τὸ ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων ἀποδοθέντων λεγόμενον. εἰ δὲ τῆ προσθήκη τῆ ἰδιον ἑκάστουποιούση τὸ ὄνομα στιν, οὐκ έτι καθὸ κοινοῦ ὀνόματος μετέχει, ὁμώνυμάἐστιν. ὁ πότετὸ μετὰ τῆς προσθήκης οὐκ έτι οὔτε ὄνομα μόνον ἐστὶν, ἀλλὰ λόγός. ὥστε κᾶν μὴοὐκ ἔστιν ὄνομα. τὸ γὰρ ὄνομα, σημαντικὸν εἶναι βούλεται. κᾶν σημαίνη μετὰ τῆς προςθήκης πάλιν, οὐκ ἔστιν ὄνομα, ἀλλὰ λόγος διὰ τὴν τῆς διαφορᾶς προσθήκην. ἀλλ' οὐδὲ κοινὸν ἔτι διὰ τὴν διαφοράν. ὅλως δὲ κατ' οὐδὲν τῶν τοῦ κοινοῦ σημαινομένων, εἴνἂν κοινὸν τὸ τῶν ὁμωνύμων λεγόμενον ὄνομα. οὔτε γὰρ κατὰ τὸ διαιρετὸν κοινὸν, ἄλλο γὰρἄλλης συλλαβῆς τοῦ ὀνόματος μετέχον, οὐκ έτι ἂν εἴη ὁμώνυμον. οὔτε κατὰ τὸ ὅλου μὲνἄλλοτε δὲ ἐν ἄλλου χρήσει γινόμενον. ἅμα γὰρ ἑκάστω τῶν ὁμωνύμων λεγομένων ὑπάρ-χει τὸ ὄνομα. οὔτε κατὰ τὸ ἐν προκαταλήψει καὶ ἰδιότητιἅμα. καὶ διό τι ἔμελλεν ἕκαστονἄλλο τε ἄλλου μεταλαμβάνειν ὀνόματος, ὡς ἐν τῶ θεάτρω τοὺς τόπους. καὶ οὐκέτι πάλιν ὁε τας γὰρ φωνὴ, τὴν αὐτὴν πᾶσιν ἐμποιεῖ διάθεσινμωνυμα. ἀλλὰ μὴν, οὐδὲ ὡς ἡ φωνή. ἡ μὲνγτοῖς ἀκούουσι. τὸ δὲ ὁ μώνυμον, ἄλλοτε ἄλλην ἄλλοις ἔννοιαν παρέχεται. εἴπερ ἄρα τί σντα. εἰδὲ μὴ ἄλλην ἄλλοις, ἀσημαντον μένει, καὶ οὐκ έτι ἐστὶν ὄνομα. Τινὲς λύοντες τὴν ἀπορίανφασίν. ὅτι, οὐ πᾶν ὄνομα σημαντικόν ἐστι. τριχῶς γὰρ τοῦ ὀνόματος λεγομένου. τοῦ μὲνκατὰ τὸν χαρακτήρα, κᾶν μὴτεταγμένον ἡ ἐπί τινος σημαινομένου, ὡς τὸ βλίτυρι.τον δὲ, κατατεταγμένου μὲν, μὴ μέντοι χαρακτῆρα ἔχοντος ὀνόματος. ὡς ὁ ἀλλαμὴνσύνδεσμος ὄνομα τῶ οἰκέτη τεθεὶς ὑπὸ τοῦ διοδωρου τοὺς τῆς γραμματικῆς δι-ὁρισμοὺς διαπαίζοντος, καὶ τοὺς φύσει λέγον τας εἶναι τὰ ὀνόματα. τοῦ δὲ καὶ χαρακτῆρα ἔχοντος ὀνομαστικὸν, καὶ κατατεταγμένου, ὡς το, σωκράτης καὶ πλάτων. καὶτὰ ἄλλα τὰ ὀνόματα λεγόμενα, τί κωλύει τὸ ὁμωνυμον ἀκατάτακτον εἶναι χαρα-κτῆρα ἔχον ὀνόματος. δύναται γὰρ κοινὸν εἶναι χωρὶς τῆς κατατάξεως λαμβανό-μενον. Αλλ' ἀδύνατον φαῖ ἐν ἂντοιοῦτον εἶναι το ἐν τῶ ὅρω τῶν ὁμωνύμων παρει-λημμένον ὄνομα. τὸ γὰρ ὃν ῥηθὲν, ἀφορίζει τινὰς εἰς οὗς κατετάχθη. τὸ δὲ τῶ χαρακτῆριμόνον ὄνονμα οὐ κατατέτακται. εἰ οὖν ἀκατάτακτον ὂν, οὐκ ἄν ὑπάγοιτο τῶ ὁρισμῶ.ἢ εἰ κατατεταγμένον εἴη, οὐκ ἄν εἴη κοινὸν. οὐδὲ γὰρ κοινὴ εἶναι ἡ κατάταξις δύνα-ται. ἀλλὰ καὶ τὸ ὁδὲ κατὰ τούνομα λόγος ἕτερος, ὡς κατατεταγμένου πάντως ἐστί.τὸ γὰρ τὸν χαρακτῆρα μόνον ἔχον, οὐδὲ λόγον ἔχει τινά. τίς γὰρ ἂν εἰη λόγος τοῦβλιτυρι, μηδὲν σημαίνοντος. εἰ δὲ κατατέτακται, οὐκ ἔστι κοινον. ὡς οὐδὲ οἱ ὅροι κατὰτὴν διάφορον κατάταξιν, τὸ διάφορον ἔχοντες. Πηποτέοὖντὸ ὁμώνυμον ὄνοα, ἅτεὄνομα καὶ οὐ πρᾶγμα, πλείοσι καὶ διαφόροις ἐφαρμόζειν δύναται. καὶ διατὴν τὸ ῥηθέντος, ἄδηλον ἐφ' ὧ λέγεται ἕως ἂν διορισθῆ. διορισθέν δὲ, οὐκ έτι μόνον ἐστὶ τὸ κοινὸν ὄνονμα, ἀλλὰ προσέλαβε καὶ διαφοράν, ὥστε σημαίνειν ἐν. τὸ δὲ κοινὸν καὶ ἀόριστον, σημαίνει τὸ ἐνπᾶσι τοῖς ὁμωνύμοις κοινῶς καὶ ἀδιαιρέτως κατατεταγμένον. ὅπερ μετὰ τοῦδιορισμοῦ ληφθέν, καὶ ἰδιωθέν, καὶ ἀπομερισθέν, τὸ κοινὸν παρίστησιν. οὐκ ἀλῶςοὖν λέγουσιν. ὅτι εἰ σημαίνει, οὐκ ἔστι κοινον. ἔστι γὰρ καὶ τοῦ κοινοῦ σημασία, καὶ κα-τάταξις, ὡς κοινοῦ. Επιστῆσαι δὲ ἄξιον, ὅτι τὴν ὅλην τῶν ὁμων μων ὑπογραφὴν,