Tunc em̄ ſoluet̉ ſathanas. ⁊ ꝑ illum antixp̄min om̄i ſua virtute mirabilit̓ quidē ſed mēdaciter oꝑabitur. Que ſolet ambigi. vtruꝫ ꝓpterea dicta ſint ſigna ⁊ ꝓdigia mēdacij qm̄ mortales ſenſus ꝑ fantaſmata decepturꝰ eſt. vtqd̓ nō facit face̓ videat̉; an quia illa ip̄a etiaꝫſi erūt vera ꝓdigia ad mēdaciū ꝓtrahēt credituros nō ea potuiſſe nͥ d̓initus fieri virtutēdyaboli neſciētes maxīe qn̄ tātam quātaꝫ nūquā habuit acceꝑit poteſtateꝫ. Non em̄ quādod̓ celo ignis cecidit. ⁊ tantā familiā cū tātis gregibꝰ pecoꝝ ſancti iob vno impetu abſumpſit. ⁊ turbo irruēs ⁊ domū deicies filioscius occidit fantaſmata fuerūt: que tamē fuerūt opera ſathane cui deus dederat hāc poteſtateꝫ. Propter qͥd hoꝝ ergo dicta ſint ꝓdigia ⁊ ſigna mēdacij. tūc potius apparebit ſedꝓpter quotlibet hoꝝ dictū ſit: ſeducētur eis ſignis atqꝫ ꝓdigijs qui ſeduci me̓buntur: ꝓ eoꝙ dilectōꝫ ꝟitatis inqͥt nō receperūt vt ſaluifieret. Nec dubitauit apl̓us adde̓ ⁊ dice̓. Iōmittet illis deus oꝑatōem erroris vt credātmēdacio. Deus em̄ mittet qꝛ deus dyabolumface̓ ꝑmittit iſta iuſto ip̄o iudicio. quāuis faciat ille iniqͦ malignoqꝫ ꝯſilio. vt iudicetur inquit omēs qui nō crediderūt veritati. ſꝫ ꝯſenſerūt iniqͥtati. Proinde iudicati ſeducētur etſeducti iudicabūtur ſed iudicati ſeducētur illis iudicijs dei occulte iuſtis. iuſte occultis. qͥbus ab inicio peccati rōnalis creature nūquaiudicare ceſſauit. Seducti at̄ iudicabūtur nōuiſſimo manifeſtoqꝫ iudicio ꝑ xp̄m iheſum iuſtiſſime iudicatuꝝ iniuſtiſſime iudicatum.Ed hic apl̓us tacuit de ¶ Ca. xx.reſurrectōne mortuoꝝ: ad eoſdēꝫ at̄ſcribēs in epl̓a pͥma. nolumus inquitIgnorare vos fr̄es de dormiētibus vt nō ꝯtriſtemini. ſic̄ ⁊ ceteri qͥ ſpem nō habent. Nam ſicredimus ꝙ iheſus mortuus ē ⁊ reſurrexit itaet deus eos qui dormierūt ꝑ iheſum adducetcū illo. Hoc em̄ vob̓ dicimꝰ in verbo dn̄i quianos viuētes qui reli qͥ ſumꝰ in aduētu dn̄i nonp̄ueniemus eos qui an̄dormierūt. qm̄ ip̄e dominꝰ in iuſſu. in voce archangeli. ⁊ ī tuba deideſcēdet de celo: ⁊ mortui qui in xp̄o ſunt reſurgēt pͥmi. Deinde nos viuētes qui reliqͥ ſumus ſimul cū illis rapiem in nubibus obuiamxp̄o ni aera ⁊ ſic ſemꝑ cū dn̄ o erimus Hec verba apoſtolica reſurrectōꝫ mortuoꝝ futurā qn̄veniet xp̄us vtiqꝫ ad viuos ⁊ mortuos iudicados p̄clariſſime on̄dunt Sed queri ſolet vtꝝilli quos hic viuētes īuenturus eſt xp̄us. quorū ꝑſonaꝫ in ſe atqꝫ illos qui tūc ſecū viuebāttraſfigurabat apl̓us nunꝙͣ oīno morituri ſūtan ip̄o temꝑis puncto quo cū reſurgētibꝰ rapetur in nubibꝰ in obuiaꝫ xp̄o in aera. ad immortalitate ꝑmortē mira celeritate tͣnſibuntNeqꝫ em̄dicēdum eſt fieri