PrimusTitulus

videte ſi eſt dolor ſimilis ſicut dolor meꝰ. Cōſueuit .n. ꝑſona afflicta de ſe vl̓ alterius afflictōne multū dolens. freqͥuēter cū ſuſpirijsemittere o. in qua oīs fere vox terminat̉ lāguentis. Nulla etiaꝫ lr̄arū formatur plenoore niſi o. Et nulla aptior ad clamādū ꝙͣ o.Audi o aīa deum tibi loquētē et dicētem o.et non deſpitias receptū auribꝰ o. Tibi em̄ꝯpatitur qꝛ in peccatis fuiſti. tibi em̄ compatit̉ q̄ tam nobilis et admirāda ad tātammiſeriam es deducta vt pct̄o ſis ſubdita: etd̓ regina vniuerſoꝝ ſis corporis vilis ancilla effecta. Tibi compatit̉ q̄ eras celū diuinūet facta es demonū phanū. Tibi cōpatiturcui ſeruiebāt angeli nūc imꝑant demones.O ſi tu videres tuam dignitatē. ꝑ grāꝫ ⁊ nobilitatem. ꝑ naturaꝫ. et demū ſcires ad quāinfelicitatem te deducit peccatū: ꝙͣtū tu clamares o inceſſanter. Ille ſuſpirat vt ſuſpirare te doceat. dolorem affigit. vt de te tu ꝑfecte doleas. Et languores ⁊ dolores ip̄e adhuc plangit ī cruce et clamore valido. vt ꝑpēdas exinde ꝙͣtum tu debes dolere qͥ cōmiſiſti peccatum. ¶ Quarto o eſt nota affectionis ſeu deſiderij et dilectōnis. qd̓ expͥmebatpͣs. dicēs. O dn̄e ſaluum me fac: o dn̄e bn̄ ꝓſperare. A pueris ⁊ turbis clamatū eſt ī hebraÿco oſāna ex affectu eoꝝ ad xp̄m Mat̉.xxj. Uolens gͦ deus inſinuare ꝙͣta affectōnedeſiderio et amore vocet aīaꝫ. vt ſpem generet atꝫ dilectōꝫ reciprocam dicit. o pulcra.opere nāqꝫ oſtendit quicqͥd exp̄ſſerat voce.ꝙͣ .ſ. ſolerter te errantē queſiuit. ꝑditam requiſiuit. Accendit lucernā fidei. totā domūꝑ caritatem euertit. inueniēs letatur cumangelis. etſi coraꝫ homībꝰ vere triſtat̉. portat in humeris. reducit ad caulas: totaꝫ curiam gaudio et tripudio iubens ꝑ ſimphoniam ⁊ choꝝ etiaꝫ cum vicinis iocūdari: vtꝑabolice habet̉ Luc. xv. ¶ Quinto o ē notareuocatōnis ſiue ſcd̓e vocatōis. exꝑire in terogo vſum vocantiū ſi al̓s non notaſti: qm̄qui alium vocat. in pͥma voce o nō apponit.ī ſcd̓a apponit. in tercia nō replicat o. ī qͣrtav̓o iteꝝ dicit o. Et ſic deinceps anteꝙͣ reſpōbeat ille in diſpari ſine o. et in pari cū o format clamorem. Cū itaqꝫ audis ꝙ tue vocatōni p̄ponitur o. ſcito te al̓s ab eodeꝫ vocatam. et accuſa tarditatem tuaꝫ. et venerarecum grārūactionē bonitateꝫ ⁊ pietatē ſuāTe quippe primo vocauit ꝑ creationē. inſerens in natura ſui ipſiꝰ appetitū. Iuxta illd̓Boetij. Inſerta eſt naturaliter mentibꝰ hominū veri ſummiqꝫ boni cupiditas. Et nūcvocat per noui luminis infuſioneꝫ. vt altiora cōſcēdas. Etſi forſitan te vocauit ſūmomane pueritie. ī tertijs adoleſcētie. ſexta iuuentutis. nona virilitatis. ⁊ iam veniſti advndecimam ſenectuteꝫ: ſaltem ſic ꝓ te vati-

