Titulus

Quintus

LLgaudio quod habet̉ de oꝑe priuilegiato. ꝑetiaꝫ de alijs bonis oꝑbus ratōne laborisTercio attendit̉ magnitudo laboris ex qͣntitate ipſius laboris. Et ſi maior ſit labor īoꝑe qd̓ fit ex natura oꝑis: vt ieiunare magis ꝙͣ abſtine̓ ab eſu carniū: aut etiā ex cōditōe complexionis. vt colerico communiter difficilius ē ieiuniuꝫ ꝙͣ flegmatico. Sicmaior labor meretur maiorē mercedem: etquo ad remiſſionē pene temporalis: et quoad gaudiū accidentale quod recipiet de maiori labore. Unde Sapiētie. x. dicitur. Reddet deus mercedeꝫ laboꝝ ſuoꝝ .ſ. iuſtis. Sꝫſi maior labor in oꝑe proueniat ex defectuvolūtatis: puta ex tepiditate vel negligentia. facta eī huiuſmodi ⁊ ſi ſint leuia. aliqͣndo videntur ⁊ ſunt alicui multū laborioſa.Sed hoc propter defectū mētis indiſpoſiteEt talis magnitudo non auget ſed minuitmercedem. Iſa. xl. Deficient pueri. ⁊ laborabunt pueri. id eſt imꝑfecti. hec bt̄s Tho.¶ Tercio datur merces ſcd̓m diuturnitatem: quia qui tempore longiori laborauit.ceteris paribus plus recipiet: qꝛ plura merita acquirit. Signanter dicit̉ ceteris paribus. quia qui minori tempore vixit: ſi ī illo tempore ſuo plus laborauit: vel cū maiori caritate ꝙͣ alius qui diu vixit: maioremmercedem recipiet. Nec eſt contra quod dicitur in ꝑabola euangelica .ſ. ꝙ acceperuntſinguli vnum denarium: ⁊ ſic nō plus qͥ diulaborauit: vt ab hora prima ꝙͣ qui vndecima. Ad quod reſpondet̉ ꝙ merces que redditur eſt ipſe deꝰ. Iuxta illud Gen̄. xv. Egoprotector tuus ⁊ merces tua magna nimisEt pro hac mercede laborantibus mercēnarij laudantur. Iuxta illud. Quanti mercēnarij in domo patris mei habundant panibus. id ē refectōibus ſpūalibus. luce. xv. Secus ſi intenderent aliam mercedem ī alia vita. Et hec merces communis eſt omnibus.⁊ propria ſingulorum. Communis quidemomnibus. quia omnes ſancti vident deum.⁊ fruuntur eo qui eſt merces eorū. Propriaautem erit ſinguloꝝ: quia vnus alio clariꝰvidebit ⁊ plenius fruetur: ẜm determinataꝫſibi mēſurā a deo. Et hoc oſtēdit̉ Iohā. xiiijvbi dicit̉. In domo patris mei māſiōes ml̓te ſūt. idē barietates p̄mioꝝ modo p̄dicto.Et hec merces dicit̉ denariꝰ ⁊ ꝓpter eternitatem quā continet. quā ſignat forma denaricircularis: ⁊ ꝓpter deitatem quā habet. queſignatur ī ÿmagine ſculpta regis ī benarioEt propter recipientiū qualitatem: hi ſuntangeli ⁊ homines qui ſunt decem: quia nouem ſunt ordines angelorum. et quaſi decimus natura humana. et eis datur propterhabitam ꝑfectōem: ſignatā etiā ꝑ benariuꝫnumerum. quia primus limes ē numerorū:

a propter obſeruantiā decē p̄ceptoꝝ homines illuc ꝓducūt̉. Omnes aūt ſācti etiā mīmi ita ſūt quietī ⁊ pleni bono glorie diuijviſionis: ꝙ nil plus appetūt. nec mīmꝰ momēti inſurgit appetendi maius p̄miū alioꝝ.ita em̄ plenos ſe eſſe cognoſcūt ꝙ plus noncupiūt. ¶ Ꝙ aūt dicit̉ in euangelio aliqͦsmurmuraſſe. intelligitur dictū ꝑ ÿpoteſimid eſt per preſuppoſitōnem. nō ſcd̓m realitateꝫ ꝙ ibi ſit aliqua querela. Sꝫ ſi p̄ſupponatur hoc quod tamē ē impoſſibile: oſtendit̉ꝑ ratōem. ꝙ nulli fit iniuria. Nā deꝰ glorioſus patronus vinee: nulli debet aliqͥd ex neceſſitate: ſed gratia dei vita eterna. Ro. vj.De ſuo in quo nulli tenet̉. pōt facere quodpult. dare ⁊ nō dare ſine aliqua iniuſticia.Nec etiam ex condignitate aliquis quātūcūqꝫ laboret meret̉ illud p̄miū: ſi cōſiderentur ip̄a oꝑa hoīm ī ſe. Sed ex congruitatetribuit denariū hūc: inꝙͣtuꝫ videlicet ſua liberalitate promiſit dare talē mercedē laborantibus ī vinea. mediante gratia ſua: ⁊ ſiſeruat. Sꝫ ⁊ nouiſſimi prius recipiunt̉ ⁊ eſficiunt̉. primi ī recipiēdo mercedem: inqͣtūvidelicet ſancti noui teſtamenti (ſi purgati migrant) ſubito euolant ⁊ denarium mercedem recipiunt. dei ſcꝫ viſionem. Sed ſancti veteris teſtamenti poſt mortem quātūcūqꝫ ꝑfecti ⁊ purgati. nō recipiebāt mercedem: ſꝫ deſcēdebāt ad limbū. ibi expectātesꝑ aduentū xp̄i denarium ſuū. Nec etiaꝫ poſſent conqueri de iſta retardatōe: quia ipſaliberatō eoꝝ ſine meritis ſufficientibus eorum fuit. ⁊ premiatō. Uoca ergo oꝑarios dicitur procuratori patriſfamilias. id eſt xp̄oqui ꝓcurauit nobis p̄mium ⁊ mercedē mediante paſſione: et hoc ſero .i. in fine vite noſtre ⁊ ip̄e ſoluit. v̓tute tamē et volūtate patris eterni. qui ſcd̓m deitatem ē virtutis etvolūtatis. ¶ Poſt vocatōem igitur .ſ. ꝑ mor 6tem oꝑarioꝝ ī vinea ꝑ preſentatōem. ⁊ eorum diſcuſſionē: demū reddit̉ merces ꝑ ſentētiam vnicuiqꝫ ſcd̓m oꝑa ſua. Unde ⁊ apocka. j. dicit̉. ꝙ ex ore ſedentis ī trono exibatgladius ex vtraqꝫ ꝑte acutꝰ. Gladius iſte ſētentia eſt ex ore iudicis ſuperni prolata. ſeꝑans reprobos a bonis. Et cōtra reprobosquidem proferēs ſentētiam: aſpectus eꝰ ap Lparebit eis vt fulgur. terribilibꝰ verbis eos increꝑans. ⁊ dicēs cuilibꝫ reprobo ſcd̓mChriſoſto. ſuꝑMath. Ego ꝓpter te homo factus ſum: deluſus. ceſus ⁊ crucifixus: vbi ētātaꝝ iniuriaꝝ meaꝝ fructus; Ubi ē ſeruitus quam mihi precio ſanguīs mei debuiſtiEgo ſuꝑ gloriam meā te habui. cū eſſē deapparēs hō: ⁊ tu oēm rē viliſſimā terre dilexiſti amplius ꝙͣ iuſticiā meaꝫ ⁊ fidem. Aittite gͦ aſtātibus ei mīſtris dicet. ligatis manibus eiꝰ ⁊ pedibus in tenebras exteriores