatōes quedāſunt. quibus ꝓbat̉ uirtus noſtra ul̓ uitiū. nūcem̄ eſt tēpus ꝓbationis. tūc id eſt ī futuro erittempus ꝓfeſſionis. ſicut nāqꝫ in religione nōuitii. primo ꝓbant̉ anteqͣꝫ ꝓfiteant̉. ſic nos inuita p̄ſenti ꝓbamur in qua ꝓbatōe ſi bene humiliter et deuote uixerimus. recipiemur in ſacrum collegiū et glorioſum cōſortiū beatorū.ſi aūt indeuoti indiſciplinati. inobedientes etrebelles diuīe uolūtati fuerimus abiiciemur etturpiter expellemur. magnā ergo gratiā facitdeus homini quē in tribulatōe ꝓbat. ut approbet et approbatum recipiat in collegiū beatoꝝvnde dicit̉ .i. pe. ii. hec eſt gratia ſi ꝓpter cōſcientiam dei id ē conſciētiam bonā diuinitus informatā et a deo ꝑ gratiā īhabitatā. uel ꝓpterconſcientiā dei id ē ī temptatōem honoris diuini ſuſtinet quis patiēter ſine murmure triſtitias id eſt tribulatōes que ſunt occaſio & materia triſtitie. Aduertendū eſt autē ꝙ triſtitiaquādoqꝫ ſcꝫ eſt motus quidam p̄cedens iudicium ratōis. et iſto mō bene eſt triſtitia ī uirisiuſtis. et fuit etiā in chriſto. ſicut dicit̉ Math̓.