Titulus.xvij.

iuſticia mediante. vel ꝓut de iure fuerit ⁊cͣ.vel alias conſil̓es clauſulas. ¶ Gratiā cōtinēt ille q̄ continēt diſpēſatōem. pene debiteremiſſionē: ⁊ ī qͥbꝰ ob fauorē. vtilitatem ſeuneceſſitateꝫ recedat̉ a iure coī. Tria em̄ ſūtq̄ faciūt a iure diſcēdi. neceſſitas. vtilitas: ⁊euidens meritoruꝫ p̄rogatiua. vt. jͣ. q. vij. tali. extra. de elec. Innotuit. ¶ Reſtat viderede pena impetrantiū lrās ꝑ ſubreptōnē. Eteſt ſciendum. ꝙ condemnādi ſunt ad expenſas. quas altera pars fecit in ea re. et circaipſum iter. vt extra. eo. ti. Ceterū. ī fi. C. dehis qui accu. poſ. l. qui crimen. Et al̓s ſeueritati ſubiaceant iudicantiuꝫ. vt. xxv. q. ij.Et ſi non cognitō. Nam ⁊ ꝑ. l. corneliam defalſis puniri poſſunt. vt. ff. ad. l. cor. de fal.l. ſi quis irrepſerit.De doctrinis eccleſi. §. xvij.aſticis p̄cipue doctoꝝ. Nota triplicē drīaꝫ.Quedā em̄ ſūt reprobate tāꝙͣ falſe ⁊ he̓ticede qͥbus habet̉. xxiiij. q. iij. c. penl̓t. Et di. xvSancta romana. In palea. Et extra. de ſū.tri. ⁊ fi. ca. damnamus. ¶ Quedā v̓o doctrine declarant̉ apocrife: de quibus habet̉ indicto ca. Sācta romana. In palea. diſ. xv.Dicit̉ aūt a pocriphū ẜm archi. di. xvj. ī pͥncipio: quaſi occultū ſeu ſecretū: qꝛ .ſ. nō ī eccleſia ſed remote eſt legēdum. Dicit̉ auteꝫaliqͥd dupliciter apocriphū: videlicet. qꝛ igͦratur quis fuerit auctor talis libri. Et ſic inbiblia dicuntur aliqui libri apocriphi: ⁊ tamē leguntur publice ī eccleſia. vl̓ qꝛ dubitatur de v̓itate talis libri: ⁊ de hmōi apocrifisdicitur ī dicto. c. Sct̄a romana. Et taliū librorum liber ē qͥlibet ad credendum vel nō.¶ Terciū genus doctrīarū ē. quod ē approbatum ab eccl̓a. Et he ſūt primū qͥdem ⁊ pͥncipal̓r doctrīe ſeu libri biblie: quas ita vniuerſal̓r ⁊ firmit̉ oportet crede̓. ꝙ nullo modo licet de veritate ip̄aꝝ dubitare: qꝛ hoc eſſet he̓ticū: cū ſint dictate a ſpūſancto. vt patet ī ſimbolo qͥ errare nō poteſt. Deinde ordinatōes ſeu conſtitutōes ⁊ determinatōesfacte ꝑ ſummos pontifices vel concilia vniuerſalia approbata: etiā īdubitanter credēde. Poſt hec etiā opuſcula ſāctoꝝ patrū etdoctorum eccl̓e ſūt approbata: ⁊ p̄cipue hoꝝſcꝫ Cipriani. gregorij. nazanzeni. anaſtaſij.Hieronimi. proſꝑi. ioh̓. criſoſtomi. valerij.Ambroſij. auguſtini. leonis pape: vt patꝫ īdicto. c. Sancta romana. Et ī fine dicti ca.dicit̉. Opuſcula atqꝫ tractatꝰ oīm patrū orthodoxorum. qͥ ī nullo a ſancte romane eccl̓e conſortio deuiauerūt: nec ab eꝰ fidei p̄dicatōne ſe victi ſūt. ſed coīonis ip̄ius grā vſqꝫ ad vltimū diē ꝑticipes fuerunt legere decernimus. Et decretales epl̓e ſummoꝝ pontificum venerabil̓r ſuſcipiēde ſūt. Non tamēcredendum ē vel dicēdum dicta p̄dictorū do

