ἓν καὶ ὁμοειδὲς, γινώσκο μὲν τὰ συμβεβηκότα τοῖς ἀτόμοις, κατὰ τὰς ἐνούσας διαφο-ρὰς χωρίζοντες. ὅταν δὲ μὴ μόνον ἐν, ἀλλὰ καὶ χωρὶς ἄλλου παντος ὁμογενοῦς, ἢ ὁμοει-δοῦς, ἢ ὅλως συζύγου ὑπάρχει, τηνικαῦτα μόνον ὀνομάζομεν, σύνθετον ἤδη τουτίμόνον σημαίνοντες. ἔκτε τοῦ ἑνὸς, καὶ τῆς μονάδος, κατὰ τὸ ἀπηρημῶσθαι τῶν ἄλλωνκαὶ μεμονῶσθαι λέγει. μόνωσις γὰρ συνελθοῦσα τῶ ἑνὶ, ὀνομάζεται μόνον. οὐ διαφέ-ρει δὲ μόνωσιν εἰπεῖν, ἢ μονάδα. καθ' ἑνὸς γὰρ ὑποκειμένου πράγματος, ἄμφωταῦταλέγεται. οὐκέτι μέντοι ἐπὶ τῶν δύο, καὶ τριῶν, καὶ τῶν ἐφεξῆς τὸ ἀνάλογον τῆμονώσειλέγεται. διότι ἐν πλήθει ἐστὶν ἕκαστος ἀριθμός. ἔστιν οὖν σχέσις τῶ ἑνὶ, κατὰ τὴν πρὸςτὰ ἄλλα πάντα ἀντίθεσιν, ὅταν ἐκείνων μονωθῆ. ἐπεὶ δὲ τὴν στιγμὴν μονάδατεθεῖ-σαν λέγουσίτινες, τὴν δὲ μονάδαστιγμὴν ἄθστὸν, οὕτως ἀκουστέον τούτων. οὐχὶ τῆς μο-νάδος στιγμῆς γενομένης, κατὰ προσθηκην τῆς θέσεως. οὔτε γὰρ ἡμονας μένουσα ἔτιμο-νὰς θέσιν προς λαμβάνει, οὔτε ἡστιγμὴμένουσαστι γμὴ, τὴνθεσιν ἀποβάλλει. ἔοι-κενοὖν ἀναλογίαν ταύτότητος ἐμφαίνειν μόνην. τὴν δὲ ὑπόστασιν, ἑτέραν τῆς στιγ-μῆς ἀπὸ τῆς μονάδος. καὶ οὐχῆττόν γε τὸ σημεῖον ἀρχὴ καὶ πέρας ἐστὶ τῶν μέγεθῶν,ἤπερ ἡμονὰς τῶν ἀριθμν. λάβοι δὲ ἄντις στιγμῆς ἐναργῶς νόησιν, ἐξ ἀναλύσεως. ἡδὲ ἀρχὴ τῆς ἀναλύσεως, ἐξ ἐννοίας γίνεται φυσικῆς, ὑπαρχούσης ἅπασι. τὸ σῶμα μή-κος ἔχει καὶ πλάτος καὶ βάθος. καὶ καθ' ἐν ἕτερον μὲν τὸ μέρος τινός. ἕτερον δὲ τὸπερας λαμβάνεται. καὶ τὸ μὲν μέρος, τὰς αὐτὰς ἔχει τῶ ὅλω διαστάσεις. τὸ μὲν τοῦ σώ-ματος μέρος, τριχῆ διεστώς. τὸ δὲ τῆς ἐπιφανείας, διχῆ. τὸ δὲ τῆς γραμμῆς, μονα-χή. τὸ δὲ πέρὰς, ἀεὶ μιᾶ διαστάσει λείπεται τοῦ περατουμένου. εἰ γὰρ ἡ γραμμὴ κατὰμίαν διάστασιν ὑφέστηκε, τὸ πέρας αὐτῆς οὐδὲ τοῦτο ἕξει. ὥστε ἀδιάστατόντε καὶ ἀμε-ρές ἔσται. αἱ δὲ ἀποφάσεις τοῦ ποσοῦ καὶ αἱπτώσεις, ὅμοιαι ταῖς ἐπὶ τῆς οὐσίας. ἐπὶμέντοι τῶν πληθῶν, διαφωνεῖ. οὔτε γὰρ ἐπὶ τοῦ ἑνός ἐστι πληθυντικῶς ἐξενεγκεῖν,οὔτε ἐπὶ τοῦ πλήθους ἑνικῶς. διπηχυδὲ καὶ πολλὰ καὶ μεγάλα λέγεται. καθάπερδιπηχυ καὶ μέγα καὶ πολύ. λέγεται δὲ καὶ στερητικῶς ἐν τῶ ποσῶ. τὸ γὰρ ἄπειρον,κατὰ στέρησιν λέγεται τοῦ πέρας ἔχειν. ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἀμερές. ὅτι τοῦ γένους ὂν, τὰτῶν ἔχοντων οὐκ ἔχει. τὸ μὲν, ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ. τὸ δὲ, ἐπὶ τῆς γραμμῆς. ὡς δὲ ἀπὸ τοῦποιοῦ τὸ πῶς παρεγκέκληται, οἷον, δικαίως, καλῶς, οὕτως ἀπὸ τοῦ ποσοῦ, τὸ ποσα-χῶς. οἷον τριχῶς. καὶ ἔτι ποσάκις. δις. τρίς. πολλάκις. ὀλιγάκις. ἕκαστον δὲ τῶν ὄντων,ἐν καὶ ὅλον λέγεται. στιγμὴ δὲ καὶ μονὰς, ὅλα οὐ λέγεται. ὅλον γάρ ἐστι, τὸ συμπε-πληρωμένον πᾶσι τοῖς μέρεσι. ταῦτα δὲ ἀμερή ἐστὶν. ἐπὶ δὲ τούτοις ὁ ἰάμβλιχος, τύ-ποις τίσὶ παραδίδωσι, πῶς ἔνεστι τοῦτε πόσου καὶ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν τὸ ἰδιον καθ'ἑκάστην εὑρίσκειν. Αεῖ δέφησι τῶν ὑπαρχόντων ἑκάστη κατηγόρια, τὰ σύμφυταλαμβάνειν συμβεβηκότα. καὶ ταῦτα, κοινῶς ἐπὶ πάντων τῶν εἰδῶν ἑκάστοις ἐνὑπάρ-χοντα θεωρεῖν. οἷον ἐπὶ παντὶ ποσῶ, σύνεστιν ὑπεροχὴ καὶ ἔλλειψις. συμφυη συνυ-πάρχοντα κοινῶς τε ἐπὶ πᾶσι τοῖς εἴδεσι τοῦ ποσου ἐν ὑπάρχει. καὶ κατὰ ταῦτα ζητεῖνμαλιστα δεῖ τὸ ἰδιον τοῦ ποσοῦ. καὶ ἐπειδὴ τὸ μὲν ὑπερέχον καὶ ἐλλεῖπον ὡς ἐν τὸΕΑ ἃ