ἔχει. λέον εἰπεῖν, πολλαὶ γὰρ κεφαλαί εἰσιν οὐζώων, ὡς ἐκεῖ. πολλὰ γὰρ πτερὰ οὐκὀρνίθων. εὐκολον δὲ εἰπεῖν, ὅτι ἄμφωμὲν, παραδείγματα παρέθετο τοῦ πλεονάζεινκαὶ ἐλλείπειν, καὶ διατοῦ το μὴ ἀντιστρέφειν. καὶ ὅπου μὲν τὸ πτερὸν πλεονάζει τοῦ ὄρνιθος,τουτέστι τὸ ἐἔχομενον τοῦ ἔχοντος. ὅπου δὲ ἀνάπαλιν τὸ ἔχον τοῦ ἐχομένου, ὡς τὸ ζῶοντῆς κεφαλῆς. τὸ γὰρ λέγειν ὅτι ὥσπερ τὸ πτερὸν ἐπιπλέον τοῦ ὄρνιθος, οὕτως καὶ ἡ κε-φαλὴ τοῦ ζώου. διότι καὶ σκορόδων εἰσικεφαλαὶ, καὶ φοινίκων, πολλῆ τῆ ὁμωνυμία καὶτῆ μεταφορᾶ χρωμένων ἐστι. δεῖ δὲ τὰ πρός τικυρίως ἀντιστρέφοντα λαμβάνειν, ἀλλ'οὐχ ὁμωνύμως ἢ κατὰ μεταφοράν. οὕτως δὲ λαμβανομένων, τὸ ζῶον ἔσται ἐπιπλέοντῆς κεφαλῆς. ἀφ' οὗτὸ μὴ ἀντιστρέφειν διελέγχεται, ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἄλλης συζυγίαςτοῦ πτεροῦ. Ο δὲ ἀρίστων, τοιαύτην ἀπορίαν τοῖς εἰρημένοις ἐπάγει. εἰπᾶν πρός τιὡς πρὸς ἕτερόντι ἀπολελυμένον, ἑαύτοῦ πρός τι λέγεται. οἷον, ὁπατηρ πρὸς ὑἱόν. ὁ δὲκό-σμος, οὐδὲν ἀπολελυμένον ἑαυτοῦ ἔχει. οὐ γάρ ἐστι τὶ τοῦ κόσμου ἐκ τὸς, οὐκ ἔσται πρός-τι ὁκόσμός. καί τοι τῶν πρόςτι ἐστιν. ὡς γὰρ τὸπτερὸν πτερωτοῦ πτερὸν, οὕτως καὶ τὸ ἐνκόσμω κόσμωτοῦ, καὶ τὸ ἐν γῆ γεωτοῦ. καὶ τὸ ἐν ἀέριἀερωτοῦ. Πρὸς δὴ τοῦτο ῥητέον,ὅτι κακῶς εἴληπται ἐν ἀρχὴ, τὸ πᾶνπρός τι ἀπολελυμένον πρὸς ἕτερον λέγεσθαι. τὸγὰρ ὅλον καὶ τὸ μέρος τῶν πρός τι ὄντα, οὐ λέγεται πρὸς ἀπολελυμένα. καὶ ὁ κόσμὸςοὖν ὡς μὲν οὐσία καὶ ὅ ἐστιν, οὐκ ἔστι πρόςτι. ὡς δὲ ὅλον καὶ κόσμημα τῶν ἑαυτοῦ μερῶν,πρὸς τὰ μέρη λέγεται, καὶ τὰ μέρη πρὸς τὸ ὅλον. εἰ δὲ καὶ κόσμος λέγεται, ὡς ἀποτέλε-σμα τοῦ κοσμήσαντος, ἔσται καὶ ὑποστάσει κε χωριμένον. εἰ δὲ μὴ ὑἴσει, ἀλλ' ἐπινοίακεχώρισται. λήποτε δὲ οὐ δὲ καλῶς εἴληπται τὸ κοσμητόν. εἰ μὲν γὰρ τὸ ὅλον ἐστι τὸ κο-σμωτὸν, ὁ κόσμος οὐκ έτι τὸ ὅλον, ἀλλὰ τὸ ἐν τῶ ὅλω ἐστιν. ὥσπερ τὸ πτερὸν ἐν τῶ πτε-ρωτῶ. καί τοι ἀπορῶν τὸ ἐνκόσμω, κόσμωτοῦ ἔλεγεν, ὡς τοῦ κόσμου ὄντος τοῦ κοσμω-τοῦ. ὡς τοῦ ὄρνιθος τοῦ πτερωτοῦ. εἰ δὲ τὸ μέρος ἐστι τὸ ἐν τῶ κόσμω, τὸ κόσμωτόν ἐστὶ τὸὅλον, ἐν τῶ ἐν ἑαυτῶ μέρει, ὡς τὸ πτερὸν ἐν τῶπτερωτῶ. ἔστι δὲ μᾶλλν ἄτοπον ἐπὶ τῆς γῆςκαὶ τοῦ εωτοῦ. εἰ γὰρ ἡ γῆ τὸ ὅλον, καὶ ἔστιν ἐν τῶ γεωτῶ, ἔσται τὸ ὅλον ἐν τῶ μέρει, ὡς τὸ πτε-ρον ἐν τῶπτερωτῶ. Αλλὰ δια τί ἀρχύτας καίτοι μηδὲν ἔλαττον τοῦ ἀριστοτέλουςἀκριβολόγούμενος, παρῆκε τοῦτο τὸ ἴδιον τῶν πρός τι, τὸ πρὸς ἀντιστρέφοντα λέγεσθαι.Η ὅτι συνυπάρχειν αὐτὰ θέμενος, καὶ αἰτια εἶναι ἀλλήλων, τὴν κατὰ τὸ εἶναι ἀντιστροφηναὐτῶν παρεδέξατο, τῆς κατὰ τὴν λέξιν καὶ τὸ λέγεσθαι καταφρονήσας. ἢ καὶ ὡς συνυ-παγομένην αὐτὴν ἐκείνη παραλιπῶν. Δοκεῖ δὲ τὰ προστιἅμα τῆ φύσει. ἕως τοῦ, ὥστεπρότερον ἂν τῆς αἰσθήσεως τὲρ αἰσθητὴν εἶναι δόξειε. Τὸ μάλιστα ἰδιον τῶν πρός τι,νῦν ἀποδίδωσι τὸ ἅμα εἶναι τῆ φύσει. οἰκειότερον γάρ ἐστι πρὸς ἐπιστήμην, τὸ διὰ τῶνκατ' ἰδίαν ὑπαάρχόντων, τὴν θήραν τοῦ γνωστοῦ ποιεῖσθαι. ἐπὶ δὲ τῶν πρώτων γενῶν, καὶ ἀνα-γκαῖόν ἐστι τοῦτο. οὕτως γὰρ μόνως ἕκαστον αὐτῶν αὐτὸ καθ' ἑαυτρ, θεωρεῖν δυνατν. οὕτωςὁ δὲ καὶ ὁ ἀρχύτας ὡς ἴδιον ἀποδίδωσι τῶν πρός τι. Τό, τε συνυπάρχειν ἅμα ἀλλήλοις,καὶ ἄλλάλων δὲ αἰτια ἡμὲν. ἐὰν γὰρ διπλάσιον ἢ, ἀνάγκα καὶ ἥμισυ ἡμεν. εἰ δὲ καὶ ἡμί-σεον, ἀνάγκη καὶ διπλάσιον, αἴτιον τῶ ἡμισέω ἡ μὲν. καὶ τὸ ἡμίσεον τῶ διπλασίω ἡμεν.