Nec poſt talem ac tantū magiſtruꝫ refugitcorreptōem. ſed hōi p̄poſuit veritateꝫ. Curergo nō potius diuinitati credimus de hijsrebꝫ qͣs hūano ingenio ꝑueſtigare nō poſſumus. qͣ aīaꝫ qͦꝫ ip̄am nō deo coeternā. ſꝫ creataꝫ dicit eſſe que nō erat. Vt em̄ hͦ platonicinollēt credere. hāc vtiqꝫ cām idonea ſibi videbant̉ aferre. qꝛ niſi ꝙ ſemꝑ āte a fuiſſꝫ. ſempiternū deinceps eſſe nō poſſet. quāꝙͣ et demūdo ⁊ de hijs quos in mūdo deos a deo factos ſcribit plato. aꝑtiſſime dicat eos eſſe cepiſſe. et hr̄e initiū fine. tn̄ nō eos habituros.ſed ꝑ ꝯditoris potentiſſimā voluntatē ī eternū ꝑmanſuros eſſe ꝑhibeat. Verū id qūo intelligant inuenerūt. non eſſe hoc videlꝫ tꝑisſed ſubſtitutōnis initiū. ſic̄ em̄ inquiūt ſi pesex eternitate ſemꝑ fuiſſet in pulue ſemꝑ ei ſb̓eſſet veſtigiū. qd̓ tn̄ veſtigiū a calcate factūnemo dubitaret. nec alteꝝ altero prius eſſetquāuis alteꝝ ab altero factuꝫ eſſet ſic inquiunt et mūdus. atqꝫ in illo dijcreati. et ſꝑ fuerūt ſꝑexiſtente qui fecit. et tn̄ facti ſunt. Nūquid ergo ſi aīa ſemꝑ fuit. etiaꝫ miſeria eiusſemper fuiſſe dicenda eſt. Porro ſi aliqͥd ī illa qd̓ ex eterno nō fuit eſſe cepit ex tꝑe. curn̄fieri potuerit ut ip̄a ex tꝑe eſſet q̄ antea nonfuiſſet. Deinde beatitudo qͦꝫ eius poſt experimentū maloꝝ firmior et ſine fine maſura. ſicut iſte ꝯfitet̉ ꝓculdubio cepit ex tꝑe. tamenſemꝑ erit. cū antea nō fuerit. Illa igit̉ omniargumentatō diſſoluta eſt. qua putat̉ nͥl eſſepoſſe ſine fine tꝑis niſi qd̓ initiū nō hꝫ temporis. inuenta ē emaīe beatitudo. q̄ cum initiūtꝑis habuerit. finē tꝑis nō habebit. Qua ꝓpi̓diuine auctoritati humana cedat īfirmitaseiſqꝫ beatis et īmortalibus de vera religionecredamus. qui ſibi honorē nō expetunt. queꝫdeo ſuo qui etiā noſter ē deberi ſciūt. nec iubent vt ſacrificiuꝫ faciamus. niſi ei tm̄ modocuius ⁊ nos cum illis ut ſepe dixi et ſepe dicēdum ē. ſacrificium eſſe debemus. ꝑ euꝫ ſacerdotē offerendi. q̄ in hoīe quē ſuſcepit. ſcd̓mquē et ſacerdos eſſe voluit. etiā vſqꝫ ad mortem ſacrificiū ꝓ nobis dignatus eſt fieri.Capitulū. xxxij.Ec eſt religio que vniuerſalē ꝯtinetviā aīe libarande. qm̄nulla niſihacliberari poteſt. Hec ē em̄ quodāmodo regalis vr̄a que vna ducit ad regnū n̄ tꝑali faſtigio nutabundū. ſed eternitatis firmitate ſecurum. Cum aūt dicit porphirius in pͥmo iuxta fine de regreſſu aīe libro. nōdum receptum in vnā quandā ſectā ꝙ vniuerſalē ꝯtineat aīe viāliberande. vel a ph̓ia veriſſima aliqua. vel ab indoꝝ moribꝰ ac diſciplina. autinductōne caldeoꝝ. aut alia