ꝑſequerent̉. niſi om̄s turbarent̉. Obẜuaui etexꝑauit venter meꝰ a voce or̄onis labiorummeoꝝ et introiuit tremor in oſſa mea. et ſubtus me turbataē habitudo mea. Intēdit inea que dicebat ⁊ ip̄a ſua oracōne ē ꝑterritusqua ꝓpheti cefūdebat ⁊ in qͣ futura cernebatTurbatis em̄ populis multis vidit imminetes eccleſie tribulacōnes cōtinuoqꝫ ſe membrū eiꝰ agnouit atqꝫ ait. Requieſca ī die tribulaconis tāqͣꝫ ad eos ꝑtines qͥ ſunt ſpē gaudentes in tribulacōne paciētes. Vt aſcendainquit in ppl̓m ꝑegrinacōnis mee. Recedensvtiqꝫ a ppl̓o maligno carnalis cognacionisſue. nō ꝑegrinate in hacterra nec ſuꝑnā patriā requirēte. qm̄ ficꝰ inqͥt non afferēt fructu. ⁊ nō erūt natiuitates in vineis. mētieturopus oliue. ⁊ campi nō facient eſcaꝫ. Defecerunt abeſca oues. ⁊ nō ſuꝑſunt in preſepibꝰboues. vidit ea gentē q̄ xp̄m erat occiſura.vbertate copiaꝝ ſpiritualiū ꝑditurā. qͣs perterrenā fecunditatē more ꝓphetico figurauit. Et qꝛ ira dei talē ꝓpterea paſſa ē illa gēsqꝛ ignoras dei iuſticia ſua voluit cōſtituere.iſte continuo. ego aūt inqͥt in dn̄o exultabogaudebo in deo ſalutari meo. dn̄s deꝰ ineusvirtꝰ me a ſtatuit pedes me os in ꝯſummacōnem. ſuꝑ excelſa imponet me vt vincā in cantico eiꝰ illo. ſcꝫ cātico. de quo ſimilia quedaꝫdicunt̉ in pſalmo. ſtatuit ſupra petra pedesmeos. et direxit greſſus meos ⁊ immiſit in oſmeū canticū nouū. ymnū deo noſtro: Ip̄e gͦvincit in cātico dn̄i qͥ placet in eiꝰ laude nonſua. vt qui gloriat̉ in dn̄o gloriet̉. Meliꝰ at̄michi vident̉ qͥdā cōdices habere gaudeboin deo ih̓u meo. ꝙͣ hij qͥ volētes id latine pone nomē ip̄m nō poſuerūt. qd̓ ē nobis amiciꝰ⁊ dulciꝰ noīare.¶ Ca. xxxiij.Heremias ꝓpheta de maioribꝰ ē ſic̄et yſaias non de minoribus ſicut ceteri de quoꝝ ſcriptis nōnulla iā poſui. Prophetauit aut regnate ioſyain ihrl̓m ⁊ apud romaos anchomarcio: iā ꝓpinquate captiuitatē iudeoꝝ. Tetēdit aūtꝓphecia vſqꝫ ad quintū menſeꝫ captiuitatisſicut in eiꝰ literis inuenimꝰ: Sophonias at̄vnꝰ de minoribꝰ adiungit̉ ei. Nā ⁊ ip̄e ī diebus oſie ꝓphetaſſe ſe dicit. ſꝫ quouſqꝫ n̄ dicit.Prophetauit ergo iheremias nō ſolū anchimarcij veꝝ etiā tarquinij priſci tꝑibꝰ. que romani habuerūt qͥntū regē. Ip̄e em̄ qn̄ illa captiuitas facta ē regnae̓ ia ceꝑat. Prophetāſaut iheremias dexpoſpiritꝰ inqͥt oriſ noſtrixp̄ꝰ dn̄s captꝰ ē in peccatis nr̄is ſic breuiteroſtēdens ⁊ dn̄m nr̄m xp̄m ⁊ paſſum eſſe ꝓ nobis. Item loco alio. hic deꝰ meꝰ inqͥt ⁊ n̄ eſtimabit̉ alter ad eū. qͥ inuenit omēꝫ viā prudēcie. ⁊ dedit eam iacob puero ſuo. ⁊ iſrl̓ electoſuo. Poſt