ſciunt̉: ut ſciendo neſciant̉. Cū em̄ acies etiāoculi corꝑalis currit ꝑ ſpecies corꝑales nuſqͣꝫ videt tenebras niſi vbi ceꝑit nō vide̓. itaetiā nō ad aliquē aliū ſenſū. ſꝫ ſolas aures ꝑtinet. ſentire ſilentiū. qd̓ tn̄ nullo mō niſi nonaudiendo ſentit̉. ſic ſpēs intelligibiles mensquidē nr̄a intelligēdo ꝯſpicit. ſꝫ vbi deficiūtneſciendo ꝯdiſcit. Delicta em̄ quis intelligitHoc ſcionaturā dei nunqͣꝫ nuſqͣꝫ nulla ex ꝑte poſſe deficere. ⁊ ea poſſe defice̓ que ex nihilo facta ſūt. qͥ tn̄ et qͣntomagis ſūt ⁊ bonafaciūt cas hn̄t efficiētes. inquātum aūt deficiunt. ⁊ ex hoc mala faciūt. qd̓ em̄ tūc faciūtniſi vana. cauſas habent deficientes.¶ Ca. viij.Temqꝫ ſcio in qͦ fit mala voluntas.id in eo fieri qd̓ ſi nollet nō fierēt. etideo nō neceſſarios. ſed volūtariosdefectus iuſta pena ꝯſequit̉. Deficit̉ em̄ n̄ admala ſꝫ male. id eſt nō ad malas naturas ſedideo maſe?. quia ꝯtra ordineꝫ naturaꝝ ab eoqd̓ ſūme ē. ad id qd̓ minꝰ ē. Neqꝫ em̄ auri vicium ē auaricia. ſed hoīs ꝑuerſe amatis aurum. iuſticia derelicta. q̄ incomꝑabilit̓ aurodebuit an̄poni. Nec luxuria viciū ē pulchrorum ſuauiūqꝫ corꝑm. ſꝫ aīe ꝑuerſe amantiscorporeas voluptates neglecta tꝑātia qͣ rebus ſpūaliter pulchrioribus et incorruptibiliter ſuauioribus coaptamur. Nec iactātiaviciū eſt laudis hūane: ſꝫ aīe ꝑuerſe amatislaudes ab hoībus ſpreto teſtimonio conſcīeNec ſuꝑbia viciū e dantis poteſtate ⁊ ip̄iusecptātis. ſꝫ aīe ꝑuerſe amatis ptātem ſuampotentioris iuſticia ꝯtempta. Ac ꝑ hoc qͥ ꝑſe amat cuiuſlibet nature bonū etiāſi adipiſcatur. ip̄e fit in bono malus. ⁊ miſer meliorepriuatus.¶ Ca. ix.Vm em̄ male voluntatis efficiēs na(turalis vel ſi dici pt̄ eſſentialis nullaſit cā. ab ip̄a quippe incipit ſpirituū mutabiliū maluꝫ qͦ minuit̉ atqꝫ depͣuatur nature bonū. nec tale volūtate facit niſi defectio. quadeſerit̉ deus cuius defectionis ec̄ ca vtiqꝫ deficit. ſi dixerimꝰ nullaꝫ eſſe efficienteꝫ cam ec̄volūtatis bone. cauendū eſt ne volūtas bona bonoꝝ angeloꝝ nō facta. ſed deo coeterna credat̉ Cū em̄ ip̄i facti ſint. qūo illa factanō eſſe dicet̉. Porro qꝛ facta eſt. vtꝝ cū ip̄isfacta eſt. an ſine illa fuerūt prius. Sed ſi cuꝫip̄is. nō dubiuꝫ ꝙ ab illa facta ſit a qͦ et ip̄i. ſimulqꝫ vt facti ſūt. ei a qͦ facti ſūt amore cū qͦfacti ſūt adheſerunt. eoqꝫ ſūt iſti ab illoꝝ ſocietate diſcreti. ꝙ illi in eadē volūtatē bonamanſerūt. iſti ab ea deficiendo mutati ſunt.mala ſcꝫ volūtate. hocip̄o qd̓ a bono defecerunt. a qͦ nō defeciſſent ſi vtiqꝫ noluiſſent. Siaūt boni angeli fuerunt prius ſine bona voſuntate. eamqꝫ in