gato reſponde: pare vocāti. vineaꝫ intra. ꝓip̄o labora. plus acceptura ꝙͣ tu ſcires pete̓vt habetur in ꝑabola M ath̓. xx. ¶ Sexto oeſt nota ꝑfectionis: vocat em̄ te ꝑ o. vt ꝑfecte ſequaris quam vult facere ꝑfectaꝫ ipſe.Perfectum at̄ dicitur cui addi nil pōt de eſſentialibꝰ. ſine ſpecifica mutatōe ip̄iꝰ cui fitadditio talis. ⁊ hoc modo dicti ſūt ꝑfecti celum et terra et oīs ornatus eorū Gen̄. j. LLicet em̄ hō potuerit eſſe ꝑfectior in accidentibꝰ. vt .ſ. nō potuiſſe peccare ſi hūiſſet ma­ Iiorem grām et huiuſmodi. in eſſentialibꝰ v̓onon. Nam ſi adderet deus aīe ſupͣ potētiamintellectiuam: que eſſentialeꝫ ꝑfectōneꝫ importarēt. ipſa anima nō eſſet eiuſdeꝫ ſpecieicum pͥma: et ſic de alijs. Eſſentia lrāꝝ eſt linea quedaꝫ ſeu linee. O autē vna linea ꝑficitur que principiū fini ꝯiungit. et ideo ꝑfectior ceteris. Ipſiqꝫ o nulla pt̄ fieri additioſine ſui mutatione. Conſidera igr̄ quandaꝫlineam quodāmodo eſſe animā tuaꝫ. cuiuspunctus primꝰ eſt deus. A puncto .n. inchoatur linea et pūctꝰ indiuiſibilis eſt. ſic et deꝰex cuius manibꝰ tu exiſti ꝑ formatōnē. Aedium huiꝰ linee eſt fuga tua ab eo. que longe recedens ab ip̄o. longiſſimā lineam ī obliquā ꝑtranſū duxiſti. ab ip̄o principio ꝯtinue magis diſtando. At vbi venit plenitudo tꝑis. punctus pͥmus vnitꝰ eſt vltimo. qn̄ſ. verbū caro factū ē Ioh̓. j. Uerbū. ecce pūctus pͥmꝰ. caro. ecce puctus vltimus. factūeſt. ecce vnio punctorū. Sicqꝫ venit ad ꝑfectū humana natura h̓ ꝑ o vocitata. Quartadecima littera in alphabeto noſtro eſt o.et ī tercia theſere decāde. vnio deſcribit̉ naturarū in xp̄o a Matheo in primo ca. Dicitem̄ ꝙ ab Abrahaꝫ vſqꝫ ad Dauid ſūt generatōnes. xiiij. ⁊ a Dauid uſqꝫ ad trāſmigrationem babilonis. xiiij. et a tranſmigratōneuſqꝫ ad xp̄m. xiiij. vbi magnū innuit̉ ſacramentū. Anima em̄ in principio antiquoꝝ ꝑtriplex o ad dominū ſuſpirabat. Primo ꝑ odicens. Oſculetur me. Suſpirauit ꝑ ſecūdūdicens: oſculo. Suſpirauit ꝑ tercium dicēsoris ſui. Trinam em̄ ꝑfectōnē deſiderat aīa.Prima eſt vnionis q̄ fit ꝑ incarnatōeꝫ. Secūda eſt oꝑatōis. q̄ datur ꝑ ꝑfecte gr̄e infuſionē. Tercia eſt nat̉e et ꝯn̄icatōis ſeu glorificatōis. q̄ fit ꝑ vltime bt̄itudīs acceptōꝫ.Prima theſere decādes incipit ab Abrahā.cui incarnādi v̓bi facta ē repromiſſio prīa.Scd̓a incipit a Dauid: qͥ taꝫ ꝑfectꝰ fuit cuidn̄s diceret. inueni homīem ẜm cor meum.Tercia ꝑfectio exorit̉ ī tranſmigratōe a babilone ad irl̓m patriā repromiſſionis iocūde. et ꝯſumat̉ ī xp̄o nūꝙͣ intermediādo. Itēnota ꝙ o eſt lr̄a qͣrta vocalis. vt cum te ꝑ oa domino ſentis vocari. recorderis ꝙ in pr̄etuo Abraham tibi ꝓmiſit qͣrta generatione