δ τδ ὖὅσα κατάφασιν ποιεῖ, ὥσπερ ἄνευ συμπλοκῆς. οὐχ ὅτι τὸ καθ' ὑποκειμένο, ἢ ἐν ὑπο-κειμένω, ἢ τὰ τούτοις ἀντικείμενα, ἀλλ' ὅσα κατάφασιν οὐ ποιεῖ. μετὰ γοῦν τὸ ἐντύ-ποις παραδειγματικοῖς τὰ δέκα γένη παραδοῦναι, ἐπάγει. Εκαστον δὲ τῶν εἰρημένων, ἐνοὐδεμιᾶ καταφάσει λέγεται. τῆ δὲ πρὸς ἄλληλα τούτων συμπλοκῆ, κατάφασις τγῆνδὲ μερικὴ οὐσία, ἢτὸ καθόλου συμβεβηκὸς, ἢ ὅλως τί τῶν τεσσάρων ἐκείνων, οὐτε κα-τάφασιν, οὔτε ἀπόφασιν καθ' αὑ τὴν ποιεῖ, ἀλλ' οὐδὲ ἀλήθεῖαν ἢ ψεῦδος σημαίνει. ὅπερεἰς τεκμήριον παρέλαβεν ὁ ἀριστοτέλης τὴντὰ ἁπλᾶ καθαῦ τὰ μὴ ποιεῖν ἀποφαντί-κὸν λόγον. συνελογίσατο δὲ ὅτι αἱ ἁπλαῖ φωναὶ, οὐκ εἰσὶν ἀποφαντικὸς λόγος. ὃν κατὰσυμπλοκὴν εἶπεγίνεσθαι, μέσον λαβὼν τὸ ἀληθεύειν καὶ τὸ ψεύδεσθαι. τῶ μὲν ἀποφαν-τικῶ λόγω ὑπάρχον. ταῖς δὲ ἁπλαῖς φωναῖς μὴ ὑπάρχον. ἐπιστῆσαι δὲ ἄξιον, ὅτιτῆς καταφάσεως μόνης ἐχώρισε τὰς ἁπλᾶς φωνὰς, ἀνὶ καὶ τῆς ἀποφάσεως-εἰπῶν, Εκαστον δὲ τῶν εἰρημεν, ἐν οὐδε μιᾶ καταφάσει λέγεται. τῆ δὲ πρὸς ἄλληλατούτωνσυμπλοκῆ, κατάφασις γίνεται. τοῦτο δὲ ἐποίησε, διότι αἱ ἁπλαῖ φωναὶ καταφάσεωςἂν μᾶλον φαντασίαν ποιῆσαιεν, ἢ ἀποφάσεως. θεσιν γὰρ καὶ αὗται σημαίνουσιν ὥσπερ αἱκαταφάσεις, ἀλλ' οὐκ ἄρσιν ἢ ἀναίρεσιν, ὥσπερ αἱ ἀποφάσεις. οὐ γὰρ πρόσκειται τὸ ἀρ-νητικόν.αἰς οὖν εἰκὸς ἣν αὐτὰς συνταχθῆναι δι' ὁμοιότητα, τούτων αὐτὰς διακρίνει. ἐνοὐδεμιᾶ δὲ καταφάσει λέγεσθαι τὰς ἁπλᾶς φωνὰς εἶπεν, ὑποσημαίνων τὰς τῶν κα-ταφάσεων διαφορὰς. τῶν γὰρ καταφάσεων καὶ ἀποφάσεων, αἱ μὲν, εἰσὶ καθόλου. αἱδὲ, ἐν μέρει. αἱ δὲ, ἀδιόριστοι. ταῦτα μὲν οὖν καὶ περὶ λέξεως εἰρήσθω. εἰ δέ τις ἀπορεῖ, πό-τερον τὰ αἰσθητὰ μόνα καὶ γεννητὰ διεῖλεν ἐντούτοις ὁ ἀριστοτέλης καὶ ἀπηριθμή-σατο, ἢ πάντα τὰ ὁ πωσοῦν ὄντα. καὶ ὅλως, πότερον, ἄλλά ἐστι τὰ νοητὰ γένη, ἢ τὰ αἰ-ςὶ οιει-σθητά. ἢ τινὰ μὲν τὰ αὐτὰ, τινὰ δὲ τὰ ἕτερα. καὶ γρει μὲν ἄλλα, παραλέλειπται πάντηἐκεῖνα. εἰ δὲ τὰ αὐτὰ, συνώνυμα ἔσται τὰ νοητὰ τοῖς αἰσθητοῖς. καὶ πῶς ἔσται κοινωνίατῆς αὐτῆς οὐσίας, ἐν οἷς τὸ πρότερον ἐστὶ καὶ τὸ ὕστερον. καὶ τὸ μὲν, παράδειγμα. τὸ δὲ,εἰκὼν. εἰ δὲ ὁμωνύμως λέγονται ἐπὶ τῶν νοητῶν αἱ δέκα κατηγορίαι, οὐκ ἔσονται αἱ αὐταὶ.εἴπερ ὀνόματος μόνον τοῦ αὐτοῦ κοινωνοῦσιν. ἀλλὰ πλείω ἔσται τὰ γένη, οὐ περιληφθέν-των τῶν νοητῶν. ἔτι δὲ, πῶς οὐκ ἀπίθανον ἐν ἐκείνοις ἀτρέπτοις οὖσιν, εἶναι τὸ πάσχεινκαὶ τὰ πρόςτι. παραφυάδι ἐοικότα ἐν τοῖς κατὰ τὰ αὐτὰ προηγουμένως ἑστῶσιν. εἰ δὲ τὰτὸ ἀληθεύειν καὶ τὸ ψεύδεσθαι.πία οὐδεῖςἀποφατικὸς λόγος.δ. αυνη.οὐδεῖς.Α β