CapitulumNonum

ipſa blanditijs et minis ip̄m cogere ad manifeſtandū ꝯſiliū. Quod prudētiſſimus puervt declinaret mr̄is importunitatē et tractatum in ꝯſilio occultū ſeruaret. offitioſo mēdatio vſus eſt. dicens ibi fuiſſe tractatum. ꝙqͥlibet vir duas poſſet hr̄e vxores. Quod illa credens et alijs mr̄onis maīfeſtauit. Quare diuulgata ꝑ vrbem ꝯuenientes mulieresplurime. quadā die ad locū ꝯſilij acceſſerūtpoſtulantes a ſenatu tanꝙͣ equum et ipſasduos poſſe acciꝑe viros. exqͦ in ꝯſilio decretū fuerat viros accipere poſſe duas vxores.Quod illi admirātes vnde hoc ꝓceſſerit. cumde huiuſmōi nulla fuiſſet facta mētio. ſuperhoc inquirētes īuenerūt hoc ꝓceſſiſſe ex aſtutia illius pueri talia referētis. Un̄ ad occultandū ꝯſilia ſtatuerūt. nullū amplius pueꝝintroduci niſi illū tm̄. qui ita caute ſciuiſſetoccultare ſecretū. Ualde gͦ male faciunt quitalia reuelant que in ſecreto ponūtur. ⁊ quiquerūt ea ab eis. ¶ Secundo debent ꝯſiliarij habere rectam intentōnem in determinādis. vt non paſſione ducātur ad ꝯplacendūvel diſplicendū his qui ꝓponunt ea que ſuntad bonū ꝯmunitatis vel ꝯtraria. vt non declinent a regula rōnis. Vnde et ip̄a ꝯgregatio facta pro ꝯſilio habendo: ꝯſiliū dicitur.a ꝯmuni videlicet intentōne dictum. eo ꝙ intuitum mētis omnē in vnum dirigant .ſ. adquerendū bonū ꝯmune. Vel ꝯſiliū quaſi cōſidium. d. in. l. lr̄a tranſeunte. quia ſimul debent ſedere .i. mente quieſcere a paſſionibusliberi. ẜm Iſido. di. xv. c. j. Cum ergo tractatur in ꝯſilio aliquid iniquum ꝯtra ius diuinuꝫ. naturale. vel canonicū. non poteſt dicicōſilium: ſed ſuꝑcilium. quod ſignat ſuꝑbiā.Et vt dicitur ꝓuer. xxj. Non eſt ꝯſilium contra dominū. ⁊ ip̄m ꝯmuniter diſſipatur. Sicut patet in conſilio iudeorū quod feceruntcontra xp̄m. ad tractādum mortem ip̄ius neamitterent bona temporalia. exquo tamenſecutum eſt vt amitterēt et tꝑalia ⁊ ſpiritualia. quando .ſ. collegerūt pontifices et phariſei conſilium: dicentes. Quid facimus. qꝛhic homo ⁊cͣ Ioh̓. xj. ¶ Tertio debent id qd̓in conſilio determinat̉. ratōnabiliter executioni mandari. al̓s fruſtra fierent conſilia.Unde et Heſter. j. c. dicitur. ꝙ ſeptem ſapientes qui ex more regio ſemper aderant regiaſſuero. ſcientes leges ac iura maiorū. illoꝝfaciebat cuncta ꝯſilio. Et hec eſt cauſa frequēter multoꝝ malorum in regimine tēporali ⁊ ſpirituali. quia que ꝯmuni conſilio determinātur: non obſeruātur. Un̄ Ioſephuset Azarias. quia non ſeruauerūt quod fuerat determinatum .ſ. vt nō exirent in preliūꝯtra inimicos: debellati fuerūt occiſis duobus milibus de exercitu ſuo. Et hoc quia ſine conſilio exierunt in prelium. vt habetur

primo Machabeoꝝ quinto.¶ Capitulum nonum. de Conſenſu.Einde ꝯſiderandū eſtde conſenſu. Et primo ꝙ ꝯſenſuspertinꝫ ad virtutem appetitiuā.quod patet ex hoc qd̓ dicit Damaſcenus. Ꝙ ſi aliquis iudicet et nō diligatnon eſt ſententia .i. ꝯſenſus. Diligere auteꝫpertinet ad appetitiuā ſeu voluntatem. Procuius declaratōne dicit. b Tho. prima ſcd̓e.q. xv. arti. .j. Ꝙ conſentire importat applicatōem ſenſus ad aliqͥd. Eſt aūt ꝓprium ſenſusqd̓ eſt ꝯgnoſcitiuus reꝝ pn̄tiū. Vis em̄ īmaginatiua apprehēſiua ē ſimilitudinū corꝑalium. etiā rebꝰ abſentibꝰ quaꝝ ſunt ſil̓itudines. Intellectus aūt ē apprehēſiuus vniuerſaliū rōnum. quas p̄t apprehēdere indifferēter. et abſentibꝰ et preſentibꝰ ſingularibus.Et quia actus appetitiui virtutis. eſt quedāinclinatō ad rem ip̄am. ẜm quandā ſimilitudinem. ipſa applicatō appetitiue virtutis adrem ip̄am. ẜm ꝙ ei īheret. accipit nomē ſenſus. quaſi experiētiam quandā ſumens de recui inheret. inꝙͣtum ꝯplacet ſibi in ea. Und̓Sapīe. j. dicitur. Sētite de domino in bonitate. Et ẜm hoc conſentire eſt actus appetitiue virtutis. ¶ Ꝙͣuis enim ſentire ꝓprie dictum pertineat ad potētiam apprehenſiuaꝫ.tamen ẜm ſimilitudinē cuiuſdam exꝑientiepertinet ad appetitiuā. Ꝙ autem Auguſtinꝰſuper Gen̄. attribuit conſenſum ratōni. accipit ibi ratōnem ſcd̓m ꝙ in ea includitur voluntas. Differentia eſt enim inter aſſentireet ꝯſentire. Nam aſſentire eſt quaſi ad aliudſentire. et ſic importat quandam diſtantiaꝫad id cui aſſentitur. Sed cōſentire eſt ſimulſentire. et ſic importat quādam coniunctōnem ad id cui conſentitur. Et ideo volūtascuius eſt tēdere ad ip̄am rem magis diciturconſentire. Intellectus autem cuius oꝑationon eſt ſcd̓m motum ad rem. ſed potius ecōuerſo. magis ꝓprie dicit̉ aſſentire. ꝙͣuis vnūponatur pro alio. ¶ Non autem ꝓprie conſenſus eſt in brutis animalibꝰ. Et ratio ē ẜmbeatū Tho. vbi ſupra. arti. ij. quia conſenſusimportat applicatōnem appetitiui motus adaliquid agendum. in cuius poteſtate eſt appetitiuus motus. Gruta autem non habentin ſui poteſtate appetitiuū motum. ſed talismotus ē eis ex inſtinctu nature. Appetit quidem brutum hoc vel illud. ſed non applicatmotum appetitiuum. Unde eſt in eo determinatio appetitus ad aliquid paſſiue tm̄. nonactiue. quod requiritur ad conſenſum prout eſt in homine. Unde ⁊ Damaſcenus dicitꝙ poſt iuditium homo diſponit et amat qd̓ex cōſilio iudicatum eſt quod vocat̉ ſentētia