CapitulumNonum
et fecer̄t. faciētes collectas fieri de ſpirituali ſubuētione. Pro hmōi dr̄. j Mach̓. xij. Remores ſumꝰ vr̄i ī ſacrificijs. Econtra iniuſtꝰrecordat̉ iniuriaꝝ ad vindicādū. vel bonoꝝtꝑaliū alioꝝ ad appetēdum. et miſeriarū adgaudēdū ex inuidia. ¶ De deo iuſtꝰ tria habet in mēoria. ⁊ ſic nō timet ab auditōe mala. quā immittit ei diabolus. ꝯtͣ deū occulteloquēdo ꝑ ſuggeſtiones. Recordat̉ creatōisoīm ad deū laudādū. Omīa em̄ nos inuitātad deū bn̄dicendū. Naꝫ ſicut ꝓuerbialiter d̓Lopera loda el maeſtro. pͣs. Memor fui operū dei. quia memor ero ab initio mirabiliuꝫtuoꝝ. Sic tres iuuenes ī fornace. reducētesad memoriaꝫ creata a deo. oīa inuitabāt addeū benedicēdū. Scd̓o recordandū redēptōnis hoīm Tren̄. iij. Zai. Recordare pauꝑtatis mee ait ꝓph̓a ī ꝑſona xp̄i. abſinthij ⁊ fell̓.Et ſubdit̉. Aemoria memor ero et tabeſcet īme aīa mea. hoc maxime aīat ad cōſtātiaꝫ.In huiꝰ figurā in. ij Mach̓. dr̄. ꝙ ſanguinemmortuoꝝ ponebāt an̄ elephātes ad aīandū īpugna. Tercio retributōis operū. pͣs. Aēorero iuſticie tue ſoliꝰ. Reddet eī deus vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. ⁊ ī hoc peccatores decipiunt̉.dum attendūt ad p̄ſenteꝫ retributōnē nō adfuturā. Unde dictū fuit diuiti epuloni .i. filirecordare. ⁊cͣ Luc. xvj.Secundo exponiturᵐ. §. ij.ſic. In memoria eterna .i. ꝑpetua erit iuſtusqꝛ de ip̄o ſēꝑ eſt recordatio ī mūdo vt patꝫ deſct̄is ꝓuerb̓. Memoria iuſti cū laudibꝰ. et ſicnō timet ab auditione mala. p̄cipue quo adbonos qͥ loquūt̉ bona de bonis. Unde Matathias dixit filijs. Date aīas veſtras ꝓ teſtamento patꝝ et accipietis nomen eternum .i.memoriā bone famē ꝑpetuā. Tot milia annoꝝ fluxer̄t. ⁊ adhuc memorie iuſtoꝝ Abrahe Iob Dauid et alioꝝ vigēt ī mētibꝰ hoīm.¶ Tria aūt ſūt q̄ faciūt obliuiſci hoīem ſuidei. et ꝓximi .ſ. Proſperitas mūdialis. Curioſitas crīalis. Voluptas carnalis. ProſpeT ritas facit obliuiſci dei ⁊ hoīm qͥ eū iuuerūttꝑe tribulatōnis. Exēplū de p̄poſito pincernaꝝ Pharaonis regis egipti. Qui cū fuiſſetī carce̓ ab Ioſeph hūane tractatꝰ ⁊ cōſolatꝰ īexpoſitōe ꝓphetica ſomnij ſui liberatꝰ. oblitꝰfuit interptis ſui. vt patꝫ Gen̄. xl. Sic multiin mēte deū habēt ⁊ amicos ſuos ī tꝑe neceſſitatis. qui poſtea obliuiſcūt̉ ī proſperitate.Deut. xxxij. deū qui te genuit dereliquiſti etoblitus es ⁊cͣ. Seneca ī li. d̓ benefitijs. ꝯꝑatlegē gratitudinis et beneficiētie ludo mutuopile. qn̄ em̄ duo ludūt ad pilā et eā alternatim reproijtiūt inter ſe. tādiu durat īter eosludus ⁊ ꝯtinuat̉. ꝙͣdiu ꝯueniēter eos reproijtiat̉ et iactat̉. Si vnꝰ recipiat et retineat.vel incōueniēter reproijtiat. deſinit ludꝰ: qui
