⁊fidei in qua carnis in et̓niuꝫ reſurrectio p̄dica¶ Ca.Ic forte dicturi ſunt et̄ deos ſuos aliqua mira feciſſe. On̄ ſi iam incipiūt deos ſuos nr̄is mortuis hoībus ꝯparare. An dicent et̄ ſe habere deos ex hoībus mortuis. ſic̄herculē. ſicut romulū. ſicut alios multos; qͦs īdeoꝝ nu̓m receptos opinatur? Sꝫ nob̓ martires nō ſunt dij: qꝛ vnū eūdēqꝫ deuꝫ ⁊ nr̄m ſcimus ⁊ martirū. Nec tn̄ miracul̓ que ꝑ memorias noſtroꝝ martirū fiūt. vllo mō ꝯꝑanda ſūtmiracula. q̄ fc̄a ꝑ templa ꝑhibent̉ illoꝝ. Veꝝſi qͣ ſimilia videtur. ſicut a moyſe magipharaom̄s. ſic eoꝝ dij victi ſunt a martiribꝰ noſtrisFecerūt at ea demōes eo faſtu impure ſuperbie. qͦ eoꝝ dij eſſe voluerūt. faciūt at̄ iſta martires. vel potiꝰ deus. aut cooꝑantibꝰ ā orantibus eis vt fides illa ꝓficiat. qͣ eos nō deos eēnoſtros. ſꝫ vnuꝫ deū habe̓ nobiſcū credamusDeniqꝫ illi talibꝰ dijs ſuiſ. ⁊ templa e dificauerunt. ⁊ ſtatuer̄t aras. ⁊ ſac̓dotes inſtituerūt.⁊ ſac̓ficia fecerūt. nos at martiribꝰ noſtris n̄templa ſicut dijs. ſꝫ memorias ſic̄ homībꝰ mo̓tuis quoꝝ apd̓ deum viuunt ſpūs fab̓camus.Nec ibi erigimꝰ altaria in qͥbus ſac̓ficemusmartiribus ſꝫ vni deo. ⁊ martirū ⁊ nr̄o ſac̓ficium imolamus. Ad qd̓ ſac̓ficiuꝫ ſicut hoīes deiqui mūduꝫ in eius ꝯfeſſione vicerunt ſuo loco⁊ ordine noīantur. nō tn̄ a ſac̓dote qͥ ſac̓ficatinuocātur. Deo quippe nō ipẜ ſac̓ficat. ꝙͣuisin memoria ſac̓ficet eoꝝ. qꝛ dei ſac̓dos eſt nonilloꝝ. Ip̄m vero ſac̓ficiuꝫ corpꝰ ē xp̄i. qd̓ n̄ oſfert̉ ip̄ẜ. qꝛ hͦ ſunt ⁊ ipſi Quibꝰ igit̉ potiꝰ credēdumē. miracula faciētibꝰ. eiſne qui ſeipſoſvolūt haberi deos ab eis qͥbus ea faciunt; aneis qͥ vt in deuꝫ credat̉ qd̓ ⁊ xp̄s eſt faciūt qͥdquid mirabile faciunt? Eiſne qui ſacͣ ſua etiācrimīa eſſe voluerūt. an eis qͥ nec laudes ſuasvolūt eſſe ſac̓ficia ſua. ſed totū qd̓ veracit̓ laudant̉ ad eius gl̓iaꝫ ꝓfice̓ in qͦ laudant̉? In domio quippe laudant̉ aīe eoꝝ. Credamus gͦ eiſvt vera dicētibus. ⁊ mira faciētibus. Dicēdoem̄ vera paſſi ſunt. vt poſſint face̓ mira. In ciſveris ē p̄cipuuꝫ qd̓ xp̄s reſurrexit a mortuiſ ⁊īmortalitate r̓ſurrectiōis in ſua carne pͥmꝰ oſtedit: quā nob̓ affuturaꝫ. vel in pr̄cipio nouiſeculi ve l in huiꝰ fine ꝓmiſit. ¶ Ca. xi.Ontra qd̓ magnuꝫ dei donuꝫ ratiotinatores iſti qͦꝝ cogitatōes nouit domius qm̄ vane ſunt de pōderibus elemētoꝝ argumētant̉. quā ſcꝫ magr̄o platōnedidicerūt mūdi duo corꝑa maxīa atꝫ poſtrema duobꝰ medijs. aere ſcꝫ ⁊ aqua eſſe cōpulata atqꝫ ꝯiūcta. Ac ꝑ hͦ inqͥunt qm̄ t̓ra ab hincfurſuꝫ verſa ē pͥma. ſcd̓a aqͣ ſuꝑ t̓raꝫ. t̓cius aerſuꝑ aqua. qͣrtuꝫ ſuꝑ aera celū. nō p̄t eſſe t̓renūcorpus in celo. Momētis em̄ ꝓprijs vt ordīeꝫ.ſuum teneāt. ſingula elem̄ta liberat̉. Ecce qͣlibet argum̄tis oīpotētie dei humana ꝯtͣdicit īfirmitas. quā poſſidet vanitaſ. Quid gͦ faciūtin aere t̓rena tot corꝑa cum at̓ra ſit aer t̓ciusNiſi forte qͥ ꝑ plumaꝝ ⁊ pēnaꝝ leuitatē donauit auiū t̓renis corꝑibus vt portent̉ in aere:īmortalibus factis corꝑibus hoīm nō pote̓itdonare virtute qͣ et̄ inſūmo celo valeāt habitare? Rīalia qͦꝫ ipſat̓rena q̄ vola̓e nō pn̄t. ī qͥbus ⁊ hoīes ſunt. ſic̄ ſub aqͣ piſces qͥ ſunt aquarū aīalia. ita ſb̓ t̓ra viue̓ debuerūt Cur gͦ nonſaltē de ſcd̓o id eſt de aquis. ſꝫ elemēto t̓ciot̓renum aīal carpit hāc vitam. Quare cuꝫ ꝑtineat ad t̓ram in ſcd̓o qd̓ ſuꝑ t̓ram ē elementoviue̓ ſi cogat̉. ꝯtinuo ſuffocatur. ⁊ vt viuat viuit in t̓cio? An errath̓ ordo elemētoꝝ vel potius nō in natura reꝝ ſꝫ in iſtoꝝ argumētatōnibus deficit? Omittodice̓ qd̓ iam in t̓ciodecimo librodixi. ꝙͣ multagͣuia at̓rena ſint corpora fc̄ blumbū. ⁊ formā tn̄ ab artifice accipiant qͣ nata̓e valeā̓t ſuꝑ aquā. ⁊ vt accipiat qͣlitatem corpus humanū qͣ ferri in celuꝫ ⁊ eſſepoſſit in celo oīpotenti artifici ꝯtradicit̉. Iaꝫvero ꝯtͣ illud qd̓ iam dixi ſuꝑius et̄ iſtum ꝯſiderātes atꝫ tͣctātes elemētoꝝ ordineꝫ quo ꝯfidūt nō inueniūt oīno qd̓ dicāt Sic ē em̄ hincſurſum verſus t̓ra pͥma. aqua ſcd̓a. t̓cius aer.qͣrtum celum: vt ſupͣ om̄ia ſit anime natura.Nam ⁊ areſtotiles qnͥtum corpus eaꝫ dixit eſſe. ⁊ platō nulluꝫ. Si qͥnͥtum eſſet c̓te ſuꝑiꝰ eſtſet ceteris. Cum vero nulluꝫ eſt multomagisſuꝑat oīa in t̓reno gͦ quid fac̄ corpore. In hacmole. quid agit ſb̓tilior om̄ibꝰ? In hoc pōde̓quid agit leuior om̄ibuſ. In hac ta̓ditate qͥdagit celerior om̄bus. Ita ne ꝑ huius tam excellētis nat̉e meritū nō pote̓it effici. vt corpꝰeius leuet̉ in celum. Et cum valeat nc̄ nat̉a co̓poꝝ t̓renoꝝ deprime̓ aīas deorſum. aliqn̄ etanime leua̓e ſurſuꝫ t̓rena corꝑa nō valebunt.Iam ſi ad eoꝝ miracula veniamꝰ q̄ fc̄a a dijsſuis opponūt martiribus nr̄is. nōne et̄ ipſa ꝓnobis face̓. ⁊ nob̓ reꝑient̉ omnino ꝓfice̓. Naꝫint̓ magna miracula deoruꝫ ſuoꝝ ꝓfectomagnuꝫ illud ē qd̓ varro ꝯmemorat. veſtalē virgineꝫ cum ꝑiclitaretur falſa ſuſpitōne de ſtupro cribruꝫ impleſſe aqͣ de tiberi ⁊ ad ſuoſ iudices nulla eius ꝑte ſtillāte portaſſe. Quiſ aquepōdus ſuꝑ cribꝝ tenuit. Quis tot caunis patētibus nihil inde in t̓ram cade̓ ꝑmiſit Reſpōſuri ſunt. Aliq̓s deus aūt aliq̓s demon Si deus nunqͥt maior ē deo qͥ fecit hunc mūduꝫ. Sidemō nunqͥt potentior ē angelo qͥ deo ẜuit aqͦ fc̄us eſt mūdus Si gͦ deus minor. vel angelus vel demō potuit pōdus humidi elemēti ſicſuſpende̓ vt aquaꝝ videat̉ mutata fuiſſe nat̉a
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten