qm̄ ſi res aliqua eſt. aut habet aūt nō hꝫ aliquā voluntatē. Si hꝫ. aut bonā ꝓfecto hꝫ āmalā. Si bonā. quis ita deſipiat. vt dicat ꝙbona volūtas faciat volūtatē malā. Erit em̄ſi ita eſt bona volūtas cā peccati. qͦ abſurdiꝰputari nihil pt̄ ⁊ dici. Si aūt res iſta q̄ putatur face̓ voluntatē malā. ip̄a qͦꝫ hꝫ voluntatem malā. etiā eaꝫ q̄ fecerit res ꝯſequēter interrogo atqꝫ vt ſit aliqͥs inquirendi moduscauſam prime voluntatis male inquiro. Nōeſt enim prima voluntas mala. quā fecit voluntas mala. ſed illa pͥma eſt quā nulla fecitNam ſi preceſſit a qua fieret. Illa prioremque alterā fecit. Si rn̄detur ꝙͣ ea nulla res fecerit. et ideo ſemꝑ fuerit. q̄ro vtꝝ in aliquanatura fuerit. Si em̄ in nullo fuit. oīno n̄ fuit.Si aūt in aliqua. viciabat eā et corrūpebat.eratqꝫ illi noxia. ac ꝑ hoc bono pͥuabat. ⁊ iōin mala natura volūtas mala eſſe n̄ poteratſꝫ in bono mutabili tn̄. cui viciū hoc poſſetnocere. Si em̄ nō nocuit. nō vtiqꝫ viciū fuitac ꝑ hoc nec mala volūtas fuiſſe dicenda ē.Porroſinocuit. bonū auferēdo vel minuendo vtiqꝫ nocuit. Non igit̉ eſſe potuit ſempiterna volūtas mala in ea re in qua bonū naturale p̄ceſſerat. qd̓ mala voluntas nocendopoſſet adimere. Si gͦ nō erat ſempiterna. qͥseam fecerit q̄ro. Reſtat vt dicat̉ ꝙ ea res fecerit malā voluntatē. in qua nulla voluntasfuit. Hec vtꝝ ſuꝑior ſit requiro. an eqͣlis. aninferior. Sed ſi ſuꝑior. vtiqꝫ melior. Qūo gͦnullius. ac nō potius bone voluntatis. Hocidem ꝓfecto ⁊ eqͣlis. Duo quippe qͣꝫdiu ſuntꝑiter volūtatis bone. nō facit alter ī alterovoluntatē malā. Relinquit̉ ut īferior res cuinulla volūtas eſt. fecerit angelice nature q̄pͥma peccauit voluntatē malā. ſꝫ etiā res ipſa q̄cunqꝫ inferior eſt. vſqꝫ ad infimā terraꝫqm̄ natura ⁊ eſſentia eſt. ꝓculdubio bona eſthabens modū et ſpēm ſuā in gene̓ atqꝫ ordine. Qūo gͦres bona efficiens ē volūtatis male. Qūo inquā bonū eſt cāmali. Cū em̄ ſe voluntas relicto ſuꝑiore ad inferiora cōuertit.efficit̉ mala. nō qꝛ malū eſt qͦ ſe ꝯuertit. ſꝫ qꝛꝑuerſa eſt ip̄a ꝯuerſio. Idcirco nō res inferior voluntatē malā fecit. ſed rem inferiorē pͣue atqꝫ inordinate ip̄a q̄ facta eſt appetiuitSi em̄ aliqui duo eqͣliter affecti aīo ⁊ corꝑevideant vnius corꝑis pulchritudineꝫ q̄ viſavnus eoꝝ ad illicite fruendū moueat̉: alterin voluntate pudica ſtabilis ꝑſeueret. quidputamus eſſe cauſe vt in illo fiat. in illo nō fiat volūtas mala. Que illā res fecit. in qͦ factaeſt: Neqꝫ em̄ pulchritudo illa corꝑis. Nameam nō fecit in ambobus. qn̄quidē amboruꝫnō diſpariliter