Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
341
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūTercium

reputantur morituri. et tn̄ ſi euadant iteruꝫpoſt ea inungunt̉. et nihilominꝰ extrema dicit̉. quia ſic extimabat̉ foret extrema. Uūcergo in tali articulo p̄ſūpto mortis abſoluitur. ꝯſequi videt̉ effectū īdulgentie vſqꝫ adillud tempus. ꝙͣuis poſtea euadat et gr̄a illaexpirat īpoſterū. Ita ꝯſoluit dn̄s Ioh̓. dn̄ici.Secus autē eſſet ſi in forma diceret̉. conſequet̉ effectū indulgentie. in caſu quo moriatur: tunc al̓s ſibi reſeruet̉ in fineꝫ. Tunc em̄ ꝯſequit̉ effectū ſi morit̉. nec gr̄a expirat illā abſolutōeꝫ. Idem ſi habeat̉ hocin forma. et tn̄ ꝯcedens declarat ſic intendereſ. de articulo v̓o: p̄ſūpto. vt dicit̉ eugeniuꝫdeclaraſſe. Scd̓o q̄rit̉ vtꝝ qͦs teneat̉ generalit̓ ꝯfiteri de pct̄is etiā al̓s rite ꝯfeſſus ē.vt ꝯſequat̉ effectuꝫ indulgentie plenarie. Etaliquibꝰ viſū eſt ſic. qꝛ dicit̉ ī forma indulti. ꝯfeſſor quē elegerit ī articulo mortis abſoluat et det ſibi auctoritate apl̓ica plenariāremiſſionem oīm peccatoꝝ. que eſt ore ꝯfeſſꝰ ꝯtritus. Si ergo ꝯfiteat̉. tūc ad illa queal̓s ꝯfeſſus eſt. non videtur extendi remiſſioniſi ad ſibi tunc ꝯfeſſa. et non ad alia. Sed inoppoſitū eſt rei veritas. Pro cuiꝰ declaratōneeſt ſciendū. clauis iuriſdictōnis circa hominem in mortis articulo cōſtitutū. dupliciterin ſacerdote dilatat̉ .ſ. de iure ꝯmuni. et de indulto particulari hꝰ. Et quātū ad primū modum poteſt quilibꝫ ſacerdos. quēlibꝫ in articulo mortis ꝯſtitutū ſibi confitentē abſoluere. ab om̄ibꝰ pct̄is et ſentētijs excoīs indifferēter ſacramētaliter. et in foro pn̄iali. Hec aūtpt̄as hmōi indultū ꝯmittit̉: quia quilibet ſacerdos p̄ciſus habꝫ hāc de iure ꝯmuni in eo caſu. Preterea talis abſolutō ſacram̄talis etiā extendit̉ ad pct̄a p̄textu tal̓ vl̓isauctoritatis ꝯmiſſa eſſent. Nullum em̄ excipitur dūmodo cōtritus confiteat̉. Sed poteſtas conceſſa ſacerdoti reſpectu huius indulti. extendit̉ ad peccata que ꝯmiſiſſet p̄textu talis indulgentie: vt patet ex forma induti. Sed nihilominꝰ quo ad ipſa ꝯmiſſa p̄textu indulti. valet abſolutio ſacramētalis. quefit de iure ꝯmuni in hꝰ articulo. ſi ꝯteraturet ꝯfiteatur ſi memorie occurrat. quo ad culpam. et quo ad penā tꝑalem. pt̄ate cōmuni.clauium plus et minus ẜm diſpoſitōeꝫ eius. Secundo dilatatur clauis iuriſdictōnis in ſacerdote in hoc articulo. ꝓpter indul ſpēale talis indulgentie quo ad remiſſionem penarū tꝑalium quas quis ſoluturꝰ eſthic vel in purgatorio. quas de iure cōmuniſacerdos remittere non poterat: ſed poteſt vigore indulti hꝰ. Ubi etiā notandū. iſta remiſſio que in hac gr̄a indulgētie ꝯmittit̉.eſt ſacramētalis. ideo reqͥrit de neceſſitatenoticiā pct̄oꝝ. nec formā abſolutōis ſacramētalis: ſꝫ p̄ſupponit ſit tūc vel antea corde