ſeip̄is deo nō oꝑante fecerunt. gͦ meliores a ſeip̄is qͣꝫ ab illo facti ſunt.Abſit. Quid em̄ erat ſine bona voluntate. niſi mali. Aut ſi ꝓpterean̄ mali. qꝛ nec mala voluntas eis inerat. neqꝫ em̄ ab ea quā nōdumceperant hr̄e defecerāt. certe nōdum talesnōdum tam boni qͣꝫ eē cum voluntate bonaceperūt. Aut ſi nō potuerūt ſe ip̄os face̓ meliores qͣꝫ eos ille fecerat. qͦ nemo ſe meliꝰ qͥcqͣꝫ facit. ꝓfecto et bona voluntatē qͣ meliores eſſent niſi oꝑate adiutorio creatoris habere nō poſſēt. Et cum id agit eoꝝ volūtasbona. vt nō ad ſeip̄os qͥ minꝰ erat. ſꝫ ad illuꝫqͥ ſūme ē ꝯuerterent̉ eiqꝫ adherētes magiseēnt. eiuſqꝫ ꝑticipatōne ſapient̓. beateqꝫ viuerēt qͥd alid̓ on̄dit̉ niſi voluntate qͣꝫ libet bonam inopē fuiſſe in ſolo deſiderio remanſuraniſi ille qͥ bonā natura ex nihilo ſui capacemfecerat. ex ſeip̄o face̓t īplendo meliorē. priusfaciens excitādo auidiorē. nam et hͦ diſcutienduꝫ eſt. ſi boni angeli ip̄i in ſe fecerunt voluntatē bonā. vtꝝ aliqͣ eaꝫ an nulla voluntate fecerūt. Si nulla vtiqꝫ nec fecert: ſi aliqͣ.vtrum bona an mala. Si mala. qūo eſſe potuit mala volūtas bone volūtatis effectrix.Si bona. iā gͦ ha̓bebant. Et iſtā q̓s feceratniſi ille qͥ eos cū bona volūtate. id ē cū amore caſto qͦ illi adheret. creauit. ſimul eis ⁊ cōdens natura. ⁊ largies gram. Vnde ſine bona voluntate hͦ eſt dei amore. nunqͣꝫ ſanctosangelos fuiſſe credenduꝫ ē. Iſte aūt qͥ cumbonicreati eſſent tn̄ mali ſūt mala ꝓpria voluntate. quā bona natura nō fecit niſi cum abono ſponte defecit vt mali cā nō ſit bonuꝫſed defectus a bono. aut minore amoris diuinni gr̄am acceper̄t quā illi qͥ in eadē ꝑſtiter̄t.aut ſi vtriqꝫ boni eqͣliter creati ſūt. iſtis mala volūtate cadētibus. illi ampliꝰ adiuti adeabtītudinis plenitudine vn̄ ſe nūqua caſuros certiſſimi fierent ꝑuenerūt. ſicut iā etiaꝫin libro quē ſequit̉ iſte tractauimꝰ. Confitedum eſt igit̉ cū debita laude creatoris n̄ adſolos ſanctos hoīes ꝑtine̓. veꝝ etiaꝫ de ſcīsangelis poſſe dici. ꝙ caritas dei diffuſa em̄eis ꝑ ſpūm ſanctū q̄ datus eſt eis. nec tm̄ hominū ſꝫ pͥmitus p̄cipueqꝫ angeloꝝ bonuꝫ eēqd̓ ſcriptū eſt. mihi aūt adherē deo bonū eſtHoc bonū qͥbus ꝯmuue eſt. habēt et cuꝫ illocui adherēt. ⁊ int̓ ſe ſancta ſocietate ſūt vnaciuitas dei. eadēqꝫ viuū ſacrificiū eiꝰ. viuūqꝫ templū eius. Cuius ꝑs que ꝯiungēdaimmortalibus angelis ex mortalibꝰ hoībꝫ cōgregat̉ et nunc mortalit̓ ꝑegrinat̉ in terrisvel in eis qui morte obierūt. ſecretis aīarumreceptaculis ſedibuſqꝫ requieſcit. eodē deo
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten