IurisDe regulis

mittēdo p̄iudicet eccl̓e. Et ī decre. auditis:delictuꝫ qd̓ fuit ī obmittēdo bn̄ p̄iudicat eccl̓e: ſꝫ fuit reſtituta: et ſic nō eſt ꝯtra. In dere. cū venerabil̓ dici poteſt extra iudicialeAel ibi ſolꝰ ꝓcurator deliqͥt ī faciēdo .ſ. īſtrunētū falſādo. ¶ Itē ꝯtra di. liiij. ſi ẜuꝰ. vbiunit̉ epūs. qͥ ꝓ vno ſeruo debet duos dareBo. Illud debet face̓ de ꝓprio ſi habet non debonis eccl̓e. ⁊ ſic non ē contra hāc regulam¶ Itē contra de or. cog. cū dilectꝰ. Ubi dolꝰpiolētia abbatis: eccl̓e nocere videt̉. Sedbi ſoluit̉ ꝑ Ber. in glo. qꝛ .ſ. ibi delictuꝫ fueat ꝯmiſſū ꝑ abbatē. ⁊ collegiū coīcato cōilio ꝑſone nomīe poſſumꝰ intelligere de p̄ato. Uel īdiſtincte de qͣlibet ꝑſona ītelligat̉cuiꝰ delictū nō nocebit eccl̓e: ſaltī cū effecturdaret̉ reſtitutō vſqꝫ ad quadriēniuꝫ tm̄:liſi ex cā plus tꝑis daret̉. de reſti. ī integ. c.li. vj. Ioh̓. an. ¶ Poteſt ⁊ ſic extēdi regl̓a.delicta quecūqꝫ cl̓icoꝝ. dūmodo tollerent̉:iō nocēt eccl̓e .i. fidelibꝰ: quo ad v̓itatē ⁊ vtilitatē ſacramētoꝝ q̄ conferūt. vt. j. q. j. Siuerit. ⁊. c. dn̄s declarauit. Uel etiā nō redūāt ī detrimentū eccl̓e .i. fideliū: vt ꝑ hmōifficia ⁊ orōes que faciūt vt mīſtri eccl̓e: n̄paleāt ẜm Tho. ⁊ ꝑ regulā illā. qui ꝑ aliuꝫ.ccl̓a .n. cuiꝰ noīe faciunt. eſt ſemꝑ deo graa ⁊ obſequia eiꝰ. Uel etiā ꝓpter maliciā eoꝝōdebet ꝑdere eccl̓a iura ſua et priuilegia:t decimas. libertatē. emunitatē. ⁊ obedienā ei debitā ⁊ reue̓ntiā. di. xxix. c. vltimo.fa que fiunt a iudice ſi ad eion ſpectāt officiū iuribꝰ nō ſubſiſtūt. Hecegula ſūpta ē ex. l. ff. eo. ti. factū. Pone caū. lxviij. di. quoꝝ vices. Ubi p̄ſbiteri ſimplies criſmādo eccl̓as vel v̓gines ꝯſecrādo. orrinādo. nil agūt. de peni. ⁊ re. īdulgētię. li.Ubi indulgētia data ab ep̄o vltͣ tenoreꝫcilij general̓ nō valet. Ad idē. ff. de iuriſdi.udi. l. vlt̓. Ibi dr̄. Extra territoriū ius dicēnō pareat̉ īpune. Idē ſi ſupra iuriſdictōeꝫā velit ius dice̓. Et hēt hec regula locū. eā in his que bona ſunt. que facit iudex. tr̄xquo ad eiꝰ non ſpectat officiū. viribꝰ nonibſiſtunt. Pone exemplū di. xcvj. Bene qͥBonū quidē ē ſtatuere res eccl̓e alienanon poſſe. xij. q. ij. ꝑ totū. Tamen ſtatutūimꝑatoris ſuꝑ hoc nō valuit. qꝛ ad eiꝰ nō ꝑtinebat officiū. vt ibi. Generale .n. ē. ꝙ nonſufficit bonū face̓. niſi ⁊ bene id fiat. xvj. q.. Monachi. ij. ¶ Et qd̓ dicit hec regula. Eaque fiunt a iudice. al̓s ſubaudi. Nā in eo qd̓facit nō ꝑtinēs ad officiū ſuū. non dr̄ iudex.Sicut gͦ ꝓcurator fines mādati excede̓ nondebet: ita ⁊ iudex fines iuriſdictōis. Saluoeo qd̓ de ꝓrogatōe notat de offi. dele. p. et. gͦec hꝫ locū hec regula ī ſpūalibꝰ. q̄ potiꝰ depēdēt ex ptāte ordīs ꝙͣ iuriſdictōis. Hinc ēꝙ ſi ep̄s qui hoc poteſt ex ordine conſecret.