qͣlibet via. non-dumqꝫ in ſuā noticiā eandē viā hiſtoriali cognitōne ꝑlatam. ꝓculdubio ꝯfitētur eſſe aliquā ſed nondum in ſuaꝫ veniſſe noticiā. Itaei nō ſufficiebat. quicqͥd de aīa liberādā ſtudioſiſſime didicerat. ſibiqꝫ vel potiꝰ alijs noſſe ac tene̓ videbat̉. Sentiebat em̄ adhuc ſibideeſſe aliquā p̄ſtantiſſimaꝫ auctoritate. quāde re tanta ſequi oportebat. Cum aūt dicitvel a ph̓ia veriſſima. aliquam nōdum in ſuaꝫnoticiam ꝑueniſſe ſectam q̄ vniuerſalē ꝯtineat viam aīe liberande ſatis qͣntum arbitroroſtēdit. vel eam ph̓iam in qua ip̄e ph̓atꝰ eſtnō eſſe veriſſimā. vel ea nō ꝯtineri talē viamEt qūo poteſt iam eſſe veriſſima. qua nō ꝯtinetur hec via. Naꝫ que alia via ē vniuerſalisaīe liberande. niſi qua vniuerſe liberant̉. Acꝑ hoc ſine illa nulla aīa liberat̉. Cum autē addit ⁊ dicit. vel ab inductōe chaldeoꝝ. vel abindoꝝ moribus ac diſciplina vel alia qualibet via manifeſtiſſima voce teſtat̉. neqꝫ illisq̄ ab idis. neqꝫ illis que a chaldeis didicerathāc vniuerſalē viā anīe liberande ꝯtineri. etvtiqꝫ ſe a chaldeis oracula diuina ſūpſiſſe qͦrum aſſiduam cōmemoratōem facit tace̓ nōpotuit. Quā vult gͦ intelligi aīe liberāde vniuerſalē viā nōdum receptam. vel ex aliqͣ veriſſima ph̓ia. vel ex earum gētium doctrinisq̄ magne velut in diuinis rebꝰ habebant̉ qꝛplus apud eos curioſitas valuit quorūqꝫ angeloꝝ ꝯgnoſcendoꝝ et colendoꝝ: nondumqꝫ in ſuam noticiā hiſtoriali cognitōe ꝑlatāque nam iſta eſt vniuerſalis via. niſi qͥ nō ſuecuiqꝫ genti ꝓpria. ſꝫ vniuerſis gentibꝫ q̄ cōmunis eſſet diuinitus imꝑtita eſt. quam certe iſte homo nō mediocri ingenio p̄ditus eēnō dubitat. Prouidentia quippe diuina ſineiſta vniuerſali via liberande aīe genus hūanum relinque̓ potuiſſe nō credit. Neqꝫ enimait nō eſſe. ſꝫ hoc tantum bonuꝫ tantūqꝫ adiutoriū nōdum receptum. nōduꝫ in ſuam noticiam eſſe perlatum. Nec mirum. Tunc em̄porphirius erat in rebus hūanis qn̄ iſtā liberande aīe vniuerſalis via que non eſt aliaqͣꝫreligio xp̄iana. oppugnari ꝑmittebat̉ ab idoloꝝ demonūqꝫ cultoribus regibuſqꝫ terrenis. ꝓpter aſſerendū et ꝯſecrandum martirūnumeꝝ hoc eſt teſtium veritatis. per qͦs on̄detur omīa corporalia mala ꝓfide pietatis⁊cōmendatōne veritatis eſſe tolerāda. Vtdebat gͦ iſta porphirius ⁊ per hmōi ꝑſecutōnes cito iſtam viam ꝑituram. ⁊ ꝓpterea noneſſe ip̄am liberande anime vniuerſalē putabat. nō intelligens hoc quod eum mouebat⁊ quod in eius electōe perpeti metuebat adeius ꝯfirmatōnē robuſtiorēqꝫ ꝯmendatōempotius ꝑtinē. Hec eſt igitur anime liberāde