tritus et ore ꝯfeſſus. Cuiꝰ eſſe pt̄. Quiaſint tres ꝑtes integrales pn̄ie. hmōi gratioſa 4Oīdulgētia pt̄ ſupple̓ niſi terciā .ſ. ſatiſfactōꝫꝯtritōꝫ. ꝯfeſſionē ſupple̓ pt̄. em̄ pt̄ qͥs alio ꝯteri vel ꝯfiteri ſacͣmētal̓r. niſi int̓j neſcit loqͥ. Sꝫ bn̄ pt̄ vnꝰ alio ſatiſface̓piuo vl̓ defūcto. Et ideo pōtifex romanꝰ. ēpͥncipal̓ diſpēſator theſauri eccl̓ie. intendithmōi īdulgētias .i. ip̄o theſauro .ſ. penaꝝxp̄i et ſanctoꝝ adiuuent̉ fideles ad ſatiſfaciebum ſeu ſoluendū debita hmōi penarum.ergo oꝑtet ꝯfiteat̉ general̓r ſeu al̓s ꝯfeſſa.Nec hoc expͥmit forma indulti. ſed det ſibiplenariā remiſſionē pct̄oꝝ que ē ore ꝯfeſſuset ꝯtritus. dicit ſibi ſed ſimpl̓r que eſtfeſſus. Si igit̉ aliquis eſt ꝯfeſſus. eſt ꝯfeſſꝰ impleuit formā indulti. vt oporte at confeſſa iterum confiteri. Sed ſi qua ꝑpetraſſetmortalia poſt vltimā confeſſionē rite factā.de illis oportet confiteri. vt ad illa extendat̉remiſſio pene debite illis. Et ſi amiſiſſet loquelam. ſed non vſum rationis: poſſet prouideri ſaluti ſue per ſigna et nutus. que eqͥualent ꝯfeſſioni. et ad ꝯſecutōeꝫ remiſſionis pene illoꝝ. Sꝫ ſi nullū modū pt̄ intimare talia pct̄a. valebit qͥdē ſibi ꝯtritō ſola. ſi habeat ad remiſſionē culpaꝝ taliū. Sꝫ extēdet̉ remiſſio pene illarū vigore indulti vt videtur. quia nunꝙͣ eſt ea ꝯfeſſus. Si autem īcurrat amentiā vel freneſim poſt mortalemiſſum de quo nunꝙͣ habuit ꝯtritōeꝫ. necin tali ſtatu poſſet eam habere: nec ſaluaturnec in aliquo ſibi ſuffragat̉ vel valet indulgentia. Uerum quia ſciri poteſt hoc. niſipermanſiſſet uſqꝫ ad illud vltimum in aliquonotorio crimīe. vt ī cōcubinatu. vſura publica. hmōi. pt̄ ſacerdos facere qd̓ in ſe eſt. vtbet ſibi talem abſolutōꝫ plenā remiſſionē. Et idem dicendū eſt de venialibꝰ. hoc eſt (qꝛ ſunt de neceſſitate confitenda. ideo eis confeſſis. ꝓpter hoc tollit̉ dalor indulgentie. ſi mortalia eſt confeſſus tunc vel al̓s.et de venialibus ſit contritus. al̓s et ſi hocnon impediretur a ſalute. quia venialia nontollunt gratiam nec effectum huius indulgētie. Inpedirent tamen ad remiſſionē penaꝝdebitarū illis venialibꝰ. niſi extenderet̉ exeo. pena non remittitur remanente culpa.etiam veniali. Idem intelligendū eſt de oībꝰindulgentijs dant̉ ꝑticulariter vel vl̓r penitentibus et confeſſis .ſ. oportet confiteri ſi qua cōmiſiſſent mortalia poſt vltimamconfeſſioneꝫ. al̓s ſibi non valerent. Uenialiaaūt oꝑtet cōfiteri. nec mortalia ritefeſſa. Ueꝝ qꝛ cōfeſſio ſꝑ ē vtilis. etiaꝫ iteratafrequēter etiā de benialibus. et benialia cōfiteri et al̓s cōfeſſa pt̄ niſi iuuare. p̄ẜtī cum ꝯfeſſiōꝫ efficiat̉ qͥs aliqn̄ attrito ꝯtritꝰ.ſi qͥs dult general̓r tūc ꝯfiteri. pt̄ nec debꝫ