Druckschrift 
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De errore in quo origenis doctrinam incullꝑatur.De trinitate diuīa. oīa oꝑa ſua ſignificatōnis ſue ſparſit inditia..xxiiij.De triꝑtita totiꝰ ph̓ie diciplīa. .xxv.De ymagine ſumme trinitatis que ẜm quendam modum in natura eſt nec dum beatificati hominis.xxvj.De eſſentia et ſcīa vtriuſqꝫ amore. xxvij.An etiā ip̄m amorē et eſſe ſcire diligimꝰdiligē debeamus. quo magis diuine trinitatis ymagini ꝓpinquamus.xxviij.De ſanctoruꝫ angeloꝝ ſcientia. qua trinitatem in ip̄a eius deitate nouerūt. qua operuꝫcauſas prius in operante arte qͣꝫ in ip̄is oꝑeribus artificis intuent̉.De ſenarij numeri ꝑfectōne. qui ꝑtium ſuarūqͣntitate ꝯpſetur.De die ſeptimo in quo plenitudo et requiescōmendatur..xxxj.De opinione eoꝝ qui angeloꝝ creatōem anteriorē volūt eſſe qͣꝫ mundi..xxxij.De duabus angeloꝝ ſocietatibꝫ diuerſis atqꝫ diſparibus. incōgrue intelligunt̉ lucis et tenebraꝝ noībus nūcupate. xxxiijDe eo quidam putant in cōditōne firmamenti aquarum diſcretaruꝫ nomīe angelosſignatos. et quidaꝫ aquas exiſtimat noncreatas. Expliciunt capl̓a libri. xj.Incipit liber. xj. Capitulū pͥmum.Iuitateꝫ dei dicimuscuius ea ſcriptura teſtis eſt que fortuitismotibꝰ animoꝝ ſꝫ plane ſumme diſpoſitōnisꝓuidentia ſuꝑ omnesoīm gentiū lr̄as. omīaſibi genera ingeniorūhumanoꝝ diuina excellens auctoritate ſubiecit. Ibi quippe ſcriptum eſt. Glorioſa dc̄aſunt de te. ciuitas dei. Et in alio pſalmo legitur. Magnns dn̄s et laudabilis nimis. ni ciuitate dei nr̄i in monte ſancto eius. dilatansexultatōem vniuerſe terre. Et paulo poſt ineodē pſalmo. Sicut audiuimꝰ. ita vidimꝰin ciuitate dn̄i virtutū in ciuitate dei nr̄i. deus fundauit eam ineternū. Item in alio. Fluminis impetus letificat ciuitatē dei. ſanctificauit tabernaculū ſuū altiſſimus. Deus ī medio eius ꝯmouebit̉. Hijs atqꝫ hmōi teſtimonijs que oīa ꝯmemorare nimis longū eſt.didicimus eſſe quandā ciuitatē. cuius ciueseſſe cupimus illo amore quem nobis eiusditor inſpirauit. Huic conditori ſancte ciuitatis. ciues terrene ciuitatis deos ſuos p̄fer̄tignorātes eum eſſe deū deoꝝ. deoꝝ falſorum id eſt impioꝝ et ſuꝑboꝝ qui eius incommutabili oībuſqꝫ ꝯmuni luce p̓uati et ob hocad quādam egenam poteſtatē redacti ſuasquodāmodo pͥuatas potentias ꝯſectant̉. honoreſqꝫ diuinos a deceptis ſubditis querūt.ſed deorū piorū atqꝫ ſanctorū qui potius ſeip̄os vni ſubdere qͣꝫ multos ſibi. potiuſqꝫ deum colere. qͣꝫ deo coli delectant̉. Sed huius ſancte ciuitatis inimicis decē ſuperioribus libris quantū potuimus dn̄o et regeſtro adiuuante reſpondimus. nunc vero qͥda me iam expectet̉ agnoſcens. meiqꝫ imemor debiti de duarū ciuitatū terrene: ſcꝫ etceleſtis qͣs in hoc interim ſeculo ꝑplexas qd̓ammō diximus inuicemqꝫ ꝑmixtas exortuexcurſu debitis finibus quantum valuerodiſputare eius ip̄ius dn̄i et regis noſtri vbiqꝫ opitulatōne fretus aggrediar. pͥmūqꝫ dicam quēadmodū exordia duarū iſtarū ciuitatum in angelorum diuerſitate p̄ceſſerint. Capitulū. ij.Agnum eſt et admodum rarū vniuerſam creaturā corporeā et incor Vporeā conſiderata comꝑtamqꝫ mutabilem intentōne mētis excede̓ atqꝫ ad incōmutabilē ſubſtantiā ꝑuenire. et illic diſce̓ex ip̄o qd̓ cunctā natura que eſt qd̓ ip̄e.fecit niſi ip̄e. Sic em̄ deus cum hoīe aliqua creatura loquit̉ corꝑalem corꝑalibꝫ inſtrepens auribus vt inter ſonantē et audientem aerea ſpacia verberentur; nec eiuſmodi ſpūalem corporū ſimilitudinibꝰ figuratur ſicut in ſomnis vel quo aliotali. Naꝫet ſic velut corꝑis auribus loquit̉. qꝛ velutcorpus loquit̉. et velut interpoſito corꝑaliūlocorū interuallo. Multum em̄ ſimilia ſunt talia viſa corꝑibus. Sed loquit̉ ip̄a veritate. ſiquis ſit ydoneus ad audiendū mente corpore. Ad illud em̄ hoīs ita loquit̉ qd̓ in hoīeceteris quibus homo ꝯſtat eſt melius. quoip̄e deus ſolus eſt melior. Cum em̄ homo rectiſſime intelligat̉. vel ſi hoc poteſt ſaltēcredat̉ factus ad ymagine dei. ꝓfecto ea ſuiꝑte eſt ꝓpinquior ſuꝑiori deo qua ſuꝑat inferiores ſuas quas etiā cuꝫ pecoribus ꝯmuneshabet. Sed qꝛ ip̄a mēs cui ratō et intelligēti a naturaliter ieſt. vicijs quibuſdā tenebroſis et veteribus inualida eſt. ſolū ad inherendū fruendo. verū etiā ad ꝑferendū incōmutabiel lumē donec de die in diē renouata