ꝯdē romulo regn̓āte thales mileſiꝰruiſſe ꝑhibet̉ vnꝰ a ſapiētibus. qͥ pꝰtheologos poetas in quibꝰ orpheꝰmaxime oīm nobilitatꝰ ē. ſophi appellati ſūtqd̓ ē latine ſapiētes. Per idē tꝑꝰ decē tribꝰque in diuiſiōe ppl̓i vocati ſunt iſrahel. debeſlate a caldeis et in eas terras captiue ducteſunt. remanētibꝰ ī iudeā terra duabꝰ illis tribubꝰ q̄ nomine iude vocabant̉ ſedēqꝫ regnihabebant in ihrl̓m. Mortuū romulū cum ⁊ip̄e nuſꝙͣ paruiſſet in deos qd̓ ⁊ vulgo notiſſimuꝫ ē. retulere romani. qd̓ vſqꝫ ad eo fieri iādeſierat. nec poſtea niſi adulando nō errādofactū ē tꝑibꝰ ceſaꝝ vt ciceromagnis romuli laudibꝰ tribuat. quod nō rudibus ⁊ indoctis tꝑibus qn̄ faciſe homīes fallebant̉. ſꝫ iaꝫexpollitis et eruditis meruerit hos honoresqͣꝫuis nodū efferbuerat. ac pullulauerat philoſophoꝝ ſubtilis ⁊ acuta loquacitas ſꝫ etiāſi poſteriora tꝑa deos homīes mortuos noninſtituerunt. tn̄ ab antiquis inſtitutoſcolerevt deos ⁊ habere nō deſtituerūt. quīetiam ſimulacris que veteres nō habebant auxerūtvane atqꝫ impie ſuꝑſticōnis illecebrā id efficiētibꝰ immūdis in eoꝝ corde demonibus. ꝑfallacia qͦꝫ oracula decipiētibus vt fabuloſaetiā crimina deoꝝ que iā vrbiore ſeculo nonfingebant̉. ꝑ ludos tn̄ in eorundē falſoꝝ nominū obſequium turpiter ageretur. Regnauit deinde numa pꝰ rōmulum. qui cum illā ciuitate putauerit deoꝝ ꝓfecto falſoꝝ numeroſitate muniēdam. in eandem turba referrimortuus ip̄e nō meruit tanqͣꝫ ita putatus ſitceſuꝫ multitudine numinū cōſtipaſſe vt locūibi reꝑire non poſſꝫ. Hoc regnante rome etapud hebreoſ inicō regni manaſſe a qͦ impiorege ꝓphetayſayas ꝑhibet̉ occiſus ſamia fuiſſe ſibillam ferunt.¶ Ca. xxv.Egnate vero apd̓ hebreos ſedechia⁊ apud romanos tarquinio priſco. qͥVſucceſſerat ancho marcio ductuſ eſtcaptiuus in babiloniā populꝰ iudeoꝝ euerſaiheruſalē ⁊ tēplo illo a ſalomōe cōſtructo Increpantes em̄ eos ꝓphete de iniquitatibus ⁊impietatibus ſuis hec eis vetura p̄dixerāt:maxime iheremias qui etiā numeꝝ diffiniuitannoꝝ. Eo tꝑe pictacus mithileneus alius eſeptem ſapiētibus fuiſſe ꝑhibet̉. Quinqꝫ ceteros qui vt ſepteꝫ numerarent̉. thaleti queſupra ꝯmemorauimꝰ. ⁊ huic pictacō addunt̉eo tꝑe fuiſſe ſcribit euſebiꝰ. qͦ captiuꝰ dei populus in babilonia tenebat̉. Hij ſunt at̄. ſolōatheniēſis chilon lacedemonius perinadruschorinthius. cleobolꝰ. lidius. dias prieneus.Om̄es hij ſeptem appellati ſapiētes poſt poetas theologos claruerunt. qꝛ gene̓ vite