nō poſſe vt dū peraera in ſb̓lime portant̉ in illo ſpacio. ⁊ moriantur. ⁊ reuiuiſcat. Quod em̄ ait. ⁊ ita ſemꝑ cuꝫdn̄o erimus. nō ſic accipiēduꝫ eſt tanꝙͣ noſ inaere dixerit ſemꝑ cum dn̄o eſſe māſuros. quianec ip̄e vtiqꝫ ibi manebit. quo veniēs tranſiturus eſt. Veniēti quippe ibitur obuiā. nō maneti ſed ita cū dn̄o erimꝰ id ē fic erimꝰ ſemꝑ habētes corꝑa ſempit̓na. vbicunqꝫ cū illo fuerimus. Ad hunc em̄ ſenſum qͦexiſtimemꝰ etiaꝫillos qͦs hic viuos inuēturꝰ eſt dn̄s in ip̄o paruo ſpacio ⁊ paſſuros morte. ⁊ accepturos immortalitatē ip̄e apl̓s nos vid̓r vrgere vbi dicit in xp̄o omēs viuificabunt̉: cum alio loco d̓ip̄a loquēs reſurrectōne corpoꝝ dicat tu qd̓ſemīas nō viuificat̉ niſi pͥus moriat̉. Quomodo igitur qͦs viuētes hic xp̄us inueniet ꝑ īmo̓talitateꝫ in illo viuificabūtur. ⁊ ſi nō moriantur cū videamus ꝓpter hͦ eſſe dc̄m. tū qd̓ ſeminas nō viuificat̉. n̄ moriatur? Aut ſi recte nōdicimus ſemīari nͥ ea corpora hoīm que moriēdo quoquo mō reu̓tunt̉ in t̓ram ſic̄ ſeſe habetetiam illa in tͣngreſſorem pr̄em gn̓is humanid̓initus ꝓlata ſentētia t̓ra es in t̓ram ibis: fatenduꝫ eſt iſtos qͦs nōduꝫ de corporibꝰ egreſſos cū veniet xp̄us inueniet. ⁊ in iſtis verb̓ apoſtoli. ⁊ illis de geneſi nō teneri. qm̄ ſurſum ī nubibus rapti nō vtiqꝫ ſemiantur. qꝛ nec eūt int̓ram nec redeūt. ſiue nullā ꝓrſus experianturmortem. ſiue paulolū in aere moriātur Sꝫ aliud rurſus occurrit. qd̓ idem̄ dicit apl̓us cū dereſurrectōne corpoꝝ ad corintheos loqueret̉Omēs reſurgemus vel ſic alij cōdices hn̄t. omnes dormiemus. Cum gͦ nec reſurrectio fieri nͥmors p̄ceſſerit poſſit. nec dormitiōeꝫ poſſimusin illo loco intellige̓ nͥ mortem qūo oēs vel domiēt vel reſurgēt. ſi tā multi qͦs in corꝑe inuēturus eſt xp̄us. nec dormiēt nec reſurgēt? Siergo ſanctos qui reꝑientur xp̄o viuēte viuētes. eiqꝫ in obuiā rapiētur. crediderimꝰ in eodem raptū de mortalibꝰ corꝑibꝰ exituros. ⁊ad eadem mox īmortalia redituroſ. nullas inverb̓ apl̓i patiemur anguſtias. ſiue vbi dicittu qd̓ ſemīas n̄ viuificatur niſi moriat̉ ſiue vbidicit. omēs reſurgemꝰ aut omēs dormiemusqꝛ nec illi ꝑ īmortalitatē viuificabūtur. nͥ qͣmlibet paulolū tn̄ ante moriātur; ac ꝑ hoc ⁊ a reſurrectōne nō erūt alieni quā dormitōne p̄cedunt quāuis breuiſſima. non tamē nulla. Cuiautē nobis incredibile videat̉. illam multitudīem corpoꝝ in aere quodāmodo ſemīari. atꝫibi ꝓtinus immortalit̓ atqꝫ incorruptibilit̓ reuiuiſce̓. cum credamꝰ ꝙ idem ipſe apoſtolusaꝑtiſſime dic̄. in ictu oculi futura reſurrectōꝫin mēbra ſine fine victura. tantaqꝫ facilitate.
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten