deduci. quas ꝯmunit̓ demōibus ⁊ hoībꝰ apuleius attribuit. deos tamē ab eis etheree ſedis altitudine ſeparans ⁊ platōnis aſſerēs īilla diſcretōe ſnīaꝫ. ¶ Ca. .x.Cce nunc alius platonicus que doctiorē ferunt porphirius. ꝑneſcio qͣꝫAtheorgicam diſciplinaꝫ etiam ip̄osdeos obſtrictos paſſionibus ⁊ ꝑturbatōibꝰdicit. Quoniā ſacris p̄cibus adiurari terreriqꝫ potuerunt. ne p̄ſtaret anime purgatōem⁊ ita terreri ab eo qui imꝑabat malū vt ab alio qui poſcebat bonū ꝑ eandē artē theorgicaꝫ ſolui illo timore non poſſent. ⁊ ad dandūbn̄ficium liberari. Quis nō videat hec om̄iafallacium demonū eē ꝯmunia ꝯmenta niſi eorum miſerrimus ſeruus ⁊ a gratia veri liberatoris alienus Nam ſi hec apud deos agerentur bonos; plus ibi vtiqꝫ valeret beneficuspurgator aīe ꝙͣ maliuoluſ impeditor. Aut ſidijs iuſtus homo ꝓ quo agebat̉ purgationevidebat̉ indignus. nō vtiqꝫ ab inuido territinec ſicut ip̄e dicit ꝑ mētu valentioris numisimpediti. ſꝫ iudiciolibero id negare debuerūt. Mirumē aūt ꝙ benignus ille chaldeusqͥ theorgicis ſacris aīam purgare cupiebatnō inuenit aliquē ſuꝑiorē deum qͥ plus terreret atqꝫ ad bn̄faciendū cogerꝫ territoſ deosvel ab eis terrente cōpeſceret ut libere bn̄facerent. ſi tn̄ theorgo bono ſacra defuerūt. qͥbus ip̄os deos qͦs inuocabat aīe purgatoēspͥus ab illa timoriſpeſte purgaret. Quid em̄cauſe eſt cur deus potentior adhiberi poſſita quo terreant̉. nec poſſit a quo purgent̉. Aninuenit̉ deus qui exaudiat inuidū ⁊ timoreꝫdijs incutiat ne bn̄faciant. nec inuenit̉ deꝰ qͥexaudiat beniuolū ⁊ timoreꝫ dijs auferat vtbn̄faciant. O theorgia p̄clara. o aīe p̄dicanda purgatio. vbi plus imꝑat immūdā īuidētiaqͣꝫ impetrat pura bn̄ficientia. imo ꝟo malignoꝝ ſpirituū cauenda ⁊ deteſtādā fallacia. ⁊ nō ſalutaris audienda doctrina. Quodem̄ qui has ſordidas purgatiōes ſacrilegisritibꝰ oꝑantur quaſdā mirabiliter pulchrasſicut iſte ꝯmemorat. vel angeloꝝ imaginesvel deoꝝ tāqͣꝫ purgato ſpū vident. ſi tn̄ vl̓ tale aliquid vident. illud eſt quod apl̓us dicit.Qm̄ ſathanas tranſfigurat ſe velut angeluꝫlucis. Eius em̄ ſunt illa phātaſmata qui miſeras animas multoꝝ falſorumqꝫ deoꝝ fallacibus ſacris cupiēs irritire. ⁊ a ꝟo veri dei cultu quo ſolo mundant̉ ⁊ ſanātur auertē. ſicutde ꝓtheodictū eſt. formas ſe vertit in om̄eshoſtiliter inſeques. fallacit̓ ſubueniēs. vtrobiqꝫ nocens.¶ Capitulū .xjElius ſapuit porphiriuſcum ad anebō¶ Vtem ſcp̓ſit egiptium. vbi ꝯſulenti ſimili⁊ q̄renti. ⁊ ꝓdit artes ſacrilegas et euertit.