Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
396
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.xiiij.

pn̄t diſcedere ab obebīa eoꝝ. iudiciū eorūfuge̓. viij. q. iiij. Nōne directa. Et hoc niſiciſi ſint ſn̄ias excōicatōis vel ſuſpēſi. Pn̄ttn̄ denunciare ſuꝑioribꝰ eoꝝ vt ꝓuideāt. Etaugꝰ dicit tolerādꝰ ē mercēnariꝰ. Difficile ē diffinire qn̄ fiat ꝯͣ illd̓ p̄ceptū. ita peccꝫ mortal̓r niſi cuꝫ fit māifeſte magͣ īiuriaꝑntibꝰ. vt ꝯtēnēdo eoꝝ moīta. deridēdo eosꝯtūeliādo. v̓berādo. ſb̓ueniēdo ī ncc̄itatibꝰ Tercio videndū ē de. §. viij.p̄mio obẜuatōis huiꝰ p̄cepti. Ubi ſciēdū ẜmtho. ad nullū aliud p̄ceptū ponit̉ remūeratō obẜuatoribꝰ eꝰ niſi ad iſtud .ſ. in decalogi deſcpͥtōe. Et ē ẜm eundeꝫ ſcd̓a ſcd̓e.qꝛ alioꝝ impletō hēat p̄miū ſicut iſtd̓ſꝫ qꝛ iſtud ſit valde de inſtīctu nature .ſ.honorare ꝑntes. poterat aliqͥbꝰ oriri extīa et ex hmōi obẜuatōe nil me̓ri. naturaad hoc īſtigat. ſic minꝰ ſolicite imple̓. ſꝫpt̄ hoc caret mercede ſua a deo: pōit̓pͥmiū .ſ. lōgenitas .i. lōga vita. vt ſis aitgeuꝰ ſuꝑ terrā viuētiū vl̓ moriētiū. Eſt at̄druplex vita. ſcꝫ vita nature. vitā gr̄e. vitafame. vita gl̓e. et ī qͣlibꝫ fit lōgeuꝰ honoratōꝫ ꝑntū. ꝘꝘͣtū ad vitā nature dr̄ eccͣi. iijQui honorat pr̄eꝫ vita viuet lōgiori. qꝛ pr̄ē pͥncipiū actuuꝫ generatōis. freq̄ntiꝰ fitmētio ī ſcpͥtura de honore pr̄is ꝙͣ mr̄is. ſedſub eo īcludit̉ etiā honor mat̓nº eabē rōneqꝛ pͥncipiū generatōis. etſi paſſiuū. Multūat̄ ꝯgruit tal̓ remūeratō huic oꝑi. naꝫ bn̄ptit̉ bn̄ficio ꝯceſſo. me̓t̉ ſibi illd̓ auge̓i. qꝛbn̄ficiū vite ptꝰ deū hꝫ a ꝑntibꝰ: bn̄ vtit̉ eos honorando. dignū ē vt augeat̄ ei vita.at̄ aliqn̄ ꝯtͣriū īueniat̉. qꝛ honorātes ꝑntescito moriāt̉. īhonorātes diu viuāt. hoc accidit occulto d̓i iudicio ꝓpter aliud meliꝰ nob̓ignotū. De vita gr̄e dr̄ eccͣi. iij. Qui honorat pr̄eꝫ ſuū iocūdabr̄ ī filijs: vl̓ naturalibꝰqꝛ bonos hēbit honorātes: vl̓ ſpūalibꝰſt̄ bōa oꝑa. ml̓tiplicabūt̉ ei grāꝫ. dātei iocūditatē ſpūalē. Et ſubdit̉. ī die orōnisexaudiet̉. De t̓cīa dr̄ eccͣi. iij. Gl̓a hoīs exhonorē pr̄is ſui. dedecꝰ pr̄is filiꝰ ſn̄ honoreGl̓a at̄ dr̄ clara fama laude. iterū. Ꝙͣmale fāe ē relinqͥt pr̄eꝫ. maledictꝰ a deo. exaſꝑat mr̄eꝫ. Or̄ at̄ bōa fama qͣi q̄dā vita. qꝛ hāc viuit ī mēorijs aliorū. Devita gl̓e dr̄ eccͣi. iij. Honora pr̄eꝫ tuū vt ſuꝑueīat tibi bn̄dictō a deo .ſ. gr̄e. bn̄dictō eiꝰſ. gl̓e ī nouiſſimo maneat .ſ. ī terra viuētiū.Et ē ꝯtētō de aliqͦ inter pr̄eꝫ filiū. pͥponēdꝰ ē pr̄ filio in honore. p̄iudicet̉ filio tn̄ ī v̓itate. Un̄ augꝰ. Querit̉ pr̄ de malofilio. Querit̉ filiꝰ de duro pr̄e. ẜuāꝰ honorificētiā pr̄i ei debet̉ a filio. eqͣmꝰ filiū pr̄iī honore. Sꝫ p̄ponimꝰ filiū pr̄i in v̓itate .ſ. ſihabet. ſic tribuimꝰ honoris debitū vt ꝑ-

