quare illi beati ſint. recte tn̄detur qꝛ deo adherent. ⁊ cum querit̉ cur iſti ſint miſeri rectern̄dētur qꝛ nō adherent. Nō eſt creature ratōnalis ⁊ intellectualis bonū quo beata ſit.niſi deus. Itaqꝫ qͣꝫuis nō omnis beata poſſiteſſe creatura. neqꝫ hoc munus adipiſcūtur.aut cupiunt fere ligna ſaxa. ⁊ ſi quid eiuſmodi eſt: ea tn̄ quē pt̄ nō ex ſeip̄a p̄t qꝛ ex nihilo creata eſt. ſed ex illo a quo creata ē. Hocem̄ adepto beata. quo amiſſa miſera ē. Illevero qui nō alio ſꝫ ſeip̄o bono beatus e. ideo.miſer nō poteſt eſſe. qꝛ nō ſe pt̄ amitte̓. Dicimus itaqꝫ īmutabile bonū nō eſſe niſi vnū verum beatū deū. ea vero que fecit bona qͥdeꝫeſſe ꝙ ab illo. verutn̄ mutabilia qd̓ nō d̓ illoſed de nihilo facta ſūt. Quāqͣꝫ ergoſūma nōſūt qͥbus eſt deus maius bonū. magna ſunttn̄ ea mutabilia bona que adhere pn̄t ut beata ſint īmutabili bono. qd̓ vſqꝫ adeo bonumeoꝝ ē. vt ſine illo miſera eſſe neceſſe ſit. Necideo cetera in hac creature vniuerſitate meliora ſūt. qꝛ miſera eſſe nō pn̄t. Neqꝫ em̄ ceteramēbra corꝑis nr̄i ideo dicendū eſt oculiseſſe meliora qꝛ ceca eſſe n̄ pͥn̄t. Sicut aūt melior eſt naturā ſentiēs etiā cū dolet. qͣꝫ lapisqui dolere nullo mō poteſt. ita rōnalis natura p̄ſtantior etiā miſera. qͣꝫ illa que rōnis velſenſus eſt expers. ⁊ ideo in ea no cadit miſeria. Qd̓ cum ita ſit. huic nature q̄ in tanta nature excellentia creata ē. vt ſꝫ ſit ip̄a mutabilis. inherendo tij incōmutabili bono id ē ſūmo deo beatitudinē ꝯſe quat̉. nec expleat indigentiā ſuā niſi vtiqꝫ beata ſit. eiqꝫ explende nō ſufficiat niſi deus. ꝓfecto nō illi adherere viciū eſt. Omne aūt viciū nature nocetac ꝑ hoc ꝯtra naturā eſt. Ab illa igt̉ que adhereret deo nō natura differt iſta ſꝫ vicio:quo tn̄ etiā vicio valde magna multūqꝫ laudabilis on̄ditur ip̄a natura. Cuius em̄ rectevituꝑatur viciū ꝓculdubio natura laudat̉.Nam recta vicij vituꝑatio eſt. ꝙ illo dehoneſtatur natura laudabilis. Sicut gͦ cū viciuꝫoculoꝝ dicit̉ cecitas id on̄ditur qd̓ ad naturam oculoꝝ ꝑtinet viſus. et cum vicium aurium d̓r ſurditas ad eoꝝ naturā ꝑtinere demonſtrat̉ auditus. ita cū viciū creature angelice d̓r. ꝙ nō adheret deo. hinc aꝑtiſſimedeclarat̉. eius nature video adhereat cōuenire. Quā porro magna ſit laus adhere deovt ei viuat. inde ſapiat. illo gaudeat. tantoqꝫ bono ſine morte ſine errore. ſine moleſtiaꝑfruatur. quis digne cogitare poſſit a̓ eloqͥQuapropter etiaꝫ vicio maloꝝ angeloꝝ. qͦnō adherent deo. qm̄ omne viciū nature nocet. ſatis manifeſtat̉ deū tā bonā eoꝝ creaſſe naturā. cui noxiū ſit nō eſſe cum deo. 2¶ Capitulū. ij.Ec dicta ſint. ne quiſqͣꝫ cū de angelis apoſtaticis loquim̉ exiſtimet eosaliā vel ex alio pͥncipio hr̄e potuiſſenatura. nec eoꝝ nature deum auctorē. Cuiꝰerroris impietate tāto quiſqꝫ carebit expeditius et facilius. qͣnto ꝑſpicatius intellige̓potuerit qd̓ ꝑ angelū deus dixit qn̄ moyſenmittebat ad filios iſrahel. ego ſum qui ſum.Cum em̄ deus ſūma eſſenti a ſit hoc eſt ſūmeſit. et ideo īmutabilis ſit. rebus quas ex nihilo creauit. eſſe dedit. ſꝫ nō ſūme eſſe ſicut ēip̄e. et alijs dedit eſſe amplius. alijs minꝰ. atqꝫ ita naturas eſſentiaꝝ gradibus ordinauit. Sicut em̄ ab eo qd̓ eſt ſapere vocat̉ ſapientia. ſic ab eo qd̓ ē eſſe vocat̉ eſſentia. nouoquidē noīe. quo vſi veteres nō ſūt latini ſermonis auctores. ſed iaꝫ noſtris tꝑibus vſitato ne deeſſet etiā noſtre lingue qd̓ greci appellāt vſiā. hoc em̄ verbū ē verbo exp̄ſſū eſtvt diceret̉ eſſentia. ac ꝑ hoc ei nature q̄ ſūmeeſt qua faciente ſūt quecūqꝫ ſūt. ꝯtraria natura nō eſt niſi que nō eſt. ei quippe qd̓ ē. noneſſe ꝯtrariū ē. et ꝓpterea deo. id ē ſūme eſſentie. ⁊ auctori oīm qualiū cunqꝫ eſſentiaꝝ eſſētia nulla ꝯtraria eſt.¶ Capitulū. iij.Icunt̉ aūt in ſcripturis inimici dei.qui nō natura ſed vicijs aduerſant̉eius imperio. nihil ei valentes nocere ſed ſibi. Inimici em̄ſunt reſiſtendi voluntate. nō poteſtate ledendi. Deus namqꝫ īmutabilis eſt. ⁊ omnimodis īcorruptibilis. Idcirco viciū quo reſiſtunt deo. qͥ eius appellātur inimici nō eſt deo ſed ip̄is malū. neqꝫ hocob aliud niſi qꝛ corrūpit in eis nature bonuꝫNatura igit̉ nō eſt ꝯtraria deo. ſed viciū qꝛmalū eſt. ꝯtrariū eſt bono. Quis aūt negetdeū ſūme bonū. Viciū gͦ ꝯtrariū eſt deo tanqͣꝫ malū bono. Porro aūt bonū eſt et naturaquā viciat. vnde ⁊ huic bono vtiqꝫ ꝯtrariūeſt. ſed deo tm̄ modo tanqͣꝫ bono malū. natūre vero qua viciat. nō tm̄ malū. ſed etiā noxium. Nulla quippe mala deo noxia. ſꝫ mutabilibus corruptibilibuſqꝫ naturis tn̄ bonis. ipſoꝝ quoqꝫ teſtimonio vicioꝝ. Si em̄ bone n̄eſſent: eis vicia noce̓ nō poſſent. Nam qͥd eisnocendo faciūt niſi adimūt integritate. pulchritudine. ſalutē. virtute. et qd̓ bono nature ꝑ vicium detrahi. ſiue minui ꝯſueuit. Qd̓ſi oīno deſit. nihil boni adimēdo nō nocet. ⁊ꝑ hoc nec vicium ē. nam eſſe viciuꝫ. et nōnocere nō poteſt. Vnde colligit̉ quāuis n̄ poſſitvicium nocere incōmutabili bono. nō tamēpoſſe noce̓ niſi bono. qꝛ nō ineſt niſi vbi nocetHoc etiā iſtomo dici poteſt. vicium eſſe nec