deſinere nō pt̄ niſi ex defectu mittētis vl̓ recipiētis. Sic eſt de mutua inter amicos beneficiētia et gͣtitudine. extēde exēplū ad ꝓpoſitū. Ecōtra dīc apl̓s ad Heb̓. xiij. Bn̄ficiētieet cōionis nolite obliuiſci. Hugo de clauſtroaīe. Sicut nullū momētū eſt qͦ hō non vtat̉vel fruat̉ dei bōitate. ita nullū debet eē momētū qͦ eū pn̄teꝫ nō habeat ī mēoria. Se 6cūdum qd̓ reddit hoīeꝫ obliuioſū. eſt curioſitas ⁊ nimia ſolicitudo circa mūdū vel mīꝰvtilia. pͣs. Obliti ſūt bn̄factoꝝ eiꝰ ⁊ mirabiliūeius. Eſt em̄ cōe ꝓuerbiū ꝙ pl̓ibꝰ intētꝰ mīoreſt ad ſingula ſenſus. Exēplū ī Salomōe. qͥex eo ꝙ fuit nīs curioſus in p̄ꝑatōne ſue curie. et inueſtigatōe reꝝ naturaliū. ⁊ inqͥſitōne dr̄ſaꝝ doctrinaꝝ. oblitꝰ eſt dei. ita vt idola adoraret. Dicit em̄ Orige. ⁊ dn̄s Ioh̓. dn̄ici pꝰ eū ſuꝑ Eccl̓iaſten. ꝙ tot feīe vel cōcubine. qͦt recitat ſcriptura eum habuiſſe. fuerūtmulte et dr̄ſe doctrine. variaꝝ natōnum: qͣsvoluit videre. q̄ nō ꝯtinebāt veritatē ſapīe.q̄ ſola eſt legittima ſpōſa intellectꝰ: qͥbꝰ mētēapplicādo deuiauit a v̓itate. lꝫ cōiter credat̉penituiſſe. ¶ Terciū qd̓ impedit mēoriaꝫ eſtvoluptas. Vnde ph̓s. Amor for̄e .i. carnaliscōcupīa. mētis obliuio eſt .ſ. cauſatiue. Sedſct̄i viri cauēt ſibi a carne ſic̄ ab hoſte. ⁊ ſb̓ijtiūt rōni. et ideo ſeip̄os faciūt dignos mēoria ī bonū. Un̄ Eccͣi .xlv. Dilectꝰ deo ⁊ hoībꝰAoyſes cuiꝰ memoria ī bn̄dictōe eſt. Narratmgr̄ ī hiſtoria ſcolaſtica ſuꝑ Exodū. ꝙ Moÿſes duxerat vxorē filiā regis ethiopie. et cū īpatriā ſuā redire voluiſſꝫ. impedire eū nitebat̉ vxor. Aoÿſes igr̄ tāꝙͣ vir exꝑtꝰ aſtroꝝ.ſculpſit ī anulis duas īmagines huiꝰ efficatie. vt altera memoriā altera obliuioneꝫ afferret. Cūqꝫ eas paribꝰ ⁊ ſil̓ibꝰ anulis incluſiſſet. obliuiōis anulū vxori tradibit et anulum memorie ſecuꝫ tulit. Et ſic mulier paulatim oblita eſt viri ſui. et Aoÿſes recordationem habēs de patria ſua. libere regreſſuseſt. Moraliter exponendo ẜm Robertū holchot. Animus noſter natione celeſtis patrieeſt Aoÿſes. qui ꝯtrahit cōiugiū cum carneterrena. ꝑ ethiopiſſam deſignata. quādo ſcꝫcorꝑi infundit̉. Animꝰ v̓o deſiderās beatitudinem. vult ī patriaꝫ reuerti celeſteꝫ. ſꝫ iſtavxor .ſ. caro impedit eiꝰ reuerſionem. Et id̓ovtendum eſt cautela Aoÿſi: vt .ſ. duos anulos faciamꝰ cū gemmis. ⁊ anulū obliuioniscarni tradamus. et anulū memorie aīo noſtro. Anulus obliuionis eſt mebitatio mortis quia mors obliuiōi hominem tradit. pͣs.Obliuioni datus ſum tāꝙͣ mortuus a corde.Anulus memorie: eſt recogitatio vite eterne. quam habens animus reuertitur ad pr̄iam per bona opera. Et ſic iuſtus ꝓpter bonaque facit: eſt in memoria hominū. vt ſcribit̉Cccͣi. xlix. Aemoria Ioſie in om̄i ore indul-