Hij autem qui omnes deos ⁊cͣ. oſtēdit quid vocabātdemones platonici qui omnes deos bonos dicunt eſſeIſti autem ſenſerunt ꝙ demones non fuerūt dij. ſꝫ mediatores inter deos et hoīes vt patet de apuleio ſupͣlibro. viij. capitulo. xiiij. vbi diſputatum fuit de hacpoſitōne cum apuleio. et in tribus capitulis ſequentibus. ¶ Tercio ibi. Proinde hic liber ⁊cͣ. declarat intentum ſuum in hoc libro. videlicet ꝙ intendit diſputare de differentia demouū inter ſe.Pud pleroſqꝫ enim eſt ⁊cͣ. In hͦ capitulo .ij. redIdit augͥ. cauſam quare vult diſputare de differētia demonum inter ſe. et patet totum.e igitur eſt differentia ⁊cͣ. In hoc capitulo. iij.incipit beatus auguſtinus diſputatōꝫ ſuam dedemonibus et ponit verba apulei de ipſis. Ex quibuspatet ꝙ demones quaſi in ſalo id eſt in mari fluctuātagitati vanis paſſionibus Sunt enim oſores id eſtodientes. et amaiores hoīm. et miſerentur. ⁊ indignātur. et aguntur id eſt triſtant̉. et letantur. Sunt autēverba apulei ab illo loco. ex hoc ferme ⁊cͣ. vſqꝫ ibi. excluſiue. vnde eſt in hijs ⁊cͣ. ſumpta ex libro de deo ſocratis quaſi circa medium librum. Et patet totum ca.Ve ſunt ſnīe ⁊cͣ. In hoc capitulo. iiij. beatꝰ augͥ.occaſione eius quod dictum eſt in p̄cedenti capitulo de paſſionibus demonū. incipit agere de paſſionibus quantū eſt neceſſe ad ſuum principale ꝓpoſituꝫEt oſtendit beatus auguſtinus in hoc capitulo quomodo ꝯcorditer ph̓i ſentiunt d̓ paſſionibus hmōi. etfacit duo. quia primo oſtendit quomodo inter ph̓oseſt diſcordia verbalis et apparens. nam peripateticiet platonici dicunt eas poſſe in ſapientem cade̓. ſtoyci vero hoc negant quā opinionē ſtoycoꝝ nititur ſeneca in epl̓a ad lucilium multis rōnibus confirmare.¶Scd̓o ibi. Hos autem id eſt ſtoycos ⁊cͣ. oſtendit ꝙiſta diſcordia nō eſt realis quia in re concordāt. Et ſacit hic duo. quia primo de iſta diſcordia ponit ſententiam tullij libro videlicet tercio de finibus bonorū etmaloꝝ circa medium. et libro. iiij. circa finem. et libroetiam quinto de finibus. et libro pͥmo de legibus. Ettangit tullius duplicem diſcordiam inter ſtoycos etalios. prima eſt de paſſionibus p̄dictis. ſecunda eſt d̓bonis. quia ſtoyci non concedunt ꝙ corporis ſint aliqua bona. nec etiam ꝙ extra hoīem ſunt aliqua bonahoīs. ſꝫ ea q e peripatetici bona corporis et bona exteriora dicunt. ſtoyci vocant ea commoda. Et quantum ad vtrumqꝫ ſentit tullius ꝙ nō eſt diſcordia verbalis. ¶ Secundo ibi. videtur aūt michi ⁊cͣ. ponit deiſta diſcordia duplici ſuam ſententiā ⁊ primo de ip̄a ⁊quantū ad eā facit tria. quia pͥmo ſententiā ſuā ponitque conſona eſt