Pars prima.DeAmore.Diſtinctio. xi.

cauſa amoris. Dicēdū ꝙ ſicut dictū eſt bonuꝫeſt cauſa amoris ꝑ modū obiecti. bonū aūt n̄eſt obiectū appetitus niſi ꝓut app̄henſum etideo amor requirit aliqͣm app̄henſionē boī ꝙamat̉. et ꝓpter hoc ph̓s dic̄ ī. viii. ethi. ꝙ viſiocorꝑalis eſt pͥncipiū amoris ſenſitiui et ſimilit̓ꝯtemplatio ſpiritual̓ pulchritudīs vel boītatiseſt principiū ſpiritualis amoris. ſic igit̉ cognicio eſt cauſa amoris ratōe qͣ et bonū ꝙ nō poteſt amari niſi cognitū. ¶ Ad terciū ſcꝫ vtꝝſimilitudo ſit cauſa amoris. Dicendū ꝙ ſimilitudo ꝓprie loquēdo eſt cauſa amoris. ſed cōſiderandū eſt ꝙ ſimilitudo int̓ aliqͣ poteſt attēdi dupliciter vno modo ex hoc quod vtrūqꝫhabet idem in actu ſicut duo habentes albedinē dicunt̉ ſimiles. alio mō ꝙ vnum ht̄ ī potētia. et in quadā inclinatōe id ꝙ aliud habet inactu. Sicut ſi dicamꝰ ꝙ corpꝰ graue exiſtensextra ſuū locum habet ſimilitudinēcuꝫ corꝑegraui in ſuo loco exiſtēti. vel etiā ſecūdū ꝙ potentia habet ſimilitudinē ad actū ip̄m. nam īipſa potētia eſt quoddāmō actus Primꝰ ergoſimilitudinis modus cauſat amorē amicicie ſiue beniuolentie. ex hoc em̄ ꝙ aliqui duo ſuntſimiles qͥ habentes vnā formā ſunt quodāmōvnum in forma illa. Sicut duo hoīes ſunt vnūin ſpecie humanitatis. & duo albi in albedine& ideo affectus vniꝰ tēdit in alterum ſicut invnū ſibi & vult ei bonū ſicut & ſibi. ſed ſecūdus modus ſimilitudīs cauſat amorē ꝯcupiſcēcie vel amiciciā vtilis ſeu delectabil̓. qꝛ vnicuiqꝫ exiſtenti ī potentia īquātū huiꝰ mōi ineſtappetitus ſui actus. & in eius ꝯſequutōe delectat̉ ſi ſit ſenciens & cognoſcēs. dictū eſt aūtꝙ iri amore cōcupiſcentie amans ꝓprie amatſeip̄m cū vult id bonū ꝙ ꝯcupiſcit. magis aūtviiuſquiſqꝫ ſeipſum amat qͣm aliū. quia ſibi ēvnus ī ſubſtācia. alteri vero ī ſimilitudine alicuius forme. & ideo ſi ex eo q̓ eſt ſimilis ſibi īꝑticipatōe forme īpediat̉ ipſemet a ꝯſequutōeboni ꝙ amat efficit̉ ei odioſus nō in quantūeſt ſimilis. ſꝫ īquantū eſt boni ꝓprii īpeditiuꝰ& ꝓpter hoc figuli corrixant̉ adinuicem qͥa ſeinuicem īpediūt in ꝓprio lucro. & īter ſuꝑbosſunt iurgia qꝛ ſe inuicem īpediunt in ꝓpriaexcellentia qͣm ꝯcupiſcūt. ¶ Ad quartū ſcilicꝫvtrū aliqͣ alia paſſio aīe ſit cauſa amoris. Dicendū ꝙ nulla alia paſſio aīe eſt q̄ nō p̄ſupponat aliquē amorē cuius ratio eſt. quia oīs aliapaſſio anime vel īportat motum ad aliqͥd vl̓ qͥetem in aliquo. oīs aūt motus in aliqͥd vel qͥeſin aliquo ex aliqͣ cōnat̉ alitate vel coaptatōe ꝓcedit q̄ ꝑtinet ad ratōem amoris. vnde īpoſſibile eſt ꝙ aliqͣ alia paſſio aīe ſit cauſa naturaliter om̄is amoris. ꝯtingit tn̄ aliqͣm aliā paſſionem eſſe cauſaꝫ amoris alicuiꝰ. ſicut etiā vnūbonū eſt cauſa alteriꝰ. vnde cum qͥs amat aliquid ꝓptet delectatōem. amor quidē ille cauſat̉ ex delectatōe. ſed delectacio illa iteruꝫ canſat̉ ex alio amore p̄cedēte. nullus em̄ delectat̉in re niſi aliquo mō amata. Item deſideriumalicuiꝰ rei ſemꝑ p̄ſupponit amorem illius rei