alienā eccl̓aꝫ vel altare vel ordinet alienumſubditū qd̓ non pt̄ ex iuriſdictōe. Cōſecratitn̄ ⁊ ordinatō bn̄ tenet. licet ordinatꝰ executōe careat. vij. q. j. Ep̄s ī dÿoceſi. Et de tēpo.or. ꝙ tranſlatōeꝫ. Nō ē ꝯtra di. xcv. c. j. Ubip̄ſbiteri criſmabāt ⁊ vere: cū tn̄ nō ꝑtineatad ordinē ſacerdotalē. ſꝫ ep̄alē. Nā illud fuit ſpēal̓r eis ꝯceſſū a grego. papa. Et ſic adeoꝝ ſpectabat officiū: et ſi nō ex ordīe. tn̄ exdemādatōe. ¶ Queri ſolet ſi iudex qͥ de decētm̄ pōt iudicare. iudicat d̓. xx. an valeat ſētētia ī. .x. Et Ioh̓. dicit ꝙ nō. qꝛ res iudicatan̄ pōt ī ꝑte tene̓ ⁊ ī ꝑte non tone̓. Et hoc ip̄enota. ij. q. vj. §. diffītiua. v̓. Cū certa ratōneEt facit optīe ꝓ Io. de peni. ⁊ re. indulgētie.li. vj. Et ꝯcor. cū eo accur. ff. de iuriſdi. om.iudi. l. vlt̄. Dug. tn̄ ⁊ lau. tenēt ꝯtͣriū .ſ. ꝙ ſētētia tenet ī. x. tm̄. ⁊ dicūt ſnīaꝫ reſcīdi in illo ſuꝑfluo tm̄. Et facit ꝓ eis de arbi. c. j. li.vj. ⁊ regula īfra. vtile. Et qd̓ ibi dicā Ioh̓.an. ¶ Extēdi pt̄ ad multa. Qui dat aliquāindulgentiā de culpa: etiā papa nō valꝫ. qꝛſolꝰ deꝰ indulget culpā. de ꝯſe. di. iiij. Nemo.Ep̄s qui facit ꝯpoſitōꝫ cū publico vſurariode certa quota. remittēs ſibi reſiduū obnoxiū etiā r̄ſtitutōi ꝑſonis certis nil facit. necſibi valet illa remiſſio. qꝛ non ē ep̄s iudex aliene ſub̓e. iij. q. j. reintegrāda. Cōfeſſor quiabſoluit ab aliquo caſu pct̄i vel ſnīa a quonō poteſt. nō valet abſolutō. Grelatꝰ qͥ p̄cipit ſubdito aliqͥd ꝯtra regulā ſuā. vel aliqͥt̉ſibi reuelandū ſaluo ordine fraterne. correctōnis. non obligat illud p̄ceptuꝫ. nec debꝫobedire. ij. q. j. Si peccauerit. ⁊ hmōi.Cum qui certus ē certionarivlteriꝰ nō oportet. Pone caſū. di. xj. c. vlti.d̓. ſepe dilect. Et de appel. ſi duobꝰ. In archiep̄o qui ſciens illum excoīcauit qui appellauerat ad papaꝫ. ¶ Et nota qd̓ hic dicit quicertꝰ eſt: ſubaudi vel eſſe debet. Nā non ē neceſſariū ſingulorū auribꝰ ītimari quod eſtpublice ꝓmulgatū. diſ. xvj. Qd̓ dicitis. Et d̓poſtu. p̄. c. j. Licet aūt canonicꝰ qui certusē de morte epiſcopi. nō oporteat eū ampliꝰcertionari de ip̄ius mortē. Tamē citari debet ad electōnem faciendā. vt nota. ber. ī decre. Cū int̓. de electi. Qd̓ veꝝ puto: qꝛ qͥ certus ē vt hō. certiorat̉ vt iudex. ij. q. j. AultiEt interdū qui certꝰ eſt adhuc certiorat̉ adcautelā. vt ī dicto. c. vlt̄. xj. di. Prete rea. licet ſciat eccl̓aꝫ vacare. diē tn̄ aſſignataꝫ adelectōꝫ celebrādā ignorabat: ⁊ iō vocādusē et dies notificandus. Et eſt hec regula inar. ad q̄ſtōꝫ. qͣ q̄rit̉. An ingreſſus religionē⁊ in fine anni exiens. ſi iteꝝ eandē religionēingrediatur. an debeat iteꝝ habere annū ꝓbatōnis: ⁊ ſatis videtur ꝙ non ꝑ hanc regūlā. niſi conditō ꝑſone vel religionis mutataeſſet. Et hoc tenet Bar. brix. ī q̄ſtōibus ſuis