Quintū p̄ceptum ē. §. ix.occides. exo. xx. Pꝰ qͣrtū p̄ceptū qd̓ ē pͥmū īſcd̓a tabl̓a. qd̓ ē v̓tutis pietatis. reddit̉ ꝑntibꝰ debitū ī īcludit̉ qd̓ ꝓxīo ſpēali aliqͣrōe fit. ncc̄e fuit vt pone̓nt̉ alia p̄cepta ꝑtinētia ad iuſticiā ꝓprie dictā. īdrn̄ter r̄d̓ditoībꝰ debitū. Eſt at̄ debitū cuilibꝫ vt nulli īferat nocum̄tū. ponūt̉ illa p̄cepta negatīa qͥbꝰ ꝓhibēt̉ nocum̄ta ꝓximis. nocum̄tū qd̓ īfert̉ alteri ē ī ꝑſonā ꝓpriā qd̓ ꝑtinet ad hoīcidiū. vl̓ ī ꝯiūctā modū libidīsqd̓ ꝑtīet ad mechiā. vl̓ ī ſb̓aꝫ qd̓ ꝑtīet ad fur. vl̓ ad famā qd̓ ꝑtīet ad falſū teſtimoniūUltīa duo ꝓhibēt deſideria mechie furti qꝛad illa tͣhit ꝯcupīa cordis rōe delct̄abil̓ velvtil̓. at̄ ſic tͣhit̉ ꝯcupīa ad hoīcidiū vl̓ falſū teſtīoniū ſe. qꝛ hn̄t rōeꝫ delectabil̓ vl̓vtil̓. Et qꝛ īter nocum̄ta maximū ē qd̓ fit inꝑſōa ꝓpria hoīcidiū. primuꝫ ī negatīsobligāt ſꝑ ad ſꝑ. occides. hec tho. ſcd̓aſcd̓e. q. ccxxv. arti. vj. Et dic̄ idē ī tͣctatu. xp̄ceptis. tripl̓r ē erratū circa iſtd̓ p̄ceptūAliqͥ putauer̄t licituꝫ occide̓ bruta 4aīalia. ſꝫ hoc ē falſū: qꝛ ē pct̄m vti ill̓ ſt̄ſubdita ptāti hoīs. Eſt aūt ordo natural̓.plāte ſūt ī nutrim̄tū aīaliū. aīalia q̄dā innutrim̄tū alioꝝ. oīa ī nutrim̄tuꝫ homīs.gen̄. ix. Quaſi olera virētia tͣdidi vob̓ oīa.ꝯſequēs etiā ī polliticis dicit. venatō ē iuſtū bellū. Et. j. ad coꝝ. x. qd̓ vēit ī macello māducate. dr̄. occides. ītelligiturhoīeꝫ. bruta aīalia. Scd̓s error fuit dicentiū. ꝓhibe̓t̉ occiſio cuiuſcūqꝫ hoīs. etiāmalefactoris. Un̄ iudices officiales occidētes reos appellāt hoīcidas. Contra qͦs diciaugꝰ. deꝰ hoc p̄ceptū dedit. ſibi hocptātē occibēdi abſtulit. Dicit deutro. xxx.ij. ego occidā viue̓ faciā. Iudices at̄ occidēdo reos iuridice occidūt mādato dei. le ſtatuit vt rei occiderent̉. ꝓuer. viij. meſ. ſapīaꝫ deꝰ ē legū ꝯditores iuſta decernūtad ro. xiij. ſine gladiū portat: mīſter dei ē. vindex in irā ei qui malefacit. Inteligit̉ occides hoīeꝫ .ſ. ꝓpria auctoritate.Terciꝰ error fuit dicētiū. ꝓhibebat̉ occiſio ꝓximi. ſꝫ ſui: aſſerētes hoc licitū. ſꝫhoc etiā falſū ē. Nulli licꝫ qͣcūqꝫ ex occidere ſeip̄m: niſi deo iubente. vt hēmꝰ de ſāſone. Vt em̄ dicit Augꝰ Spirituſſct̄s qui miracl̓a fecit ad hoc īduxit ad figurā xp̄i mortē. ē gͣuiſſim pct̄m hoc īueīabile. vn̄ eccl̓a ꝓhibuit tales ī eccl̓a ſepeliri eis fieri ſuffragia. vt hēt̉. xxiij. q. v. placuit. dr̄ occides. ītelligit̉ neqꝫ te neqꝫalteꝝ ẜm aug. j. de ci. dei. Et de talibꝰ hoīcidis dicit pͣs. Ueloces pedes eorū ad effundendum ſanguinē. Contritō infelicitas indijs eorum: viam pacis non cognouerunt.Pedes anime ſunt affectus qui ī homicidis