Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

libertate arbitrij ſui. ſed ſperet inuocare nomendominidei. qm̄ volūtas in natura que facta eſt bona adeo bono. ſed mutabilis ab immutabili. quia ex nichilo et a bono poteſt declinare vt faciat malum. quod fit libero arbitrio. a malo vt faciat bonū. qd̓ fit ſine di Ca. xxij.uino adiutorio.Oc itaqꝫ libero voluntatis arbitriogenere humāo progrediete atqꝫ creſcente. facta eſt ꝑmixtio et iniquitate participata quēdā vtriuſqꝫ cōfuſio ciuitatis. quod malū a ſexufemineo cauſam turſusinuenit: quidem illo modo quo ab inicio em̄ cuiuſquā etia tūc fallacia ſeducte illefemīe ꝑſuaſerūt peccatū viris. ſꝫ ab inicioprauiſmoribꝰ fuerāt īterrena ciuitate id eſtin terrenaꝝ ſocietate. amate ſunt a filijs deiciuibꝰ ſcilicet ꝑegrinātis ī hoc ſeculo alteriꝰciuitatis ꝓpter pulchritudineꝫ corꝑis quodbonū dei donū quidem ē. ſed ꝓpterea id ſargitur etiā malis. ne magnū bonū videat̉ bonisDeſerto itaqꝫ bono magno et bonoꝝ ꝓpriolapſus eſt factus ad bonū nimiū bonispriū. ſed bonis maliſqꝫ cōmune. ac ſic filij deifiliaꝝ homīuꝫ amore ſunt capti. atqꝫ vt eisꝯiugibus frueretur. in mores ſocietatis terrigine de fluxerūt. deſerta pietate quā ī ſancta ſocietate ſeruabāt. Sicut em̄ corꝑis pulchritudo a deo quideꝫ factuꝫ. ſed tꝑale. carnale infirmū bonū. male amat̉ poſtpoſito deoeterno. interno. ſempiterno bono quēadmodum iuſticia deſerta et auꝝ amatur ab auaris. nullo pct̄o auri. ſed hominū ita ſe habetomnis creatura. em̄ bona ſit. bene amari poteſt et male. bene ſcilicꝫ ordīe cuſtoditomale aūt ordine ꝑturbato. Quod in laudedam cerei breuiter verſibꝰ dixi. Nec tua ſūtbōa ſūt qꝛ tu bonꝰ iſta creaſti. Nilnr̄ꝫ ē ī eisniſi quod peccamus amantes. Ordine neglecto te quod cōditur abſte. Creator aūt ſiveraciter amet̉. hoc eſt ſi ip̄e aliud illoquod ē ip̄e amet̉. male amari pōt.et ip̄e amor ordīate amadus ē quo bene amatur quod amādum ē. vt ſit in nobiſ virtꝰ quaviuitur bene. Vnde michi videt̉. quod diffinicō breuis vera virtutis. ordo eſt amorispter quod in ſancto cantico cāticoꝝ cātatſpōſa xp̄i ciuitas dei. Ordinate in mecaritatem. Quius igitur caritatis hoc eſt dilectōnis et amoris ordine ꝑturbato deum filij deineglexerūt. et filias hominū dilexerūt. Quibus duobꝰ nomībus ſatis ciuitas vtraqꝫ diſcernitur. Neqꝫ em̄ et illi erāt filij homīuꝫ naturā ſed aliud nomē ceperāt habere pergratia. Naꝫ in eadeꝫ ſcriptura vbi dicti ſūtdilexiſſe filias homīuꝫ filijdei. ideꝫdicti ſuntetiā angeli dei. vnde illos multi putāt nonhomīes eſſe. ſed āgelos. Ca. xxiij.Vam que ſtionem nos tranſeūtermemoratā in terciohuius oꝑiſlibroreliquimuſ inſoluta. Vtꝝ poſſint angeli cum ſpiritus ſint corꝑaliter cōire feminis. Scriptū ē em̄. Qui facit āgelos ſuosſpūs id ē eos qͥnat̉a ſpūs ſūt facit āgelosſuos iniūgēdo eis officiū nūciādi. Qui .n. grece dicit̉ angelos. quod nomē latina declinatione angelus ꝑhibetur. latina ſingua nuncius interp̄tatur. Sed vtꝝ eoꝝ corꝑa conſequentur adiūxerit dicēdo mīſtros ſuos ignem ardētem. an caritate tanꝙͣ igne ſpirituale feruere debeat mīſtri eiꝰ. ambiguū eſttn̄ apparuiſſe homībus angelos in talibꝰ corporibꝰ ſolū videri. veꝝ et̄ tagi poſſinteadē veriſſima ſcpͥtura teſtatur. Et quoniaꝫcreberrina fama eſt. multiqꝫ ſe exꝑtos. vl̓ abeis qui exꝑti eſſent de quoꝝ fide dubitāduꝫnon eſſet audiſſe cōfirmat. filuaos faunosquos vulgo incubos vocat iprobos ſepe extitiſſe mulieribus. et eaꝝ appetiſſe ac ꝑegiſſecōcubitum. et quoſdam demoēs quos duſioſgalli nūcupat. aſſidue hāc immūdiciā et tēptare et effice̓. plures taleſqꝫ aſiſeuerāt. vtnegae̓ impudēcie videat̉. Non hic aliqͥd audeo diffinie̓ vtꝝ aliqui ſpiritꝰ elem̄to aueriocorꝑati. hoc elemtuꝫ etiā agit̉ flabelloſenſu corporis tactūqꝫ ſentitur. poſſint hācpati libidinem. vt quomodo poſſunt ſentientibꝰ femīs miſceant̉. Dei tn̄ angelos ſanctosnullo modo illo temꝑe ſic labi potuiſſe crediderim. nec de hijs dixiſſe apoſtolum petrumſi em̄deꝰ āgēlis peccātibꝰ pepercit. ſed carceribus caligenis inferi retrudens tradiditin iudicio puniendos reſeruari. ſed pociꝰ deillis pͥmū apoſtatates ad̓o diabolo ſuopnͥcipe cecider̄t pͥmū hoīeꝫ iuidia ẜpetīafraude deiecit. Angelos aūt fuiſſe etiā d̓i homines nūcupatos eadem ſcriptura ſancta locupletiſſima teſtis eſt. Naꝫ et de iohāne ſcpͥtum eſt. Ecce mitto angelū meū ante facieꝫtuam qui p̄parabit viā tuam. Et malachiasꝓpheta ꝓpria quadam idē ſibi ꝓprie impartita gracia dictus ē angelus; Veꝝ hoc mouet quoſdaꝫ ex illis qui dicti ſunt angeli deet ex mulieribꝰ quas amauerūt. quaſi homines generis noſtri. ſed gigantes legimuseſſe natos. quaſi vero corꝑa hoīm moduꝫſtrum longe excedēcia. quod etiā ſupra ꝯmemoraui. etiā noſtris temporibus nata ſintNōne ante paucos ānos cum romane vrbisquod agothis factum ē. appropīquaret excidium. rome fuit femina cum ſuo patre ſuamatre que corꝑe quodāmo giganteo longe