ἡ δὲ τοῦ ποῦ κατηγορία, κατὰ τὸ δεύτερον σημαινόμεν ἀφώρισται. τὸ μὲνγὰρ ὡς τόπος λεγόμενον, ποστὸν ἂν εἴη κατὰ ἀριστοτέλην. τὸ δὲ ἐν τόπω, τῆς τοῦ ποῦ κατηγορίας. κᾶν σύνθε-τος δέ τις ἡ ἐντόπω καὶ ἐν χρόνω φωνὴ, ἁπλοῦντι δεῖ ἐκδέχεσθαι ἀπὸ τῆς συνθέτου λέξεως. ὡς ἀπὸ τοῦ ἀγαθὸς δαιμων, καὶ ἱεραπόλις, ἕντι ἁπλοῦν ὑπολαμβάνομεν. διήκειδὲ ἡ διτὴ σημασία αὕτη, καὶ ἐπὶ πάσας τὰς τοῦ τόπου διαφορὰς. καὶ γὰρ τὸ ἄνω καὶ κά-τω, καὶ πρόσω καὶ ὀπίσω, καὶ δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ, διττά ἐστι. τὰ μὲν, ὡςτόποι. τὰ δὲ, ὧτόπωοντα. καὶ δῆλον ὅτι τὰ μτοπὸν δηλοῦντα, ποσά ἐστι. τὰ δὲ ἐντόπω, τή-ποῦ κατηγορία ὑποταχθήσεται. διατείνει δὲ ἡ τοῦ ποῦ σημασία, καὶ εἰς τὸ πόθεν, ὡς τὸἀθηνηθεν. καὶ εἰς τὸ ποῦ, ὡς τὸ ἀθήναζε. καὶ ταῦτα δὲ ἄμφω δηλοῖ, καὶ τόπον καὶ τὴν ἐντό-πωσχέσιν. καὶ μετὰ συνδέσμων λεγόμενα, τὰ αὐτὰ σντως. οἷον ἐκλυκείου καὶ εἰς λύκειονκαὶ ἐν λυκείω. ἰσο δυναμεῖ γὰρ τὸ ἀθήνηθεν, καὶ ἀθήναζε, καὶ ἀθήνησι. καὶ τὰ δεικτικὰ δὲ συντακτέον τούτοις. οἷον ἐκεῖ. ἐνθάδε. πόρῥω. ἐγγύς. καὶ τὰ τοιαῦτα. τὸ δὲ ἀθηναῖος καὶ τὸῥόδιος, οὐ τὸν τόπον, ἀλλὰ τὸ ὅθεν πριστησι. καὶ σχέσις πρὸς τὴν τόπον σημαίνεται οὐτόπος. ἐπιδέχεται δὲ καὶ ἐναντίωσιν τὸ ποῦ, κατὰ τὰς τοῦ τόπου διαφορας. οἷον, ἄνω κά-τω. πρόσω ὅπίσω. ἐνδεξια. εἰς ἀριστερά. ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἡττον. ἕτερον γὰρἑτέρου μᾶλλον ἐστιν ἄνω. καὶ μᾶλλον κάτω. καὶ μαλλον πρόσω καὶ ἡττον, ὅσα μὴ ἀποκλίνει πρὸς τὸ πλάγιον. καὶ εἰς δεξια καὶ ἀριστερὰ ὁμοίως. ἔτι δὲ, τὰ μὲν, ἀορίστως λέγεται. τὰδὲ, ὡρισμένως. ἢ γὰρ ἁπλῶς ἐν τόπω, ἢ ἔντινιτόπω. καὶ τὰ μὲν, ἐν πλάτει, οἷον, ἐνἀθήναις. τὰ δὲ, κατὰ περιγραφὴν ἀφώρισται, οἷον, ἐν λυκείω. ἢ τῶδε τοῦ λυκείου τόπω.ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὕτως. κορνοῦτος δὲ ἀπορεῖ, εἰ τὸ ποῦ τοῦ τόπου. καὶ τὸ ποτε τοῦ χρό-νου κατὰ τὴν χαρακτηρισμὸν τῶν λέξεων διενηνοχοτα εἴς ἰδίας κατατετάχθαι κατη-γορίας, διὰ τὸ τὴν πρόθεσιν περὶ χαρακτήρων εἶναι λεκτικῶν. τί δὴ ποτε οὐχὶ καὶ ταῦτατῆ κατηγορία ταύτη προσεθηκεν. οἷον τὸ διωνόθεν καὶ εἰς δίωνα. καὶ τὰ τοιαῦτα πολλὰ ὄντα. ὁμοια γάρ ἐστι τῶ ἀθήνηθεν, καὶ εἰς ἀθήνας. πρὸς δὲ ταῦτα ἐξαρκεῖ λέγειν, ὅτιοὐ περὶ χαρακτῆρος λέξεώς ἐστιν ἡ τῶν κατηγοριῶν διαίρεσις. καθόλου γὰρ τὰς μὲν διὰλεκτικὰς διαφορὰς, εἰς ὄνομα ἀνῆγον ἢ ῥῆμα ἢτί τοιοῦτον. οὐ μέντοι εἰς κατηγορίαν τινά. ἐπὶ δὲ τούτων ἔχεσθαι μὲν δεῖ τῶν φωνῶν. οὐ μέντοι κατὰ τὸπτωτικὸν σχῆμα τῆς λέ-ξεως, ἀλλὰ διαιρούμενον τὰς σημασίας κατὰ τὰς τῶν ὄντων διαφορὰς. ὅθεν οὔτε ὁ τόπος,ἐπειδὴ τὴν αὐτὸν χαρακτῆρα ἔχει τῶ ἵππος. οὔτε ὁ χρόνος, ἐπειδὴ τὸ αὐτὸ σχῆματῆςλέξεως ἔχει τῶ λυκός, τῆς αὐτῆς εἰσικατηγορίας. ἀλλὰ τὰ μὲν, τοῦ ποσοῦ ἐστι. τὰ δὲ,τῆς οὐσίας. πάλιν δὲ ὁ αὐτὸς ἀνήρ τοὸ πόρῥω καὶ ἐγγύς εἰς τὸ πρός τι ἀνάγειν ἀξιοῖ, το-πικὸν ἔχοντα τὸ ὑποκείμενον. Ανδρονικὸς δὲ, εἰς τὸ ποῦ τίθησιν αὐτὰ, ἀόριστακατὰ τόπον ὄντα. καὶ εἴπερ ἡ τοῦ τόπου διαφορὰ ἐπικρατοῦσα φαίνεται ἐν αὐ-τοῖς, εἰς τὸ ποῦ μᾶλλον ἀνακτέα, ἀλλ' οὐκ εἰς ἕτερον γένος. οὐ γὰρ τὴν ἀντίστροφον σχέ-σιν ἔχει πρόχειρον, ὡς τὸ πορῥώτερον καὶ ἐγγύτερον, ἀλλὰ τὴν τοῦ τόπου διάστασιν.ἐφιστάνει δὲ καὶ περὶ τοῦ ἀματὲ καὶ χωρὶς, καὶ συνεγγίζον, καὶ διεστηκὸς, καὶ παρακείμενον. εἰ δεῖταῦτα τῆς τοῦ ποῦ κατηγορίας τίθεσθαι, ἢ τοῦ κεῖσθαι. ἢ μᾶλον τοῦ πρός τι. ὑπὸ γὰρ τόπου