ſuffice̓ poſſe ſeminibꝰ vt occaſiones multipit̉candoꝝ deoꝝ inmūda anima reꝑiret. et abvno vero deo merito ī mūdicie deſtituta. acꝑ multos falſos auiditate maioris īmūdicieꝓſtituta iſta ſacrilegia ſacra nomniaret. ſeſeqꝫ ſpurcoꝝ demonū turbis ꝯuiolādā polluē̓damqꝫ p̄beret.¶ Ca. xxij.Am vtiqꝫ habeat ſalacia neptunusvxorē. quā inferiorē aqua maris eſſedixerūt. vt qͥd illi adiūcta ē ⁊ venilianiſi vt ſine vlla cauſa neceſſarioꝝ ſacroꝝ ſolalibidine anime ꝓſtitute multiplicaret̉ inuitacio demonioꝝ. Sꝫ ꝓferat̉ interp̄tacō preclara. ⁊ theologie que nos ab iſta rep̄henſione reddita rōne cōpeſcat. Venilia inquit vnda ē q̄ ad litꝰ veīt. Salacia q̄ ī ſalū r̄dit. Cuigͦdee fiūt due cū ſit vna vnda q̄ vēit ⁊ redit.Nempe ip̄a eſt ex eſtuās in multa numina libido veſana. Quāuis em̄ aqua nō geminet̉.q̄ itet redit. huiꝰ tn̄ occaſione vanitatis duobus demonijs inuitatis. āplius ꝯmacula tuianima que it ⁊ nō redit. Queſo te varro. velvos qui tā doctoꝝ hoīm talia ſcripta legiſtiſet aliquid magnū vos didiciſſe iactatis. Interp̄tamini hoc nolo dicere ſecūdū illā eternam incōmutabilēqꝫ naturā qui ſolus eſt deꝰſꝫ ſaltē ſecūdum animamūdi et ꝑtes eius qͦsdeos eſſe veros exiſtimatis. ꝑtem anime mūdi que mare ꝑmeat. deū vobis feciſſe neptuſnum vt cūqꝫ tolerabilioris erroris ē. Ita nevndā ad litus veniēs. et in ſalum redies dueſunt ꝑtes mūdi. aut due ſunt ꝑtes anime mūdi. Quis veſtruꝫ ita deſipiat. vt hoc ſapiat.Cur ergo vobis duas dras fecer̄t niſi quiaꝓuiſuꝫ eſt a ſapientibus maioribus veſtris n̄vt dij plures vos regerēt. ſꝫ vt ea q̄ iſtis vanitatibus ⁊ falſitatibꝰ gaudēt plura vos demonia poſſiderēt. Cur aūt illa ſalacia ꝑ hācinterp̄tacione inferiorem maris ꝑteꝫ qua viro erat ſubdita ꝑdidit. Nanqꝫ illam mō cumreſluentē fluctū eſſe ꝑhibetis. in ſuꝑficie poſuiſtiſ. An quia veniliā pelicē accepit. irataſuum maritū de ſuꝑnis maris excluſit.¶ Ca. xxiij.Empe vna eſt terra. quā plena quid̓videmus animalibus ſuis. veruntiip̄am magnū corpꝰ in elemētis mundiqꝫ infimāꝑtem. cur eam volunt dea. An quia fecūda eſt. Cur ergo non magis hoīes dij ſunt qͥeam fecundiorē faciūt excōlēdo. ſed cū arātnon cū adorat. Sed pars anime mūdi inquiunt. que ꝑ illā ꝑmeat deā facit. quaſi nō euidencior ſit in homībus anima que vtꝝ ſit nulla fit queſtio; Et tn̄ hoīes dijnō habent̉. ⁊ qd̓ē grauiter dolendū. hijs qui dij nō ſunt ⁊ quibus ip̄e meliores ſunt colēdis ⁊ adorandiſ mitabili ⁊ miſerabili errore ſubdūt̉. Et certe id̓varro in eodē de dijs ſelectis libro tres eē