hͨ in terris viſus e. ⁊ cū homībus cōuerſatus ē. Hoc teſtimoniū quidā nō iheremie ſꝫ ſcribe eiꝰ att̓buūt. qͥ vocabat̉ baruthſꝫ iheremīe celebratiꝰ habet̉. Rurſꝰ id̓ ꝓpheta de ip̄o. ecce inqͥt dies veniūt ait dn̄s. ⁊ ſuſcitabo dauid germē iuſtū. et regnabit rex ⁊ſapiens erit. et faciet iudiciū ⁊ iuſticiā in terra. in diebꝰ illis ſaluabit̉ iuda. ⁊ iſrahel habitabit ꝯfidenter. ⁊ hoc ē nom̄. quod vocabūteum. dn̄s iuſtus nr̄. De vocacōne etiā geciūq̄ erat futura ⁊ eā nūc impletā cernimꝰ ſic locutꝰ ē: Dn̄e deꝰ meus ⁊ refugiū in die malorum. a te gentes veniēt ab extremo terre etdicet. Vere mēdacia coluerūt pr̄es noſtri. ſimulachra; ⁊ nō ē in illis vtilitas quia veron̄erāt eū agnituri iudei a qͥbus eum ⁊ occidi oportebat. ſic idē ꝓpheta ſigͥficat. Graue corꝑ om̄ia ⁊ hō ē. ⁊ q̓s agnoſcit eū. Huius ē et̄ illud qd̓ in libro ſeptimodecimo poſui d̓ teſtamēto nouo cuius ē mediator xp̄us Ip̄e qͥppeiheremias ait. Ecce dies veniūt dicit dn̄s. etꝯſumabo ſuꝑ domū iacob teſtam̄tū nouuꝫ etcetera q̄ ibi legunt̉. Sophonie aūt ꝓphe te qͥcū iheremia ꝓphetabat. hͨ p̄dicta de xp̄o interponā. Expecta me dicit dn̄s in die reſurrectōnis mee in futuꝝ qꝛ iudiciū meuꝫ vt cōgrege gētes ⁊ colligā regna. Et iteꝝ horri.bilis inqͥt dn̄s ſuꝑ eos. ⁊ exterminabit om̄esdeos terre et adorabit eū vir d̓ loco ſuo om̄sinſule gēcium. Et pauolpoſt tūc inqͥt trāſfertā in populos lingua ⁊ ꝓgenies eius vt inuocet om̄s nomē dn̄i ⁊ ẜuiat ei ſubiugo vno a finibus fluminum ethiopie afferēt hoſtias michi ⁊ ī illo die cōfunderis ex om̄ibus adinuecionibus tuis qͣs impie egiſti ꝯtra me qꝛ tuncaufera abs te prauitates iniurie tue ⁊ iā nonadicies vt magnificeris ſuꝑ monteꝫ ſanctuꝫmeum et ſubrelinqͣm in te populuꝫ māſuetuꝫ⁊ humilem ⁊ verebunt̉ a noīe dn̄i q̄ reli qͥ fuerint iſrahel He ſunt reliqͥe de qͥbuſalibi prophetat̉ qd̓ apl̓us etiā ꝯmēmorat ſi fuerit numerus filioꝝ iſrahel ſicut harena maris reliquie ſalue fient He qͥppe in criſtum illiuſ gentis reliqͥe crediderunt¶ Ca. xxxiiij.Nip̄a porro babilōie captiuitate pͥus ꝓpherauerunt daniel ⁊ ezechiel.alij ſcilicꝫ duo ex ꝓphetis maioribusQuoꝝ danie letiā tꝑus quo venturus fue̓atxp̄us atꝫ paſſurus numero definiuit annoruꝫqd̓ lōgum eſt cōputādo mōſtrare et ab alijsfactitatuꝫ eſt an nos De poteſtate vero eiuset eccleſia ſic locutus eſt Videbāinquit ī viſunoctis ⁊ ecce cum nubibus celi vt filius hominis veniens erat et vſqꝫ ad vetuſtum dierum ꝑuenit et in ꝯſpectu eius ꝑlatus eſt ⁊ ip̄i
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten