Pars prima.De Odio.De deſiderio. Diſtinctio. xiii.
ad aliquid in genere. ſed odium ſecūdū ꝙ eſtin parte ītellectiua cū cōſequat̉ app̄henſioneꝫVniuerſalē ītellectus poteſt vtroqꝫ mōdo eſſereſpectu vniu̓ſalis. Sciendū aūt ꝙ nichil ē habendū odio niſi peccatū vel ꝓpter peccatū. ſic̄aūt vnūquodqꝫ diligit̉ ratōe bonitatis & illd̓magis amandū eſt. in quo magis relucꝫ ratiobonitatis. ſic vnūquodqꝫ odiēdū ꝓpter malū& vbi eſt maior ratio mali illud ē ampliꝰ odiendum. Primo igit̉ & principaliter odire debemus peccatū inquātū eſt ꝯtrariū voluntatidiuine & ī quantū deꝰ ꝑ ip̄m ꝯtempnitur dehonorat̉ & offendit̉. & ſic̄ deū & eiꝰ honoreꝫdebemus amare ſuꝑ oīa ita peccatū in quātuꝫeſt cōtra deū & eius honorē ſuꝑ oīa debemusodire. pſalmiſta. qui diligitis dn̄m odite malūdebemus etiā odire om̄s dehonorantes deū.pͣs. nonne qͥ oderūt te dn̄e oderam & ſuꝑ inimicos tuos tabeſcehā. ꝑfecto odio oderā illosHoc aūt eſt ꝑfectū odiū vt ſic odiant̉ vicia vttn̄ diligant̉ hoīes ſicut deus diligit oīa q̄ ſunt& nihil odit eoꝝ q̄ fecit. ſic̄ dicit̉ ſap̄. xxi. odittn̄ peccatores ecc̓. xii. altiſſimus odio habet peccatores nō naturā qͣm ꝯdidit nec aīam qͣꝫ redemit. Ideo ſtatī ſequit̉. & miſertus eſt penitentibus .i. ratione nat̉e qͣm diligit miſeret̉ peccatori qͣꝫ cito peccatū dimittit penitēdo peccatūdebemꝰ odire ratōe qͣ ꝯtrariū eſt ſaluti noſtrepͣs. Qui diligit iniqͥtatem odit aīam ſuā. odiamus ergo peccatū et oēm hoīem qͥ ſalutem nōſtram īpedit & nos ꝑtrahit ad pcc̄m̄. Ait enimſaluator luc̄. xiiii. Si qͥs venit ad me & n̄ oditpatrē ſuū & matrem ſuā & vxorē et filios adhūc aūt & aīam ſuā. non pot̄ meus eſſe diſcipulus. ꝙ exponēs greg̓. ait ꝑcūctari licet qūoꝑentes & carnalit̓ ꝓpiquos p̄cipimur odiſſequi iubemur & inimicos diligere. ſed ſi vim p̄cepti ꝑpendimus vtrūqꝫ agere ꝑ diſcretōeꝫ valemus vt eos qͥ nob̓ carnis cognatōe cōiunctiſunt. & quos ꝓximos nouimꝰ diligamus &quos aduerſarios in via dei patimur odiēdo& fugiendo neſciamꝰ. quaſi em̄ ꝑ odiū diligitur q̄ carnaliter ſapiēs dū praua nobis ingeritnō audit̉. ſic autē odiſſe debemus ꝓximos &amicos ſicut & aīam noſtrā qͣꝫ tūc recte odiohabemus cū eius appetitū frangimus inclinationes naturales refrenamus. motus vicioſoſreſtringinius & īhoneſtos mores penitus abdicamus. qui ſic odit aīam ſuam ī hoc mūdoin uitā eternā cuſtodit eā Ioh̓. xii. qd̓ exponēsaugͥ. ait. magna & mira ſnīa q̄ꝫadmod̓ ſit hominis ī aīam ſuā amor vt ꝑeat odiū ne pereatSi male amaueris tūc odiſti ſi bn̄ oderis tuncamaſti. felices qui oderūt cuſtodiendo vel cuſtodiunt odiendo ne ꝑdant amando. ¶ Tercio debemus odire quidqͥd eſt ꝯtrariū. & nociuum rei publice & bono ꝯmuni exemplo pͣs.dicētis. a iudiciis tuis nō declinaui qꝛ tū legēpoſuiſti mihi. ſequit̉ a mādatis tuis intellexiꝓpterea odiui omnē viam iniqͥtatis. Idem facientes p̄uaricatōes odiui. Et iterum iniquosodio habui & qꝛ cupiditas deteſtanda ꝑu̓tit
iudiciū ſubuertit iuſticiā ꝑ qͣm reſpublica cōſeruat̉ ſicut dicit̉ .i. re. viii. de filiis ſamuelis.Declinauer̄t poſt auariciā acceperūtqꝫ muna& ꝑuerterūt iudiciū Ideo dicit̉ exo. xviii. ꝓuide de om̄i plebe uiros potētes & trinentes deūin quibus ſit veritas. & qui oderūt auariciamContra auaros & īpios prīcipes dicit̉ michee.iii. audite pͥncipes nūquid nō veſtrum eſt ſcire iudiciū qui odio habetis bonuꝫ & diligitismalū qui violenter tollitis pelles eoꝝ deſupereos. & carnes eoꝝ deſuꝑ oſſibus eoꝝ. ¶ Patꝫigit̉ ex p̄dictis qͣlit̓ oēs hoīes debeāt ſe habe̓ circa paſſionē odii. qͥa ſcꝫ odire debēt illa q̄ ſunthonori diuino cōtraria & ꝓprie ſaluti nociuareipublice aduerſancia vt publice aduerſati.Sed multi ad eo peruerſi ſunt quod odiūt diligentes ſe & diligūt odientes ſe. ſicut falſo dictū eſt dauid. ii. re. xix. Diligis odiētes te & odio habes diligētes te. Diligūt em̄ adulatores& eos qui eis ꝯſulūt ad ſue placitū volūtatis.o diūt vero bonos q̓ eos corripiunt & nitunt̉auertere ab eis que illoꝝ cordibus male placētvnde odiūt eos ꝓpter ſolam diſplicētiā veritatis. exemplū habemꝰ. iii. re. xxii. Dixit rex achab de michea ꝓpheta. ego odi eū qꝛ nō ꝓph̓atmichi bonū ſꝫ ſemꝑ malū. falſos ꝓphetas quiei ꝓſpera nūciabant amabat tn̄ ſuis falſis promiſſionibus decipiebāt eū. ſanctū vero ꝓphetam qui veraciter p̄dicebat ei mala que ventura erant ſuꝑ eum odiebat. huius ratōem reddit ſaluator ioh̓. iii. Omnis qͥ male agit odit lucem & nō venit ad lucē vt nō arguant̉ operaeius. de talibus dicit̉ oſee. v. odio habuerūt inporta corripientē & loquentē ꝑfecte abhomīati ſunt. alij odiūt bonos ꝓpter diſplicentiā bonitatis qꝛ eo ip̄o ꝙ mali ſunt bonos videre ul̓de bonis audire bona non poſſunt. exempluꝫde iacob & eſau Gen̄. xxvii. Item exemplū deioſeph gen̄. xxxvii. oderant eū fratres eiꝰ necpoterāt ei quicqͣm pacifice loqui Et exo. i. oderāt egiptii filios iſrhael. diligenter aduerte ꝙnec iacob nocebat nec malū uolebat eſau fratri ſuo nec ioſeph fratribus ſuis nec filii iſrhael egiptiis. ſed ſeruiebāt eis & bona plurimafaciebant & tn̄ nō poterant eos diligere. ſꝫ nequiter odiebāt nec mirū ſi mali bonos odiūt.quia & ip̄m deū qͥ ſumme bonus eſt odiūt ſic̄ipſe teſtat̉ Ioh̓. xv. Si mūdus uos odit ſcitotequia me priorem uobis odio habuit.DE DESIDERIO. DISTIACTIO. XIII.Einde ꝯſiderādum eſt de paſſionedeſiderii vl̓ ꝯcupiſcentia. De deſiderio nota ꝙ eſt deſideriū reprimēdūquia culpabile. & ē deſiderium ꝑſequendū qͥa laudabile. ¶ Primū multiplex ēalij em̄ deſiderant excellencias dignitatū. alijopulencias facultatū. alij affluencias voluptatum. alij truculēcias uolūtatū. Quidam enimdeſiderant excellētias dignitatū. in quoruꝫ deſignatōem dicit̉ Iere. ii. onager aſſuetus in ſolitudine in deſiderio aīe ſue attraxit ueutū amoris ſui. onager iſte qui nulli vult ſeruire ul̓