ſententie tullij. Secundo ibi. vt enimalia obmittā ⁊cͣ. ſententiā ſuam cōfirmat per epitectūſtoycum cuius dicta allegat auguſtinus. que referente a. gellio libro. xxj. noctiū acticarū id ē noctiū athenienſium didicit. fuit autem iſte epitectus ſicut dic̄ A.gellius libro primo ſtoycoꝝ maximus. ſeruilis tamēconditōnis vt idemdicit libro. ij. et ſicut idem dicit libro. xvij. domiciano īperante. epitectus philoſophꝰnicopolima roma diſceſſit. cum eſſet ſenatus conſultūcum omnes ph̓i vrbe eiecti et italia interdicti eſſent.Fit autem hic in narratōne a. gellij quam ponit augͥ.mentio de ariſtippo ſocratis diſcipulo de quo dc̄m fuit ſupra libro. viij. capitulo tercio. fit etiaꝫ mentio dezenone et criſippo. De qͥbus ſciendum eſt ꝙ zeno vt dicit tullius li. iij. de finibus. prīceps fuit ſtoyeoꝝ nōtam rerum inuentor ꝙͣ nouoꝝ verboꝝ. Idē in librode natura deoꝝ dicit ꝙ criſippus ſtoycoꝝ ſomnioruꝫveterrimus habetur interpres. Cetera patēt. ¶ Tercio ibi. Que ſi ita ſunt ⁊cͣ. declarat intentōne in ph̓oꝝquo ad iſtam diſcordiā vt ſic pateat eos realiter corcordare. Et infra. ¶ Quod autem aiunt ⁊cͣ. oſtenditbeatus auguſtinus quid ſentiat de ſecunda diſcordiainter ph̓os. Sentit autem vt tullius. Adducit autē h̓vnum verſum virgilij libro. iiij. eneidos. ſcꝫ Mens immota ⁊cͣ. vbi virgilius de enea recedere diſponente loquens. quem dÿdo conabat̉ retinere nec valebat tam̄lꝫ ip̄a multis fletibus ſe ꝓ eius receſſu affligeret̉ dicit verſum hunc predictum.On eſt nūc neceſſe copioſe ⁊cͣ. In hoc ca. v. oſtēVdit btūs aug̓. quid de p̄dictis paſſionibꝰ teneā̓txp̄iami. Et facit tria. pͥmo em̄ on̄dit quid poteſt haberi ex ſacra ſcriptura de eis. Scd̓o ibi. nam et miſericodiam. rep̄hendit ſtoycos dupliciter. primo qꝛ miſericordiā culpant. dicens ꝙ ſtoycus ille de quo in precedenti capl̓o dictū eſt timore naufragij ꝑturbatus eſt.quod tamē ex dictis epitecti ꝓbauit idē ſtoycus noneſſe vicioſū. honeſtius fuiſſet ꝑturbatꝰ miſericordiaEt adducit ad hoc dictum eiceronis in oratōne quamfecit quīto ligario vbi miſericordiā ponit inter virtutes. laudans ſingulariter miſe icordiā ceſaris. Itemreprehendit ſtoycos de hoc ꝙ dicuntur ſoluꝫ contraalios ph̓os verbis contendere ⁊ adducit ꝯtra ſtoycosdictū tullij libro primo de oratorē qui grecos d̓ huiuſmodi ꝯtentōnibus vituꝑat. Tercio ibi. ſed adhucmētito ⁊cͣ. mouet queſtione quandā de dictis paſſionibus. an videlicet ſint in angelis quā tamē nō determinat. Conſtat tamē in angelis hmōi paſſiones cumſint motus appetitus ſenſitiui nullatenus inueniri.Via interim de ſanctis. In hoc capl̓o. vj. ꝓbatoēs demones eſſe malos ex dictis apulei ſupͣ ca..iij. poſitis. et ꝑ ꝯſequēs nō ſunt mediaiores īter deos et hoīes. ſicut idem apuleius dicit. vt patuit ſupͣlibro. viij. capitulo. xiiij.Vod ſi quiſqͣꝫ dicit ⁊cͣ. In hoc ca. vij. excludit beatus augͥ. quondā reſponſionē que dari poſſꝫ adargumentū quo in p̄cedenti capl̓o ꝓbauit oēs demones eſſe malos. poſſet em̄ dici ꝙ apuleius nō loquiturde oībus demonibꝫ qn̄ dicit demones paſſionatos ẜmfictōnem poeticā que nō eſt ꝓcul a veritate et qn̄ dic̄alia que ponunt̉ ſupͣ in. iij. ca. ſꝫ loquit̉ tm̄ de malis.Cōtrariū aūt ꝓbat augͥ̓. dupl̓r. pͥmo qꝛ d̓ eiſdē demonibꝫ locutus eſt qn̄ dixit eos paſſionatos. et qn̄ dixiteos mediatores īter deos et hoīes. vt ſupͣ libro. viij.ca. xiiij. patuit. ſꝫ oēs poſuit mediatores. gͦ oēs vulteē paſſionatos. Scd̓o ibi. hͨ eī ait finge̓ ⁊cͣ. ꝓbat idēexponēdo intentōem aupulei. qn̄ dicit li. de deo ſocratis poetas finxiſſe deos paſſionibus ſubiacere. quanfictōeꝫ tn̄ īputat apulcius n̄ eē ꝓcul a veritate. Ex qͦdicto apulei recte intellecto pꝫ ip̄m īdifferent̓ de omnibꝫ demoībus idē ſenſiſſe. Eſt aūt dictuꝫ poetaꝝ ẜmapuletū fictio. qꝛ talia dijs attribuūt ſeu demoībꝫ tanꝙͣ ſint dij cū tn̄ ẜm ip̄m n̄ ſint dij. In hͦ aūt ē dictū verū poetaꝝ. qꝛ ſaltē demoībꝫ illa ꝯpetūt. q̄ ſic fingēdo dijs aſſcribūt. ¶ Ad ītellectū vero eoꝝ q̄ dic̄ apuleius d̓ minerua et vene̓ ſiue marte ẜm omēꝝ. ſcienduꝫꝙ omerꝰ finxit qͦſdaꝫ deos amaſſe grecos. et eoꝝ ꝑtēī bello troiano fouiſſe. īter qͦs poſuit mineruā q̄ ē deaarciū et dea belloꝝ. nā ip̄a ē bellona. Vocat aūt apuleiꝰ mineruā omeri et cā ē qꝛ de minerua hͦ finxit. et ꝙip̄a ī medijs cētibꝫ gͣuiū .i. grecoꝝ interuenit achilligrecoꝝ fortiſſimo cohibēdo troyanos et p̄cipue hectorē troyanoꝝ fortiſſimū qͣꝫ achilles ī bello īterfecitEt eodē mō ex ꝑte troianoꝝ poſuit deos aliqͦs eis fauētes. ſicut venerē deā amoꝝ ⁊ martē deum belloꝝ.Iſtud vero dictū omeri iō reputat ficticiū apuleius.qꝛ reputat ꝙ inierua et venus et mars ſint dij quoꝝlocus ē ī altiſſimo ethere. nec cū hoībus ꝯmunicāt. tn̄ꝓpe veritatē ē dc̄m illud. qꝛ ẜm ip̄m qd̓ de p̄miſſis dictū ē d̓ demonibꝫ verificat̉. Dicit elinādus li. iij. ꝙ omerꝰ apd̓athemēſes ꝓ īſano hītus eſt. qꝛ dixit deosīter ſe belligeraſſe. De bello ec̄ deoꝝ ꝯtͣ troyanos etꝑ troyanis fac̄ virgiliꝰ li. ij. eneidos mentōꝫ. Et īfra¶ Sed ſic̄ ppl̓s ſil̓is eoꝝ ī venatoribꝫ ⁊cͣ. venatores dicit augͥ. ꝓpter ſpectaculū qd̓ fiebat ī arenario ſeu amphitheatro ī qͦ pugnabāt hoīes ꝯtͣ beſtias. aurigasvero dic̄ ꝓpter ludos circēſes qͥ et certamē qͣdrigaꝝappellati ſunt. vt in hyſtoria alexandri habetur.