⁊ ibi quidem om̄es demōes reprobat qͦs dic̄ob imprudentiātrahe̓ humidū vaporem. etideo nō in ethere ſꝫ in aere eſſe ſub luna atqꝫ īip̄o lune globo. Verumtn̄ nō audet om̄es fallacias ⁊ malici aſ ⁊ ineptias qͥbus merito mōuetur om̄ibus demōibus dare. Quoſdaꝫ nāqꝫ benignos demōes more appellat aliorumcum omēs gn̓aliter imprudentes eſſe fateat̉Miratur aūt ꝙ nō ſolū dij alliciant̉ victimisſꝫ etiā ꝯpellantur atqꝫ cogatur face̓ ꝙ hoīeſvolūt ⁊ ſi corꝑe ⁊ incorporalitate dij ademonibus diſtinguunt̉. quo deos eſſe exiſtimandū ſit ſolē ⁊ luna ⁊ viſibilia cetera ī celo. quecorꝑa eſſe nō dubitat. ⁊ ſi dij ſunt quō alij benefici. alij malefici eſſe dicant̉. ⁊ incorꝑabilibus quō cum ſint corporei ꝯiungant̉ Queritetiā veluti dubitās. vtꝝ in diuinatibus et q̄dam mira facientibus aīe ſint paſſiones. analiqui ſpūs extrinſecus veniāt ꝑ qͦs hͨ valeāt⁊ potius venire extrinſecus conicit. eo ꝙ lapidibus ⁊ herbis adhibitis ⁊ alliget qͦſdam⁊ aperiāt clauſa hoſtia. vl̓ aliq̓d eiuſmodi mirabiliter oꝑentur. Vnde dicit alios opinarieſſe quodda genus cui exaudire ſit ꝓpriumnatura fallax om̄i forme multimodū. ſimuſasdeos ⁊ demōes ⁊ aīas defunctoꝝ. ⁊ hoc eſſeqd̓ efficiat hec om̄ia que vident̉ bona eē velpraua. ceteꝝ circa ea que vere bona ſunt inchil opitulari. imo vero iſta nec noſſe. ſꝫ ⁊ male ꝯciliare ⁊ inſimulare. atqꝫ impedire nōnunqua ꝟtutis ſedulos ſectatores. ⁊ plenuꝫ eſſetemeritatis ⁊ faſtus. gaudere nidoribꝰ. adu̓latōibꝰ capi. ⁊ cetera que de hoc genere fallacium malignorumqꝫ ſpirituū qͥ extrinſecꝰin aīam veniūt humanoſqꝫ ſenſus ſopitos vigilante ſue deludūt. nō tanqͣꝫ ſibi ꝑſuaſa confirmat ſꝫ tam tenuiter ſuſpicat̉ aut dubitatvt hͨ alios aſſerat opīari. Difficiie qͥppe fuittato ph̓o cūctā diabolicā ſociētatē vel noſſevl̓ fident̓ arguere. qua q̄libꝫ anicula xp̄iananec cūctat̉ eē ⁊ liberrime deteſtat̉. niſi forteiſte ⁊ ip̄ꝫ ad quē ſcribit anebonte tāqͣꝫ taliūſacroꝝ p̄clariſſimū antiſtitem ⁊ alios taliumoperum tanqͣꝫ diuinoꝝ ⁊ ad deos colendosꝑtinentiū āmiratoreſ verecundat̉ offendereSequit̉ tn̄ ⁊ ea velut inqͥrendo ꝯmemorat q̄ſobrie ꝯſiderata tribui nō pn̄t niſi malignis⁊ fallacibꝫ ptātibꝰ. Querit em̄ cur tāqͣꝫ melioribꝫ īuocatis qͣi peioribꝰ imꝑet̉ ut iniuſta p̄cepta hoīs exēquāt̉. cur adtrectatū re veneria n̄ exaudiāt ip̄cātē. cū ip̄i ad īceſtos qͦſqꝫꝯcubitꝰ qͦſlibꝫ duce̓ n̄ morent̉. cur aīantibꝫ ſuos atiſtites oporte̓ abſtine̓ denūciēt ne vaporibus profecto corporeis polluant̉. ipſi vero⁊ alijs vaporibꝰ illiceant̉ ⁊ nidoribꝰ hoſtiaꝝ