CapitulumSextum
¶ Inſpiciendo in ꝑte huius ſpeculi tertia .ſtꝑe gr̄e. deficerēt folia priuſꝙͣ exēpla ſct̄orūmundū illuſtrantiū. vel pauca in mediū ꝓponamus. incipiēdo a virgine cuius vita inclita cūctas illuſtrat eccl̓ias. ex qͣ (vt ait Ambro) velut in ſpeculo relucet forma caſtitatis .ſ. virginalis ⁊ ꝑfecte v̓tutis. Hinc ſūmatis exēpla biuēdi. Prima marie v̓tus fundamentū oīm virtutū eſt hūilitas. et ip̄a ē quedeū nos fecit videre hoīem factū ex ſubſtantia ſua. Intuemur et Io. baptiſtā auſteritatē vite exēplo mundū edocentē. in cibo ⁊ potu et veſtitu et trāſitorijs alijs. et ip̄e deū digito demōſtrauit: dicēs. Ecce agnꝰ dei. Caritatē ꝑfectā petri et pauli. ceterorūqꝫ apl̓oꝝqͥs enarrare poſſet. qui deū veꝝ ꝑ doctrinaꝫet miracula nos videre fecerūt. Martires p̄cioſi ad fidei ꝯſtantiā nos vrgent. grati deononſolū in tormētis gr̄as agēdo: ſed ſeipſosſpōte deo offerēdo in obſequiū eius qͥ gr̄oſusē om̄ibꝰ. Cōfeſſores modeſtiā liberalitatē acpietatē p̄dicāt. dei imitātes equitatē. et virgines honeſtatē cuꝫ ſobrietate amātes dn̄mlaudāt. Sicqꝫ ꝑ v̓tutes ſāctoꝝ videmꝰ tanꝙͣꝑ ſpeculū. deū ꝑfectiſſimum. q̄ illas tribuit.Un̄ et in figurā p̄cepit dn̄s fieri mare eneuꝫExo. xxxviij. circa tabernaculū cuius labyerat de ſpeculis mulieꝝ vt in illis ſpeculis vidētes ſacerdotes ſeip̄os a maculis ꝑ aquammūdarētur. Specula mulieꝝ ſūt lucida exempla aīaꝝ ſanctaꝝ. in quibꝰ intuētes. ſiml̓⁊ videmus defectus nr̄os ⁊ deū nr̄m in oꝑbꝰeoꝝ. ſicut ſolē in om̄i ſpera ſua fixe. ſed ſuꝑmontes vel domos radios diffuſos.SSextu ſpeculū ad vi.§. x.dendū deum eſt aīa rōnalis in potētijs ſuis.Et ꝑ iſtd̓ ſpeculū videt̉ deꝰ trinus et vnꝰ. ⁊ ſimeliuſꝙͣ ꝑ alias creaturas. tn̄ valde a longeet obſcure. Un̄ Augꝰ in li. de trini. dicit. Etſi mens nr̄a nō ſit eius nature cuiꝰ eſt deus.ibi tn̄ ÿ̓mago eius querēda ē. quo nihil ē melius. Huius ſpeculi tres ꝑtes. dici pn̄t tresꝑtes ipſius aīe. memoria .ſ. intelligentia etvolūtas. Ex memoria videt̉ pr̄. ex intelligētia filius. ex volūtate ſpūſſanctus. ꝙͣtum admodū ꝓceſſionis. ¶ Et pͥmo de memoria cōſtat ꝙͣtum ad actū ſuuꝫ .ſ. memorādi. ꝙ ipſanō ꝓcedit ab ītellectu nec volūtate. qm̄ multoꝝ memīmus que nō intelligimus. ſicut cūqͥs recordat̉ de aliqͦ dei iudito miro ⁊ occulto. vt qd̓ Ioſias rex Iſrl̓ ita ꝑfectus fuit occiſus a pharaone iniquo rege egÿpti. ⁊ ꝙ intÿro et ſydone ſi facta fuiſſent miracula. quefuerūt a xp̄o facta in bethſaida. ꝯuerſi fuiſſent ad pnīam hoīes illi. qꝛ ſic xp̄c cōfirmauit. huius rei recolimꝰ. ſed cauſā huius qͣreillis nō fuerit predicatū: neſcimus. Reminiſcimur etiā eoꝝ que nullo mō volumꝰ. ſicutpeccatoꝝ ꝯmiſſoꝝ et ꝑiculoꝝ. Aens em̄ bn̄
