ὄντος, ὁ ἀποδοθεὶς ὅρος, ζῶον λογικὸν, θνητὸν, διὰ οὐσιωδῶν ἀποδέδοται. ἀλλ' ὅτανονομα ἀντ' ὀνίματος ἀποδοθῆ, οἷον εἴτις ὁριζόμενος τὸν ἄνθρωπον, μέρος τί ἀπο-διδοίη. ὥστε εἰ μὲν τὰ πρός τι πρὸς ἄλλο εἶναι εἶπεν, ἦν ἂν ὄνομα ἀντιονόματος.εἰ δὲ αὐτὰ ἅπέρ ἐστιν ἑτέρων λέγεσθαι ἀφωρίσατο αὐτὰ, ὑπογραφὴ τοῦτό ἐστι, καὶοὐχὶ ὀνόματος μετάληψις. οὐδὲν οὖν ἀτοπὸν ἐκ τῶν τοῦ προστιμορίων τὴν ὑπο-γραφὴν συμπεπληρῶσθαι. καὶ αὐτὸς δὲ προελθὼν ἀπολογεῖται, ὅτι τῶν πρώτων γενῶν ἀνάγκη διὰ τῶν ὑστέρων καὶ δι' αὐτῶν τὰς ἀπογραφὰς ἀποδιδόναι. ἐπει-δη δὲ καὶ τὴν ἕξιν καὶ τὴν διάθεσιν τῶν πρός τι φησὶν εἶναι, ζητεῖν ἄξιον. πό-τερον, πρὸς τὸ ἐκτὸν καὶ ἐχόμενον λέγει ἡ ἕξις. ἡ δὲ διάθεσις, πρὸς τὸ διαθετὸν.ὥσπερ ἡ αἰσθησις, πρὸς τὸ αἰσθητὸν. καὶ ἡ ἐπιστήμη, πρὸς τὸ ἐπιστητὸν. ἢ ἡ μὲν ἕξις,χοντος ἐστὶν ἡ ἕξις. ἡ δὲ διάθεσις, πρὸς τὸ διακείμε-πρὸς τὸν ἔχοντα. τοῦνον. ὥσπερ καὶ ἡ θέσις τοῦ κειμένου. καὶ ἔοικεν οὕτως μᾶλλον ὅ, τε ἀριστοτέλης νῦνἀποδέχεσθαι, καὶ οἱ τούτου ἐξηγηταί. εἰ γὰρ ἐν τῶ ἔχεσθαι ἡ ἕξις, προςτὸν ἔχονταἂν ῥηθείη, ἢ τὴν ἔχόμενον ὑπ' αὐτῆς. ὁ δὲ φιλόσοφος ἀδριανὸς, ζητήσας δια τίὶ ἡ μὲν αἰσθη-σις πρὸς τὸ αἰσθητὸν λέγεται, καὶ ἡ ἐπιστήμη πρὸς τὸ ἐπιστητὸν, ἡ δὲ ἕξις οὐ πρὸς τὸ ἐκτὸν,ἀλλὰ πρὸς τὸν ἔχοντα, ἴσως φη ἐπειδὴ ἡ αἰσθησις ἐπείγεται πρὸς τὸ αἰσθη τὸν ὡς πρὸςἐφετὸν, καὶ ἔτι μᾶλλον ἐπιστήμη πρὸς τὸ ἐπιστητὸν, ἡ δὲ ἕξις καὶ ἡ διάθεσις, οὐτε τακταιπρός τι. ὡς οὐδὲ ἡ τοῦ σώματος, ἀλλ' αὐτὴ καθ' αὐτήν ἐστι. καὶ ὅτι ἐστὶν ὡρισμένα τὰ ἐφε-τὰ, διὰ τοῦτο πρὸς ταῦτα λέγεται. τὸ δὲ ἑκτὸν καὶ διαθετὸν, ἀόριστά ἐστι. καὶ διὰ τοῦτο οὐπρος ταῦτα, ἀλλὰ πρὸς τὸ ἔχον μᾶλον ὡς ὡρισμένον ἡ ἕξις καὶ ἡ διάθεσις λέγεται. καὶ αὕτηἡ διάταξις τοῖς λεγομένοις ἐν τοῖς τόποις κατακολουθεῖ. ἐν δὲ τῶ τε τάρτω τῆςμετὰ τὰ φυσικὰ, καὶ αὐτὸς ὁ ἀριστοτέλης, οὐδὲ ταῦτα πρὸς τὸ ν ἔχοντα λέγεσθαι φησν,ἀλλὰ πρὸς ἃ ἡ ἐνέργεια. τοῦ τέ στιν ἡ ἕξις πρὸς τὸ ἑκτὸν, καὶ ἡ διάθεσις πρὸς τὸ διαθε-σι ἑεγτὸν. καὶ γὰρ ὅταν μὲν ἡ ἑξις καὶ ἡ διάθεσις ὡς τῆς ψυχῆς λέγηται, κατὰ μετο χήν ἐστι τὸ τοι-οῦτον, ὡς ἐχούσης τῆς ψυχῆς τὴν ἕξιν καὶ τὴν διάθεσιν, ὥσπερ τὸ σῶμα το ϊμάτιον.καὶ οὐκ ἔστι τῶν πρός τι, ἀλλ' ὡς εἰώθασι λέγειν, τῶν κατ' ἔλλειψιν ὅτι μάχεται. ὅταν δὲἡ ἕξις ὡς μεταξύ τοῦ ἔχοντος καὶ ἐχομένου λαμβάνηται, οὐκ έτι ὡς ἐχομένη θεω-ρεῖται. οὐ γὰρ ἔχεται ἡ ἕξις, ἵνα μὴ ἢ ἐπ' ἄπειρον, ἀλλ' ἔστι σχέσις καὶ πρός τι τὸ τοοῦτον. καὶἡ διάθεσις δὲ ὡσαύτως, καὶ ἡ θέσις. ἄλλο γάρἐστι τὸ κατ' ἑλλειψιν λεγόμενον πρὸς ἀνάπλη.ρωσιν τινὸς, καὶ ἄλλο τὸ ἐν τῆ πρὸς ἕτερον, καὶ ἐν ἑτέρω, καὶ ἑτέρου πρὸς αὐτὸ σχέσειθεωρούμενον. κᾶν τὸ αὐτὸ τοίνυν καὶ ποιότης καὶ πρός τιὴ ὥσπερ ἡ ἕξις, διακρι-τέον αὐτὰ, τῆ μὲν κατ' ἔλλειψιν σημασία, ὡς ποιότητα ἀφορίζοντες. τῆ δὲ πρὸςἕτερον, καὶ ἐν ἑτέρω, καὶ ἑτερου πρὸς αὐτὸ σχέσει, ὡς πρός τι. ἑτέρων δὲ λέγεσθαιεἰπὼν, προσέθηκε καὶ οὐκ ἄλλότι διὰ τὰ ἐναντία. ἐκεῖνα γὰρ, ἔστι μὲν καὶ αὐτὰ ἑτέρων τῶνἐναντίων. τὸ γὰρ ἐναντίον, ἐναντίου ἐστὶν ἐναντίον. καὶ κατὰ τοῦτο, καὶ πρός τι ἐστὶν. ἀλλὰκαὶ ἄλλο τί ἐστι. λευκὸν γάρ ἐστιν ἢ θερμόν. τὸ μέντοι πρός τι ὡς πρός τι, οὐδὲν ἄλλο ἐστιν,