occurrit aſpectibꝰ. An carointuentis in ca̓ eſt. Cur nō et illius. An vētoanimus. Cur nō vtriuſqꝫ. Ambos em̄ et animo ⁊ corꝑe eqͣliter affectos fuiſſe p̄diximusAn dicendū eſt alteꝝ eoꝝ occulta maligniſpūs ſuggeſtionē temptatū. qͣſi nō eidē fuggeſtioni ⁊ qͣlicunqꝫ ſuaſioni ꝓpria voluntateꝯſenſerit. Nanc igit̉ ꝯſenſioneꝫ. hanc malamquā mali ſuadenti adhibuit voluntatē q̄ ī eores fecerit q̄rimus. Nam vt hoc qͦꝫ impedimentū ab iſta qōne tollat̉ ſi eadē temptatōne ambo temptent̉. et vnus ei cedat atqꝫ cōſentiat. alter idem qͥ fuerat ꝑſeueret. qͥd alid̓apparet niſi vnū noluiſſe alterū voluiſſe a caſtitate defice̓. Vn̄ niſi ꝓpria volūtate vbi eadem fuerat in vtroqꝫ corꝑis et aīe affectio.amboꝝ oculis ꝑiter viſa eſt eadē pulchritudo. ambobus ꝑiter inſtituta oculta temptatio. Propriā igit̉ in vno eoꝝ voluntatē malam. rem q̄ fecerat ſcire volentibus ſibn̄ intueant̉. nihil occurrit. Si em̄ dixerimus ꝙ ip̄eeam fecerit. qͥd erat ip̄e ante voluntateꝫ malam niſi natura bona. cuius auctor deus. quieſt īmutabile bonū. Qui gͦ dicit euꝫ qͥ ꝯſenſittemptanti atqꝫ ſuadēti. cui nō ꝯſenſit aliusad illicite vtendū puſchro corꝑe qd̓ vidēdūambobus ꝑiter affuit. cum ante illā viſioneꝫac temptatōem ſimiles ambo aīo ⁊ corꝑe fuerint. ip̄m ſibi feciſſe voluntatē malā qͥ vtiqꝫbonus ante voluntatē malaꝫ fuerit qͣrat cuream fecerit. vtꝝ qꝛ natura eſt. an qꝛ ex nihilo facta eſt. ⁊ inueniet voluntatē malā nō exeo eſſe inciꝑe qd̓ natura eſt. ſed ex eo qd̓ denihilo natura facta eſt. Nam ſi natura cauſaeſt volūtatis male. quid aliud angimur dice̓niſi a bono fieri malū et bonū eſſe cām mali.ſiquidē a natura bona fit volūtas mala. Qd̓vnde fieri pt̄ vt natura bona qͣꝫuis mutabilis. anteqͣꝫ habeat voluntatē malā faciat afliquid mali. hoc eſt ip̄am voluntatē malam.¶ Capitulū. vij.Emo gͦ querat efficientem cām male voluntatis. nō em̄oſt efficiens. ſꝫdeficiens. qꝛ nec illa effectio eſt. ſꝫ defectio. Deficere namqꝫ ab eo qd̓ ſūme ē. adid qd̓ minus eſt: hoc eſt inciꝑe habere volūtatem malā. Cauſas porro defectōnum iſtarum cum efficiētes nō ſint vt dixi ſed deficiētes. vel inuenire tale eſt. ac ſi quiſqͣꝫ velit videre tenebras et audire ſilentiū. Quod tam̄vtrūqꝫ nobis notuꝫ eſt. neqꝫ illud niſi ꝑ oculos neqꝫ hoc niſi ꝑ aures. nō ſane in ſpecie. ſꝫin ſpeciei p̓uatōne. Nemo gͦ ex me ſcire querat. qd̓ me neſcire ſcio. niſi forte. ut neſcire diſcat. qd̓ ſcire nō poſſe. ſciendū eſt. Ea quippeq̄ nō in ſpecie ſꝫ in eius p̓uatōne ſciūtur. ſi dicia̓ ſi intelligi poteſt qd̓ammodo neſciendo