CapitulumSeptimum

quolibet malo. ſed de magno cui non poteſtreſiſti vel difficulter. Spes importat motuꝫappetitus ad aliquod bonū ꝯmēſuratū appetēti. Non em̄ eſt de bono et tāto ad qd̓ nullomodo p̄t perueniri. nec tn̄ de tamꝑuo qd̓ pronullo habeat̉. ſed de eo qd̓ eſt difficile hr̄i. ettn̄ p̄t haberi. ꝓpter quod dr̄ arduū. Et ſic arduū addit quandā ſpālem rōnem bonitatisſ. pretioſitatē quandā. ex hocip̄o ꝙ nō defacili p̄t haberi. ſicut dr̄ eſſe rarū cāꝝ. Differtaūt in hoc ab audatia. qꝛ audatia importatextenſionē appetitus in aliquod arduū malum vt repellat̉. Spes aūt extenſionē appetitus in arduū bonū vt acquirat̉. ſed quia d̓ſpe vt eſt paſſio dictum eſt ſupͣ. ideo non hicaliud de ea. Naturalia tm̄ nō ſunt nec vitianec v̓tutes. ¶ Spes virtualis eſt v̓tus theologica. de qua pͣs. Tu es dn̄e ſpes mea. et eſtibi predicatō per cauſam .i. tu es cauſa ſpermei. Ubi etiā ſciendū ẜm Tho. in. iij. ſen. di.ij. ꝙ ſpes vltra acceptōem p̄bictam .ſ. ꝓ paſſione. ẜm ꝙ ſumit̉ in bonū. accipit̉ qͣdrupl̓r.Uno mō ꝓut nominat habitum inclinātemad actū voluntatis. ſimilē actui ſpei que eſtpaſſio ꝑtis ſenſitiue. vt ibi. j Corin. xiij. Nūcmanēt fides. ſpes. caritas. Secundo mō ꝓutnominat actū ꝓcedētem a tali habitu. ⁊ ſic ēactus virtutis vt ibi in pͥo. Aoab olla ſpeimee. Roab ſignat malos qui ſūt olla. faciētes ſua ꝑſecutōne ferueſcere et cōquere .i. ꝑficere ſpem nr̄am. Tertio mō ꝓut nominatrem ſperatā. et ſic eſt obiectū virtutis. vt adthitū. iij. Expectātes beatā ſpem .i. viſioneꝫbeatā ſperatā. Quarto mō ꝓut nomīat certitudinē que ſequit̉ ſpem. vt ibi ad Ro. v. ꝓbatio v̓o ſpem .i. ſpei certitudinē. ⁊ ſic noīatſtatū ꝑfectōnis in virtute. ꝙͣtum ad certitudinis intentōeꝫ. Eſt etiā ſciendū ꝙ ſpes q̄ eſtv̓tus nō opponit̉ timori qͥ eſt donū. ꝙͣuis illade bono futuro iſta de malo futuro. Et ratioeſt. qꝛ ſpes ſe extendit in deū. ex ꝯſiderationediuine largitatis. Timor v̓o dicit reſilitōem.ex ꝯſideratōne ꝓprie pͣuitatis. et ita non ē ẜmidem reſilitio timoris et extēſio ſpei. vn̄ nonſunt ꝯͣria. cum ꝯtraria ſint ẜm idē. ¶ Spescriminalis ſolo nomīe et improprie dr̄ ſpes.ꝓpter aliquā apparentē ſimilitudinē quā hꝫcū ipſa. De qua dr̄ in pͣs. Nolite ſperare iniquitate. Et in euāgelio Lu. vj. Mutuū datenihil inde ſperātes. Nā talis ſpes que improprie ⁊ large dr̄ ſpes. in mutuo inducit vſurā.extra. de bſu. ꝯſuluit. Quod intelligit̉ qn̄ talis ſpes ē cauſa pͥncipalis mutui. De iſta tn̄materia plene in ſcd̓a ꝑte. ti. j. c. vij. Et dicit̉ſpes ẜm ethimologiā qͣi pes ꝓgrediēdi ad ardua. vt dr̄ in catholicō. ¶ Scd̓m iſtā largāacceptōnem ſpei .ſ. in malum. Nota ẜm Vil.in ſūma virtutū. ꝙ ip̄a eſt triplex. Prima ēꝯfidentia de ſeipſo. Secunda eſt ꝯfidentia de

alio. Tertia eſt ꝯfidentia de aliquo bano. Depͥma dr̄ ꝓuer. xxviij. Qui ꝯfidit in corde ſuoſtultus ē. Vere aūt ſtultus ē ꝯfidēs de ſe. queꝓprius loquēdo p̄ſumptio eſt. Nā homo nō ēſuffitiēs ex ſe. nec ad ſubſiſtendū. nec ad defēdendū ſe. nec ad merendū. Ꝙ homo nec aliqua alia creatura ſit ſuffitiēs ad ſubſiſtēdūex ſe. oſtendit Greg. dicens. Eſſe omniū quede nihilo facta ſūt: in nihilū retenderet. niſiea omniū actor manu regiminis retineret.Secūdo nō eſt ſuffitiēs defēdere ſe ab hoſtibꝰſuis. ymmo a demōibꝰ cito perimeret̉. niſi adeo ꝓtegeret̉ Tren̄. iij. Miſcd̓ie eius ꝙ nō ſumus ꝯſumpti. Tertio ē inſuffitiēs ad merēdum. qꝛ nec ex ſe ſufficit bonā vitā inchoareij. corin. iij. Non ꝙ ſuffitiētes ſimus cogitare aliquid a nobis qͣi ex nobis. Cogitato aūtprimū opus videt̉ eſſe. Poteſt homo ſe perimere. ſed nō ſe reſuſcitare Dſee. xiij. Perditio tua ex te iſrahel. tm̄ in me auxiliuꝫ tuū.Item ē inſuffitiens in bono inchoato ꝑſeuerare. Greg. cito bonū amittit̉ niſi a largiētecuſtodiatur. Eſt etiā inſuffitiēs in bono ꝓficere pͣs. Beatus vir cuius ē auxiliuꝫ abs teaſcēſiones ⁊cͣ. ¶ Cōfidentia ſeu ſpes in hoīeē fallax et ꝯfūdens hoīem Iſa. xx. Confundent̉ ab ethiopia ſpe ſua. Et ꝯfidūt homīesin altero aliqn̄ rōne pt̄atis. Sed dr̄ his Iſa.xxxj. Ue qui deſcendūt in egiptū ad auxiliuꝫſperādum. ⁊ non ſūt ꝯfiſi in ſanctum iſrl̓ ⁊cͣ.Aliqn̄ rōne ꝯſanguinitatis. ẜm ꝙ dr̄ Hiere.xvij. Maledictus vir qui ꝯfidit in homine ⁊ponit carnē .i. parentelaꝫ brachiū ſuū .i. robur ſuū. Aliqn̄ rōne malitie et iniquitatis.pͣs. Nolite ſperare in iniqͥtate. ꝑ aſtutias hominū putātes obtinere q̄ volūt. ¶ Confidētia in re vana eſt ꝯfidere. vel in vita tꝑali q̄breuis et momētanea ē Sap̄. v. Spes impijqͣi lanugo que a vēto tollit̉. Uel ꝯfidentia indiuitijs. j. ad Thimo. vj. Diuitibꝰ huiꝰ ſeculip̄cipue nō ſperare in incerto diuitiaꝝ ſed indeo viuo. Uel confidere in fama ⁊ oppinionehoīm Iob. viij. Spes ypocrite ꝑibit. Quidem̄ ypocrita in cūctis ſuis oꝑbꝰ ſperat. niſihonoris reuerentiā. gloriā laudis. a melio.ribꝰ metui. ſanctus ab hominibꝰ vocari. Sꝫꝑibit iſta ſpes. qꝛ eternitatē non querēs. fugit quod tenet. qꝛ eius intētio in illa gl̓ia nōfigit̉. q̄ ſine fine poſſidet̉ Iob. viij. Sicut tele aranearū fidutia eius .ſ. ypocrite. Omnisgͦ iſta mala. īproprie dicta ſpes. abiciēda ē.¶ De octaua paſſione que dicitur Deſperatio. ¶ Capitulum octauum.Eſperatio ē paſſio cotraria ſpei. Sicut em̄ ſpes īportat quēdā acceſſum. Tendit em̄ſperans in obiectū .i. rē ſperatā