qͦdālaudabili p̄ſtabāt hoībꝰ cet̓is ⁊ moꝝ nōnll̓ap̄cepta ſēteciaꝝ b̓uitate ꝯplexi ſūt. Nihil at̄monim̄toꝝ qd̓ ad literas attinet poſteriſ reliquerunt. niſiqd̓ ſolō quaſdā leges athenieſibus dediſſe ꝑhibet̉. Thales vero phiſicusfuit ⁊ ſuoꝝ dogmatū libros reliquit. Eo captiuitatis iudayce tꝑe ⁊ anaximāder ⁊ anaximenēs. ⁊ xenophanes phiſici claruerūt. Tūc⁊ pithagoras; ex quoceperūt appellari ph̓i.¶ Ca. xxvv.Er idem tꝑus cirus rex ꝑſarum etiāchaldeis ⁊ aſſirijs imꝑabat. qui relaxata aliquanta captiuitate iudeoꝝquinquaginta milia homīuꝫ ex eis ad inſtaurandum templum regrēdi fecit. A quibꝰ tm̄prima cepta fundamina ⁊ altare cōſtructumeſt. incurſantibus at̄ hoſtibꝰ noquaqͣꝫ ꝓgrediedificādo valuerunt. dilatūqꝫ opus ē vſqꝫad darium. Per idem tꝑus etiā illa ſunt geſta que cōſcripta ſunt in libro iudith. que ſane in canoneꝫ ſcpͥturaꝝ iudei nō recepiſſe dicunt̉. Sub dario grege ꝑſarum īpletis ſeptuaginta anis qͦſiheremias ꝓpheta p̄dixe̓atreddita ē iudeis ſoluta captiuitate libertasregnāte romanorū ſeptimo rege tarquinio.Quō expulſo etiā ip̄i a regū ſuorū dn̄acioneliberi eſſe ceperūt. Vſqꝫ ad hoc tempꝰ ꝓphetas habuit populꝰ iſrl̓. Qui cū multi fuerintpaucorum ⁊ apd̓ iudeos. ⁊ apud nos canonica ſcripta retinent̉. De qͥbus me aliqua poſituꝝ eſſe ꝓmiſi in hͦ libro cū clauderē ſuꝑioreꝫquod iā video eſſe facienduꝫ. ¶ Ca .xxvijEmpora igit̉ eoꝝ vt poſſimꝰ aduertere: ī anteriora paululū recurramꝰIn capite librioſee ꝓphete qͥ primꝰī duodecī ponit̉. ita ſcp̓tū ē Verbū dn̄i qd̓ factū ē ad oſee. ī diebꝰ oſie. ⁊ ioathā: ⁊ achas ⁊ezechie regū iuda. Amos qͦꝫ ī diebus regisoſie ꝓphetaſſe ſe ſcribit; Addit et̄ iheroboarege iſrl̓ qͥ ꝑ eoſd̓ dies fuit: Nec n̄ yſayas filiuſamos ſiue ſupradicti ꝓph̓e ſiue qd̓ magīs ꝑhibet̉. alterius qͥ nō ꝓpheta eod̓ noīe vocabatur. eoſdē reges quatuor quos poſuit oſee īcapite libri ſui ponit. quoꝝ diebus ſe ꝓphetaſſe p̄loquit̉ Micheas et̄ eadem ſue ꝓphecieꝯmemorat tꝑa poſt dies oſe Nā tres qui ſequūtur reges nominat qͦs ⁊ oſee noīauit ioathā ⁊ achas ⁊ ezechiā Hij ſunt qͦs eod̓ tꝑe ſiſꝓphetaſſe ex eoꝝ lr̄is inueīt̉. Hijs adiūgiturionaſ eod̓ oſia rege regnāte ⁊ iohel cū ia reg̓naret ioathā qͥ ſucceſſit oſie. Sꝫ iſtoꝝ ꝓphetaꝝ duorū tꝑa ī cronicis n̄ ī eorū libris potuimus inuenire qm̄ d̓ ſuis diebus tacēt Tēdutur aūt hij dies a rege latīoꝝ ꝓcace ſiue ſuperioe auetino vſqꝫ ad regē rōmulū iā romāuꝫvel etiaꝫ vſqꝫ ad regni pͥmordia ſucceſſoris