diſpoſita nō habet ꝯplacentiā ſed diſplicentiā d̓ perpetratis malis. Sic pr̄ eternus nōꝓcedit a pr̄e nec a filio. ſic̄ nec memoria abintellectu et volūtate. Et ſicut iſte tres potētie nō ſunt tres anime ſꝫ vna. Ita pater ⁊filius et ſpūſſanctus nō ſunt tres eſſentie. ſꝫvna eſſentia. vna natura. vna ſubſtantia.¶ De intellectus etiā actu ptꝫ. ꝙ nō poſſumus intelligere aliqͥd niſi pͥus recordamur.Sꝫ intellige̓ poſſumus multa et ip̄a nō velle. ſicut intelligimus miſerias qͣs patimur. ⁊multotiēs non vellemus. Sic gͦ filius a pr̄eꝓcedit non a ſpūſancto. ſicut intelligētia ꝓcedit a memoria et nō a voluntate. Et ſicutiſte potētie nō ſunt vna ſed realiter ſunt diſtincte. ita ꝙ vna nō eſt alia potētia. ꝙͣuisſit in vna tm̄ eſſentia anime. Ita pr̄ et filiꝰet ſpūſſanctus ſunt tres ꝑſone realit̓ diſtincte. ita ꝙ vna nō eſt alia. ſicut dicebat ſabellius he̓ticus. Sꝫ tn̄ vna tm̄ eſſentia. Uolūtas v̓o ꝓcedit ꝙͣtum ad actū ſuū a memoria et ītellectu. Non em̄ poſſumus velle aliquid qͥn illud prius memorie occurrat. ⁊ qͥnillud aliquo mō ſaltē generali intelligamus.Sic ſpūſſanctus a pr̄e filioqꝫ ꝓcedit. non tm̄a pr̄e vt quidā heretici dixerūt. ſꝫ etiā a filio. Et ſic patet qūo ꝑ potētias aīe nr̄e tanꝙͣ per ſpeculū videre poſſumus deū verumvnū in trinitate ⁊ trinitatē in vnitate. UndeBer̄. O bt̄a t̓nitas. et̓nitas. veritas. bōitas.ad te clamat anima trinitas. Memoria. rō.ſeu intelligētia ⁊ voluntas. Sed quia iſtudſpeculū frequēter in lutū ꝓijcimus vitiorū.ideo in ſic deturpato male videmus aliqͥd diuinoꝝ. niſi pͥus emūdetur ꝑ trinitatē quandam nobis accidentalē actuū ꝓborū. Sicutem̄ eſt vna eſſentia diuina in tribꝰ perſonispurificans om̄ia. Sic eſt vna penitentia integrata ex ꝑtibꝰ ſuis .ſ. contritone. ꝯfeſſioneet ſatiſfactōne emundās corda. Et contritōquidem. quia ꝑ eaꝫ peccator iuſtificat̉. quodeſt potentie maxime. et maioriſꝙͣ creatō celi et terre. ẜm Aug. Ideo ꝯtritio patri adaptat̉ cui attribuit̉ omnipotētia. Confeſſiov̓o qꝛ per ip̄am manifeſtātur occulta. et cūveritate fieri debet. ipſa attribuit̉ filio. quilux ē manifeſtatiua et veritas pͥma. Satiſfactio aūt quia finis eſt penitētie. ꝓcedensex vera ꝯtritōe et ꝯfeſſione. et bonitatē operū penalium habet: ſpūiſancto attribuit̉. Etꝙͣuis ip̄e ꝑtes ſeu actꝰ penitētie .ſ. ꝯtritō. cōfeſſio. et ſatiſfactō. realiter ſint diſtincta. inin nna tn̄ penitētie eſſentia cōueniūt. Et ſicvidemus deū ꝑ ſpeculū anime rōnalis..§. xj¶ Septimū et vltimūſpeculum ē natura angelica ſeu intellectualis. que in vna natura ſpirituali ſine corpulētia ſeu materia exiſtēs. ī tres hierarchiasdiſtincta. nobis indicat miſteriū trinitatis.