ctorum vl̓ alioruꝫ eſſe tante auctoritatis vl̓firmitatis. quāte ſunt doctrīa ſcripture ſācte vl̓ determīatōes eccl̓e facte ī cōcilijs vl̓ꝑ ſūmos pōtifices. Nā de his nullo mō licetdubitare: de dictis v̓o doctoꝝ licꝫ dubitare⁊ al̓r ſētire. niſi ſint talia: q̄ vel ſūt determīata ꝑ eccl̓aꝫ. que ſūt firmiter tenēda. vel queſūt al̓s ī doctrīa ſcripture ſacre cōtēta. Un̄Augꝰ. Ego ſol̓ eis ſcriptoꝝ qͥ iam canoniciappellant̉ didici. hūc tīorē honorēqꝫ referre: vt nullū eoꝝ ſcribēdo erraſſe audeā crede̓: aut ſi aliqͥd ī eis oſtendero: quod videatur contrariū v̓itati: nihil aliud exiſtimeꝫꝙͣ mēdoſū cōdicē eſſe. vel nō eſſe aſſecutū īterp̄tem: quod dictum ē: vel me mīme intellexiſſe nō ambigā. Alios v̓o ita lego vt qͣntalibꝫ ſanctitate. quātaue doctrīa polleāt:nō ideo veꝝ putē. qꝛ ita ip̄i ſēſer̄t: ſed qꝛ mihi ꝑ alios auctores vel canonicas vel probabiles ratōes. quod a vero nō abhorreat perſuadere potuerūt. diſ. ix. Ego. Idem Augꝰ.Noli meis lr̄is. quaſi canonicis ſcripturis īſeruire: ſꝫ ī ill̓ ⁊ qd̓cunqꝫ credebas cū īueneris. incūctāter crede̓. In iſtis aūt quod certum habebas. niſi certū ītellexeris. noli firme tene̓. di. e. n̄ Archi. ſuꝑ dicto ca. Noli.dicit. Hodie ī ſcripturis taliū .ſ. doctorū aliqͥd poſſe rep̄hendi. ⁊ nō niſi ſi qͥd īueniaturquod non īnitat̉ auctoritati veteris ⁊ nouiteſtamēti. ſiue ꝓbabili ſiue canonica ratōe.hec ibi. Hoc patet ex eo. ꝙ ip̄i ſancti doctores ſibīuicē contraria ī ſuis libris dixerūtSicut verbigrā. Hieronimꝰ dixit bigamuꝫnon eē cenſēdum eum. qͥ ante baptiſmū habuit vnam vxorē: ⁊ poſt baptiſmum aliamAugꝰ v̓o contrariū ſēſit .ſ. talē eſſe bigamū:cuiꝰ ſētētia p̄fert̉. ⁊ illa Hiero. non tenet̉. vtpatet di. xxvj. Acutius: ⁊. c. deinde. extra. d̓bigamīs debitū. Et ſil̓r de obſeruatōne legaliū ⁊ de reprehēſione. quam fecit Paulus petro. Ad Gal̓. ij. contraria ſcripſerūt: tamēmagis ſtat̉ Auguſtino vt dictum eſt ſupraUeꝝ ē. ꝙ ī his que ꝑtinent ad fidem vel bonos mores neceſſarios ad ſalutē: ī nullo diſcordant ſancti doctores realiter: ⁊ ſi aliqͣndo ſuꝑficial̓r videant̉ ſētire contͣria. ¶ Itēdicit Archi. ſuꝑ. c. quis neſciat. di. ix. ꝙ rūb̓ce decretalium autenticātur. extra. de ꝓhemio decretaliū ī fi. vbi dicit vtātur: ⁊ extravt li. pen. nihil īno. Et ſil̓r rubrice vel titulilegales autentici ſunt: ⁊ allegari poſſunt īcauſis. ff. de ī integ. reſtitu. l. j. Sed rub̓ce decretoꝝ nō: vn̄ falſe īueniunt̉ aliqn̄. xvj. q. jplacuit. Sꝫ Inno. qͥ ita notat extͣ ī ꝓhemiodecre. Que etiā ponūt̉ ī decretis .ſ. capi. ſeudicta ꝯcilioꝝ ſūmoꝝ pōtificū ⁊ doctoꝝ: autentica ⁊ approbata ſūt. nō at̄ dicta gͣciani īparagraphis ẜm Ioh̓. an. ¶ Doctrīa etiambt̄i Thome de aqͥno approbata fuit vt patet