poſui ꝯueniēcior ſenſꝰ mihi videt̉. Inimicisem̄ xp̄i quibꝰ exprobratur ꝙ eos ad gentestrāſiens reliquerit xp̄us. incōgrue vox iſtacoaptat̉. memto dn̄e opprobrij ſeruoꝝ tuoꝝnon em̄ẜui dei vocādi ſunt tales iudei. ſed eitverba iſta competūt. qui cū graues humilitates ꝑſecucōnum ꝓ xp̄i nomīe pateretur. recordari potuerūt excelſum regnū ſemini dauid fuiſſe ꝓmiſſum. ⁊ eius deſiderio dice̓ nondeſperādo ſꝫ petēdo. querēdo pulſando vbiſunt miſeracōnes tue antique domine quasiuraſti dauid ī veritate tua. memeto domīeopprobrij ẜuoꝝ tuoꝝ qd̓ cōtinui in ſinu meomultaꝝ gēciuꝫ. hoc ē in interioribꝰ meis pcietur ꝑtuli quod exprobrauerūt inimici tuidomine. quod exprobranerūt cōmutacōnexp̄i tui nō eam put antes ꝯmutacionē. ſꝫ cōſumacionem. Quid ē memēto domīe niſi vt miſerearis. ⁊ pro tolerata paciēter humilitatemea. reddas celſitudine quam iuraſti dauidin veritatē tua Si aūt iudeis aſſignemꝰ hecverba. illi ſerui dei talia dicere potuerunt qͥexpugnata terrena iheruſalē. anteqͣꝫ iheſusxp̄uſ humanitꝰ naſceret̉ in captiuitatē ductiſunt intelligētes cōmutacione xp̄i. quia ſcꝫnon ꝑ eum terrena carnaliſqꝫ felicitas qualiſpaucis annis regis ſalomonis apparuit ſꝫ celeſtis ac ſpiritualis eſſet fideliter expectadquā tunc ignorās infidelitas genciū. cuꝫ deippl̓m exultabat atqꝫ inſultabat eſſe captiuūquid aliud qͣꝫ xp̄i cōmutacionē ſed ſcientibꝰneſciens exprobrabat. Et ideo quod ſequit̉vbi pſalmus iſte cōcluditur. Genedictio domini īeternū fiat fiat. vniuerſo ppl̓o dei ad celeſtem iheruſalem ꝑtinēti ſiue in illis qui latebant in teſtamento veteri anteqͣꝫ reuelaret̉nouū. ſiue in hijs qui iā teſtamento nouo reuelato manifeſte ꝑtinere cernūtur ad xp̄ꝫ ſatis congruit. Benedictio quippe domini ī ſemine dauid non ad aliquod tꝑus qualis diebus ſalomonis apparuit. ſed ineternū ſperada eſt. in qua certiſſima ſpedicit̉. fiat fiat. Illius em̄ ſpei ē cōfirmacio verbi huiꝰ iteracioHoc ergo intelligens dauid ait in ſecūdo regnoꝝ libro vnde ad iſtum pſalmū digreſſi ſumus. Et locutꝰ es ꝓ domo ſerui tui in longīquū. Ideo aūt poſt paululū ait Nūc incipe ⁊benedic domū ſerui tui vſqꝫ ineternū et cētera. quia tunc geniturus erat filiū ex quo progenies duceret̉ ad xp̄m ꝑ que futura erat domus eius eternā eadēqꝫ domꝰ dei. Domꝰ em̄dauid ꝓpter genus dauid. domus aūt dei eadē ip̄a ꝓpter templū dei. de homībus factuꝫ.non de ſapidibꝰ. vbi habitet ineternū ppl̓uscuꝫ deo et in deo ſuo. et deus cum populo atqꝫ in populo ſuo. ita vtdeus ſit implens po-pulū ſuū. et populus plenus deo ſuo. cū deuserit om̄ia in omibus. ip̄e in pace p̄miū. qͥ virtus in bello. Ideo cū in verbis nathā dictūſit ⁊ nūciabit tibi dn̄ſ qm̄ domū edificabiſ ipſi poſtea dictū ē ī ꝟbis dauid. qm̄tū dn̄ſ omnipotēs deꝰ iſrahel. reuelaſti aurē ẜui tui dicens domū edificabo tibi. Hanc em̄ domū ⁊nos edificabimus bene viuēdo et deus vt bene viuamus opitulādo. quia niſi dn̄s edificauerit domū. inuanū laborabūt edificātes eāCꝰdomꝰ cū venerit vltīa dedicacō tūc fietilld̓ qd̓ h̓ ꝑ nathā locutꝰ ē d̓ꝰ dicēs. Et ponalocū ppl̓o meo iſrahel et plātabo illū ⁊ īhabitabit ſeorſum ⁊ non ſolicitus erit vltra. et nōapponet filius iniquitatis humiliae̓ eū. ſicutab inicio a diebꝰ qͥbus conſtitui iudices ſuꝑpopulū meum iſrahel.¶ Ca. xiij.Oc tam magnuꝫ bonū quiſqͥſ in hocſeculo et in hac terra ſperat inſipienVter ſapit. An quiſpiā putabat in pace regni ſalomonis. id eſſe cōpletuꝫ: Pacemquippe illa ſcriptura in vmbra futuri excellenti p̄dicacione cōmendat. Sed huic ſuſpicioni vigilanter occurſum e. cum poſtea quādictū ē. nō apponet filius iniquitatis humiliare euꝫ. cōtinuo ſubiunctū ē. ſicut ab inicioadiebus quibꝰ cōſtitui iudices ſuꝑ populuꝫmeū iſrahel. Iudices nāqꝫ p̓uſqͣꝫ reges ibi eſſe cepiſſent. ſuꝑ illū populum fuerant conſtituti. ex quo terram ꝓmiſſiōis accepit et vtiqꝫ humiliabat eū filius iniquitatis hoc eſt hoſtis alienigena. ꝑ interualla temꝑm quibꝰ legunt̉ paces aſternaſſe cum bellis et inueniūt̉illic pacis tēꝑa ꝓlixiora quā ſalomo habuitqui. xl. regnauit annos. Nam ſub eo iudice qͥappellatus ē aīod. octoginta āni pacis fuerunt. Abſit ergo vt ſalomonis tꝑa in hac ꝓmiſſione p̄dicta eſſe credātur. multominꝰ itaqꝫ cuiuſlibet regis alterius. Non em̄ quiſqͣꝫeoꝝ in tanta quanta ille pace regnauit. necvnqua om̄ino gēs illa ita regnū tenuit vt ſolicita non fuerit: ne hoſtibꝰ ſubderet̉. quia ītanta mutabilitate reꝝ humanaꝝ nulli aliquādo populo cōceſſa etanta ſecuritas: vthuic vite hoſtiles nō formidaret incurſꝰ. Locus ergo iſte qui ꝓmittitur taꝫ pacate ac ſecure habitaconis eternus eſt. eterniſqꝫ debetur in matre iheruſalem libera vbi erit veraciter populus iſrahel. hoc em̄ nomē interpretat̉ vides deū. Cuius p̄mij deſideriopīa ꝑ ſidem vita in hac erumnoſa ꝑegrinacōne ducenda eſt.¶ Capitulū. xiiij.Rocurrete igit̉ ꝑ tꝑa ciuitate dei.primo in vmbra futuri in terrena ſcꝫAiheruſaleꝫ regnauit dauid. Erat dauid in caticis eruditus. qui armoniā muſicaꝫ