Sꝫ deſideriū alicuiꝰ rei poteſt eſſe cauſa vt resilla amet̉. ſicut qui deſiderat pecuniam amatꝓpter hoc eū a quo pecuniā recipit. ſpes etiaꝫcauſat vel auget amorē & ratōe delectatōis qꝛdelectatōem cauſat & etiā ratōne deſiderii qꝛſpes deſideriū fortificat. nō em̄ ita intenſe deſideramꝰ q̄ non ſperamus ſed tn̄ & ipſa ſpeseſt alicuius boni amati.DISTINCTIO VNDECIMA.Einde ꝯſiderandū eſt de effectibuſamoris & circa hec querunt̉ quattuor. primo vtrū vnio ſit effectꝰ amoris. Secūdo vtrū mutua īheſio.Tercio vtrū extaſis Quarto vtrū zelus. ¶ Adprimū ſcꝫ vtrū vnio ſit effectus amoris. Dicēduꝫ ꝙ duplex eſt vnio amātis ad amatuꝫ. vnaẜm re puta cū amatū p̄ſencialiter adeſt amāti. alia vero ſecūdū affectū q̄ quidem vnio ꝯſideranda eſt ex app̄henſione p̄cedēti. nā motꝰappetitiuꝰ ſequit̉ app̄henſionē. Cū aūt ſit duplex amor ſcꝫ ꝯcupiſcētie & amicicie vterqꝫ ꝓcedit ex quadā app̄hēſione vnitatis amati adamantē. cuꝫ em̄ aliqͥs amat aliqͥd qͣſi ꝯcupiſcēsillud. app̄hendit illud qͣſi ꝑtinens ad ſui beneeſſe. Similit̓ cum aliqͥs amat aliquid amore amicicie ei vult bonū ſic̄ et ſibi vult bonū. vnid̓app̄hendit eū vt alterū ſe in quantū ſcꝫ vult eibonum ſicut & ſibiipſi & inde eſt ꝙ amicꝰ d̓ralter ipſe. & augͥ. dicit in. iiii. ꝯfeſ. vn̄ quidamdixit de amico ſuo dimidiū aīe ſue. Primā ergo vnionē amor facit effectiue. qͥa mouet addeſiderandū & querēdū p̄ſentiam amati qͣſiſibi ꝯueniētis ad ſe ꝑtinentis. ſecūdā vero vnioneꝫ facit formalit̓ qꝛ ipſe amor eſt talis vniovel nexus. vnde aug. dicit ī. viii. de trini. ꝙ amor eſt vitta q̄dam duo aliqͣ copulās vel cōpulare appetēs amantē ſcꝫ & ꝙ amat̉. qd̓ em̄ dic̄cōpulans refert̉ ad vnione affectus ſine quanon eſt amor. ꝙ vero dicit cōpulare appetensꝑtinet ad vnionē realem. Sciēdū autē qd̓ vniotripliciter ſe habet ad amorē. quedā em̄ unio ēcauſa amoris. & hec quidē unio eſt ſubſtācial̓quantū ad amorē quo quis amat ſeip̄m. quātuꝫ uero ad amorē quo quis amat alia ē unioſimilitudīs ut dictū eſt. Quedā uero unio eſteſſencialiter ipſe amor. & hec eſt unio ẜm coopationē affectus qui quidē aſſimilat̉ unioniſb̓ali in quantū amās ſe habꝫ ad amatū ī amore quidē amicicie ut ad ſeip̄m. in amore auteꝫꝯcupiſcencie ut ad aliqͥd ſui. quedā uero unioeſt effectus amoris & hec unio eſt realis quāamans q̄rit de re amata. & hec quideꝫ unio ēẜm ꝯuenientiā amoris. ut em̄ ph̓s refert in ſecundo poli. ariſtophanes dixit ꝙ amantes deſideraret ex ambobus fieri unū. ſed qꝛ ex hocaccideret aut ambos aut alteꝝ corrūpi querūtunionē q̄ ꝯuenit & decet ut ſcꝫ ſimul ꝯuerſent̉ & ſimul colloquant̉ & in alijs huiꝰ mōi ꝯiūgantur. ¶ Ad ſecūdū ſcꝫ utrū mutua inheſioſit effectꝰ amoris. Dicendū ꝙ effectꝰ iſte mutue inheſionis poteſt intelligi & quantum aduim app̄henſiuā & quātū ad uim appetitiuaꝫ