affirmat anime gradꝰ in om̄i vniuerſaqꝫ natura. vnū qui om̄es ꝑtes corꝑis que viuūt tranſit ⁊ nō habet ſenſum. ſꝫ tm̄ ad viuendum valitudinē Hanc vim in noſtro corꝑe ꝑmanaredicit in oſſa vngues capillos. ſicut in mundoarbores ſine ſenſu alunt̉ ⁊ creſcunt ⁊ modo qͦdā ſuo viuūt. Secūdū grādū anime ī quo ſenſus eſt hac vim ꝑuenire in oculos. aures. naures. os tactuꝫ. Terciū gradū anime eſſe ſummum qui vocatur animꝰ ī quo intelligēcia p̄minet. hoc p̄ter homīem omēs carere mortales. Hanc ꝑtem anime mūdi dicit deū. in nobis aūt geniū vocari. Eſſe aūt in mūdo lapides ac terrā quā videmꝰ. qͦ nō ꝑmanat ſenſꝰvt oſſa vt vngues dei. ſoleꝫ vero. luna ſtellaſque ſentimꝰ quibuſqꝫ ip̄e ſentit ſenſꝰ eſſe eiꝰEthera porro animū eius vim que ꝑmanat īaſtra eā quoqꝫ facere deos. ⁊ ꝑ eaꝫ qd̓ in terram ꝑmanat deātellurē. Quod aut inde permanat ī mare atqꝫ occeanū deū eſſe neptunūRedeat e rgo ad hāc quā theologia naturalem putat quo velut requieſcendi ca abhijsambagibꝰ atqꝫ amfractibꝰ fatigatus egreſſus eſt. Redeat inqua. redeat ad ciuileꝫ. Hiceum adhuc teneo tantiſꝑ ago de hac. Non ldum dico ſi terra ⁊ lapides noſtris ſunt oſſibus et vnguibus ſimiles. ſimiliter eos intelligenciā nō habere ſicut ſenſu caret. Aut ſi idcirco habere dicunt̉ oſſa ⁊ vngues noſtri intelligenciā qꝛ in homīe ſunt qui habet intelligenciā tam ſtultū eſſe qͥ hos in mundo deosdicit. qͣꝫ ſtultus qͥ in nobis oſſa et vngͣues homines dicit. Sed hec cū ph̓is fortaſſis agedaſunt Nūc aūt iſtū adhuc politicū id eſt ciuilem volo fieri enim poteſt vt licet in illamnaturalis theologie veluti libertateꝫ caputerigere paululū voluiſſe videat̉. tn̄ adhuc librum verſans ⁊ ſe in illo verſari cogitanſ eūetiā inde reſpexerit ⁊ hoc ꝓpterea dixerit nemaiores eiꝰ ſiue alie ciuitates tellure atꝫ neptunū inaniter coluiſſe credant̉. Sꝫ hoc dicoPars animi mūdāi que ꝑ terrā ꝑmeat ſicutvna ē terra. cur nō etiā vnā fecit deā quaꝫ dicit eſſe tellure. Quod ſi ita fecit. vbi erit orcꝰfrater iouis atqꝫ neptuni quē ditem patreꝫvocant. Vbi eius cōiunx ꝓſerpina q̄ ſecūdūaliā in eiſd̓ libris poſitā opinionē. nō terre fecūditas. ſꝫ ꝑs inferior perhibet̉. Quod ſi dicunt animi mūdani partem cuꝫ permeat terre partē ſuperiore dite patrē facere deum. cūvero inferiorē ꝓſerpina dea. tellꝰ illa qͥd eritIta em̄ totū qd̓ ip̄a erat ī duas iſtas partesdeoſqꝫ diuiſuꝫ ē. vt ip̄a tercia que ſit aut vbiſit inueniri n̄ poſſit. niſi quis dicat ſimul iſtos
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten