vel didicerit nullum qui obliuiſci vlla ratōnepotuerit. Decem qͥdam fratres quoꝝ ſepteꝫſunt mares tres femīe. de ceſarea capōdocieſuoꝝ ciuiū nō ignobileſ. maledicto matris recēte pr̄is eoꝝ obitu deſtitute que in iuriam ſibi ab eis factā acerbiſſime tulit tali pena ſuntdiuītus coherciti. vt horribilit̓ quāte̓ntur omnes tremore mēbroꝝ. In qua fediſſima ſpecieoculos ſuoꝝ ciuiū nō ferēteſ: quaqͣ verſuꝫ cuiqꝫ ire viſum eſt. toto pene vagabātur orbe romano. Ex his etiam ad nos venerūt duo: frat̓⁊ ſoror paulus ⁊ paladia. multis alijs locis miſeria diffamate iaꝫ cogͥti Vener̄t at̄ an paſcaferme dies qnͥdecim ad eccīam cōtidie. ⁊ ī eamemoriam gl̓oſiſſimi ſtephani frequētabantorātes vt iam ſibi pſacaret̉ deus. ⁊ ſalutē pͥſtinam redde̓t. Et illic. ⁊ quacūqꝫ ibāt. ꝯu̓tebātin ſe ciuitatis aſpectuꝫ. Et nōnulli qui eos alibi viderāt cauſamqꝫ tremoris eoꝝ nouerantalijs vt cuiqꝫ poterat indicabāt. Venit ⁊ paſca atqꝫ ipſodie dn̄ico mane cū iā freq̄ns ppl̓spn̄s eſſet ⁊ loci ſancti cācellos vbi martiriumerat idem iuuenis orans tene̓t. repēte ꝓſtratus eſt: ⁊ dormiēti ſimilimus iacuit. nō tamētremēs ſicut etiam ꝑ ſomnū ſolebat. Stupentibus qͥ aderat atqꝫ pauētibus alijs atꝫ alijsdolētibus. cum eū qͥdam vellēt erige̓. nōnulliꝑhibuerūt. ⁊ potius exitum expectadum eſſedixerūt. Et ecce ſurrexit ⁊ nō tremebat quonia ſanatꝰ erat: ⁊ ſtaba̓t incolumis intues intuētes. Quis gͦ ſe tenuit a laudibus dei? Clamatium gratuſātiumqꝫ vocibus ecc̄īa vſquequaqꝫ ꝯpleta ē. Inde ad me curritur. vbi ſed̓bam iam ꝓceſſurus. Irruit alt̓ qͥſqꝫ poſt alterum: omīs poſterior quaſi nouū quod aliꝰ prior dixerac nūciantes. Meqꝫ gaudēte. ⁊ apudme deo gratiaſ agate: ingredit̉ etiam ip̄e cūplu̓ibus. inclinatur ad genuā mea. erigit̉ adoſculuꝫ meū. Procedimus ad ppl̓m: plena erat eccleſia. ꝑſonabat vocibꝰ gaudioꝝ. deogratias. deo laudes nemīe tacēte. hinc atqꝫinde clamātium. Salutaui ppl̓m. ⁊ rurſus eadem feruētiore voce clamabāt. Facto tandēfilētio ſcp̓turaꝝ d̓inaruꝫ ſunt lecta ſolemnia.Vbi aūt ventū eſt ad mei ẜmonis locum. dixipauca ꝓ temꝑe. ⁊ ꝓ illius iocūditate leticieMagis eī eos in oꝑe d̓mno. quādā dei eloquetiam nō audire. ſꝫ ꝯſiderare ꝓmiſi. Nobiſcuꝫhomo prandit. ⁊ diligent̓ nobis omēm ſue acmat̓ne frat̓neqꝫ calamitatis indicauit hiſtoriam. Sequēti itaqꝫ die poſt ẜmone redditumnarratōis eius libelluꝫ in craſtinū ppl̓o recitādum ꝓmiſi. Qd̓ cum ex domīco paſce die t̓ciofie̓t ī gradibꝰ exedre in qua de ſuꝑiore loquebar loco: feci ſtare ambos fr̄es. cum eoꝝ lege̓tur libellus. Intuebat̉ ppl̓us vniu̓ſus ſexus vtͣuſqꝫ vnum ſtātem ſine deformi motu. alterammebris omībus ꝯtremētem. Et qui ip̄m nō viderat quid in eo d̓ine miẜicordie factum eſſetin eius ſororē c̓nebant Videbāt em̄ quid in illo gͣtulandū. quid ꝓ illa eſſet orādum Interhec eoꝝ recitato libello. de ꝯſpectu ppl̓i abireeos p̄cepi. ⁊ de tota ipſa cauſa aliquāto diligētius ceperam diſputare. Cum ecce me diſputāte voces alie de memoria martiris nouegͣtulatōnis audiūtur. Cōuerſiſunt eo qͥ me audiebat. ceperūtqꝫ ꝯcurrere. Illa em̄ vbi de gͣdibus deſcēdit in qͥbus ſteterat ad ſanctummartirem orare ꝑrexerat. Que mox vt cacellos attigit collapſa ſimilit̓ velut in ſomnum ſana ſurrexit. Dum gͦ requi remus quid factumfuit vnd̓ ille ſtrepitus letus ꝯſtiterit. ingreſſiſunt cum illa in baſilicam vbi eramus adducētes eam ſanam de ma̓tiris loco. Tum vero tātus ab vtroqꝫ ſexu admiratōnis clamor exortus eſt. vt vox ꝯtinuata cum lac̓mis nō vide̓.tur poſſe finiri. Perducta ē ad euꝫ locum vbipaulo an̄ ſteterat tremes. Exultabāt eam ſimiſem fratri cui doluerat r̓manſiſſe diſſimileꝫEt nōdum fuſas p̄ces ſuas ꝓ illa. iam tamē p̄uiam volūtatem tam cito exauditam eſſe c̓nebāt. Exultabat in dei laudeꝫ voces ſine ꝟbiſtanto ſonitu: quātum aures noſtre ferre vixpoſſent. Quid erat in cordibꝰ exultātium niſi fides xp̄i. ꝓ qua ſtephani ſanguis effuſus ēVi niſi huic fidei atte. ¶ Ca. ixſtatur iſta miracl̓a: in qͣ p̄dicat̉ xp̄usreſurrexiſſe in carne. ⁊ in celum aſcendiſſe cū carne Quia ⁊ ip̄i martireſhꝰ fidei ma̓tireſ id ē hꝰ fid̓i teſtes fuer̄t Huic fidei teſtīoniū ꝑhibentes. mūdū inimiciſſimū ⁊ crudeliſſimuꝫ ꝑtulerūt. eūqꝫ nō repugnādo. ſꝫ moriēdovicerūt. Pro iſta fide mortui ſunt. qͥ hͨ a dn̄oimpetrare poſſunt. ꝓpter cuiꝰ nomē occiſi ſūtPro hac fide p̄ceſſit eoꝝ mira patiētia vt hiſmiraculis tata iſta potētia ſeque̓tur. Nam ficarnis in et̓num reſurrectio. vel non p̄uenit inxp̄o. vel nō ventura eſt ſicut p̄nunciatur axp̄ovel ſicut p̄nunciata eſt a ꝓphetis. a qͥbus p̄nunciatus eſt xp̄s: cur ⁊ mortui tāta poſſunt. quiꝓ ea fide qua hͨ reſurrectō p̄dicatur occiſiſūtSiue em̄ deus ip̄e ꝑ ſeipſum miro modo qͦ restemꝑales operat̉ et̓nus. ſiue ꝑ ſuos miniſtrosiſta faciat. ⁊ eadem ip̄a que ꝑ mīſtros facit ſiue quedam faciat etiam ꝑ martirum ſpūs ſic̄ꝑ homīes adhuc in corꝑe ꝯſtitutos. ſiue omīaiſta ꝑ angelos quibꝰ inuiſibilit̓. incorꝑaliter.immutabilit̓. imperat. operetur. vt qͥ ꝑ martires fieri dicūtur eis orātibus tm̄ ⁊ impetͣntibus nō etiam operatibus fiant. ſiue alia iſtisalia illis modis. quia nullo modo ꝯprehēdi amortalibus poſſunt. ei tamē atteſtantur hec