poſſit intelligi. ꝓfundiſſima qō eſt. neqꝫ hocqd̓ nūc agimus impedit ſi indiſcuſſa interimdifferat̉. ſiue aliqͥd in ea diffinire valeamusſiue nos faciat cautiores diligētior ip̄a tractatio. ne in tanta obſcuritate reꝝ affirmare temē aliqͥd audeamus. Nūc em̄ ꝯtra opinionē diſputamus. qͣ illi circuitus aſſerūturqͥbus ſemꝑ eadē per interuallatꝑm neceſſeeſſe repeti exiſtimatur. Quelibet aūt illaruꝫde ſeculis ſeculoꝝ vera ſit ad hos circuitusnihil ꝑtinet. qm̄ ſiue ſecula ſeculoꝝ ſint n̄ eadem repētita. ſꝫ alteꝝ ex altero ꝯnexione ordinatiſſima ꝓcurrētia. liberatoꝝ beatitudine ſine vllo recurſu miſeriaꝝ certiſſima ꝑmanete. ſiue ſecula ſeculoꝝ eterna ſint tꝑaliuꝫtanqͣꝫ dn̄antia ſubditoꝝ. circuitus illi eadeꝫreuoluētes locum nō habent. quos maximerefellit eterna vita ſanctoꝝ¶ Ca. xx.Voꝝ em̄ aures pioꝝ ferant. pꝰ eiēſam tot tantiſqꝫ calamitatibꝫ vitaꝫſi tn̄ vita iſta dicenda ē. que potiusmors ē ita grauis vt mors q̄ ab hac liberatmortis eius amore timeat̉. poſt tam magnamala tamqꝫ multa et horrenda tn̄ aliqn̄ ꝑ veram religione atqꝫ ſapientiā expiata atqꝫ finita ita ꝑuenire ad ꝯſpectū dei. atqꝫ ita fieribeatū ꝯtemplatōne in corporee lucis ꝑ ꝑticipatōem īmutabilis īmortalitatis eius. cuiuſadipiſcende amore flagramus. vt eaꝫ qn̄qꝫncc̄e ſit deſeri. ⁊ eos qͥ deſerunt. ab illa eternitate. veritate. felicitate deiectos tartareemortalitati turpi ſtulticie. miſeris execrabilibus implicari. vbi deꝰ admittat̉. vbi odioveritas habeat̉. vbi ꝑ īmundas ne q̓cias beatitudo q̄rat̉. et hoc itidem atqꝫ itideꝫ. ſincvllo fine prioꝝ ⁊ poſterioꝝ certis interuallis ⁊ dimenſionibꝫ ſeculoꝝ factū ⁊ futuꝝ. ethoc ꝓpterea vt poſſint deo circuitibus definitis. eūtibus ſemꝑ ⁊ redeūtibus ꝑ nr̄as falſas beatitudines ⁊ veras miſerias. alternatīqͥdem ſed reuolutōe inceſſabili ſempiternasnota eſſe oꝑa ſua. qm̄neqꝫ a faciendo qͥeſce̓.neqꝫ ſciendopoteſt ea q̄ infinita ſūt indagare. Quis hec audiat. Quis credat. Quis ferat. Que ſi vera eſſent nō ſolū tacerent̉ prudentius. veꝝ etiā. ut qūo valeā dicā qd̓ volodoctius neſcirent̉. Nam ſi hec illic in memoria nō habemus. ⁊ ideo beati erimus. cur hicꝑ eoꝝ ſcīam. gͣuatur amplius nr̄a miſeria. Siaut ibi neceſſario ſcituri ſumus. hic ſaltē neſciamꝰ. vt hic felicior ſit expectatio. qͣꝫ illicadeptio ſūmi boni. qn̄ hic eterna vita ꝯſeq̄nda expectatur. ibi aut beata ſꝫ nō eterna qn̄qꝫ amittenda ꝯgnoſcitur. Si aūt neminemdicūt poſſe ad illā beatitudinē ꝑuenire. niſihos circuitus vbi beatitudo et miſeria viciſſim alternat in huius vite eruditōne cognouerit. qūo gͦ fatent̉ quāto plus quiſqꝫ amauerit deū tantō eū facilius ad beatitudinē peruentuꝝ. qꝛ ea docent qͥbus amor ip̄e torpeſcat. Nā quis nō remiſſius ⁊ tēpidiꝰ amet eūquē ſecogitat neceſſario deſerturū et ꝯtraeius veritatē ſapīamqꝫ ſenſuꝝ. ⁊ hoc cuꝫ adeius plena ꝓ ſua capacitate noticiā. beatitudinis ꝑfectōne ꝑuenerit. qn̄ nec hoīem amicū quiſqꝫ poſſit amare fidelit̓ cui ſe futurumnouit inimicū. Sꝫ abſit vt vera ſint q̄ nobisminant̉ verā miſeriā nunqͣꝫ finiendā. ſꝫ īterpoſitōnibus falſe beatitudīs ſepe ac ſine finerūpendam. Quid em̄ illa beatitudine falſiusatqꝫ fallacius. vbi nos futuros miſeros. autin tanta veritatis luce neſciamus. aut in ſūma arce felicitatis timeamus. Si em̄ venturā calamitate ignoraturi ſumus. peritior eſthic nr̄a miſeria. vbi venturā beatitudinemnouimus. Si aūt nos illic clades imminēs n̄latebit. beatius tꝑa tranſijt aīa miſera q̓bꝰtranſactis ad beatitudinē ſubleuat̉. qͣꝫ beata qͥbus tranſactis in miſeria reuoluat̉. atqꝫita ſpes noſtre infelicitatis eſt felix. et felicitatis īfelix. vnde fit vt qꝛ hic mala p̄ſentiapatimur. ibi metuimꝰ imminētia. veriꝰ ſemper miſeri qͣꝫ beati aliqn̄ eſſe poſſimus. Sedqm̄ hec falſa ſūt clamate pietate. ꝯuincenteveritatē. ab illo em̄ nobis veracit̓ ꝓmittiturvera felicitas cuius erit ſemꝑ retinēda ⁊ nulla infelicitate rūpenda certa ſecuritas. viaꝫrectāſequētes qd̓ nobis eſt xp̄s. eo duce acſaluatore a vano ⁊ inepto impioꝝ circuitu:iter fidei mentēqꝫ auertamꝰ. Si em̄ de iſtiscircuitibus ⁊ ſine ceſſatōne alternātibus itōnibus et reditōnibus aīaꝝ porphiriꝰ platonicus ſuorū opinionē ſectari noluit ſiue ip̄iuſrei vanitate ꝓmotus. ſiue iaꝫ tꝑa xp̄iana reueritus ⁊ qd̓ in libro decimo ꝯmemoraui: dicere maluit aīam ꝓpter cognoſcendā malatraditā mūdo ut ab eis liberata. atqꝫ purgata. cum ad pr̄em redierit. nihil vlterius talepatiat̉. qͣntomagīs nos iſtā inimicā xp̄ianefidei falſitatē deteſtari ac deuitare debemꝰHijs aūt circuitibus euacuatis atqꝫ fruſtratis. nulla neceſſitas nos ꝯpellit. ideo putarenō hr̄e iniciū tꝑis ex quo eſſe ceperit genushumanū. qꝛ neſcio ꝑ quos circuitus nihil ſitin rebus noui qd̓ nō ⁊ atea certis interuallistꝑm fuerit ⁊ poſtea ſit futurū. Si em̄ liberat̉aīa. nō reditura ad miſerias ſicut nunqͣꝫ antea liberata eſt. fit in illa aliquid. qd̓ anteanunqͣꝫ factū eſt. et hoc qͥdem valde magnuꝫid eſt q̄ nunqͣꝫ deſinat. eterna felicitas. di autem in nat̉a immortali fit tāta fut̉a nouitas