CerciusCitulus

¶ bum vt pullos. agnos. edos. capreas. ceruosvitulos ceteraqꝫ domeſtica ac ſilueſtria. Aliaad tui adiutoriū. vt equos. mulos. camelos.aſellos ⁊ huiuſmōi. Alia ad tui ſolaciū vt ſimeas caniculos. Ego quoqꝫ herbas nōſoluꝫſuaues: ſed ⁊ ꝙͣ plurimas medicinales ꝓduco. flores varios et flagrātes emitto: fructꝰinnumeros et ſapidos diuerſis temporibꝰ offero. Pro hmōi igit̉ bn̄fitijs. creatori tuo etmeo cognoſce te debitorē. ⁊ ad neceſſitatemnō voluptatē his vti debere. Proximiſqꝫ tuis indigentibꝰ portionē ꝓpoſſe porrige̓. Alioquin ſi ingratus inueniaris. ſicut aꝑta ē terra et deglutiuit dathan. Sic aperiet̉. et tibivt ad centrū eius deſcendas: ad terram miſerie et tenebrarū. vbi nullus ordo ſed ſempiternus horror inhabitat.¶ Reſpice tercio ſupraᵐ. §. iij.ad celeſtia vt adiuueris. vt nonſolū gloriaꝫſanctoꝝ ꝯtempleris: ſedētiā ipſos in auxilium inuocare digneris. Un̄ pͣs. Deuaui oculos meos in montes. vnde veniet auxiliū mihi. Nec credendū eſt ꝓphetam loqui de montibus materialibus. quia inde nō magis auxilium ſperare poſſumus. ꝙͣ ad valles reſpiciendo. Sed loquit̉ de montibꝰ ſpiritualibus.ſiue diuinis ꝑſonis: ſuper quibꝰ fundamētaſuꝑne ciuitatis ẜm eundeꝫ pͣs. ſunt ſita: ſiuede montibꝰ ratōnabilibꝰ .i. ſanctis. ꝯtemplatione et perfectione in altum eleuatis. ¶ Etcirca hoc tria debes reſpicere. Et primo ꝙipſa oratio ad deū et ſanctos directa fiat cōgruenter. in eo ꝙ dicit. Leuaui oculos meos. non oculum ait ſed oculos. Debet enimeleuari ad deū et ſanctos in oratione oculſpeculatiuus ad conſiderandū: videlicet deiet ſanctoꝝ bonitatē et largitatem. et caueridebet ne oculus ipſe ad terrena tūc aſpiciatUnde et Damaſcenꝰ dicit. ꝙ oratio eſt aſcēſus intellectus in deum. Debet etiam erigoculus practicus. vt .ſ. intendat operari. qd̓velit .ſ. cum poſtulat virtutes. et hmōi. Ueletiam ſcd̓us oculꝰ poteſt dici pius affectꝰ indeum directus. Unde et de ſaluatore diciturIoh̓. xvij. ca. Ꝙ leuatis oculis in celū orās:dixit. Pater venit hora. clarifica filiū tuuꝫ⁊cͣ. Vt doceret moraliter et oculum intellectus ꝑ attentionē. et oculum affectus ꝑ feruorem ad deū dirigendo. ¶ Scd̓o reſpice. ꝙoratio ipſa fiat pluraliter. Unde ſubdit pͣs.In montes. Non ſolū em̄ ad vnū ſanctū ſedad plures dirigenda eſt oratio: qn̄qꝫ ad vnūquādoqꝫ ad alium. vt nos docet mater eccleſia. Quaſdam em̄ gratias ſeu bona obtinetquis oratione directa ad vnū ſanctuꝫ. quasnon obtinet ex oratione facta ad aliuꝫ ſanctum. etiam longe maioris meriti ẜm ꝯͣmine iudiciū. Sicut patet ꝑ quottidianā exꝑientiā in periculis maris et terre. Frequen-

ter em̄ in naufragijs vel infirmitatibꝰ cōſtituti. recōmendātes ſe Petro. paulo. ioh̓i vl̓Laurētio: nullū inde r̄portarūt leuamē. Etexinde recōmendātes ſe beato Dn̄ico vel beato Ciriaco. vel beato Craſmo. vel alijs qͥ extimāt̉ inferiores apl̓is. ſubito pericula euaſere. Quod ꝓpterea ꝯtingere credit̉. qꝛ vultglorioſus deus etiā mīmos ſanctes exaltariet ab hominibꝰ venerari: dum magna benefitia ipſis mediantibꝰ ſe ꝑcepiſſe cognoſcūt.Uel hoc etiā poteſt procedere. qꝛ aliqn̄ quiscum maiori affectu et deuotōne. oculos mētis erigit ad auxiliū poſtulanduꝫ ab aliquoſancto. et ſi minori ꝙͣ faciat orationē dirigēdo ad ſanctos maiores. Oratio autem quātoaffectuoſius fit. tanto efficatius exaudit̉ cōmūiter. ¶ Reſpice tertō. ꝙ oratō ip̄a fiat fiducialiter. Unde ſubdit pͣs. Vnde veniet auxiliū mihi. Et hoc eſt qd̓ Iacobꝰ ait in canonica ca. j. Poſtulet aūt in fide .i. cuꝫ fiducianihil heſitans. Et certe cauſā habemus ſperandi auxiliū a ſanctis cum ſint fratres noſtri. Sciunt em̄ neceſſitates noſtras ⁊ miſerias. p̄cipue cū eos inuocamus. exoptantqꝫnob̓ bona. Neqꝫ em̄ caritas in eis deficit. quāin via habuerunt ad ꝓximos: ſed in eis adſūmum ꝑfectionis deueniet. Cum igitur inmundo cōuerſantes. cum magno affectu laborarent. in ſubleuādis alioꝝ miſerijs. multomagis credendū eſt nunc nobis velle ſuffragari in illis. in quibus deo beneplacitumeſſe cognoſcunt. Sed et poſſe ſubeſt eis cumvoluerint. Neqꝫ enim beati eſſent. ſi aliquidvellent quod obtinere non poſſent. Et cumper merita Abraham. ÿſaac. ⁊ Iacob ⁊ Dauid dn̄s deus multa mala et flagella remouerit a populo ſuo antiquo: et multa bonaconceſſerit: vt patet ex pentatheucon et libris regum: qui tamen patres. nec dum adgloriam intrauerant: ſed in limbo detinebātur: quātomagis credendum eſt ꝓpter merita apl̓orum. martiruꝫ et confeſſorum ac ſacrarū virginū. et ꝑmaxime virginis matrismarie glorioſiſſime: qui ſūt in gloria ⁊ fruitione beatiſſima. eos qui verſantur in mūdomultipliciter adiuuari in corpore et in anima. in ſpiritualibꝰ et temporalibꝰ. ſicut patet per exempla beati Dominici. beati Bartholomei. et aliorum ſanctorum.¶ Quarto reſpice infra. §. iiij.ſū. .i. nōſolū celeſtia: ſꝫ ⁊ inferna reſpiciatis.ſub terra em̄ infernꝰ eſt. Reſpiciendo autemilluc tria genera ſeu tres ſtatꝰ reperies animarū. Et ex primo cognoſcere poteris maximam tibi conceſſam gratiam. Ex ſecūdopręcipue tibi remouendam negligentiam.Ex tercio ſūme tibi cauendam impenitētia