iſta iuſſiſtis. ne tali a ſibi iubeāt exhiberi. Queſi mala ſunt et ꝓptere a nullo mō de deoꝝ maieſtate credēda. maior eſt deoꝝ iniuria de qͥbus impune fingūtur. Sed non te audiūt demones ſūt praua docet. turpibꝰ gaudet. nonſolū nō deputāt iniuriā ſi de illis iſta fingant̉ſed eam potiꝰ iniuriā ferre non poſſunt. ſi pereoꝝ ſolēnia non agant̉. Iam vero ſi adue̓ſuseos iouē interpelles maxime ob eā cām qꝛ eiꝰplura crimina ludis ſcenicis actitant̉. nonneetia ſi eum ioue nuncupatis a quo regit̉ totuſatqꝫ admīſtrat̉ hic mūdus. eo illi fita vob̓ maxima iniuria ꝙ eum cum iſtis colendum putatis. eorūqꝫ regem eē ꝑhibetis ¶ Ca. xxviijvllo igit̉ mō dij tales qͥ talibꝰ placātur. vel potiꝰ accuſant̉ honoribus utymaius ſit crime ꝙ eis falſis oblectāt̉ꝙͣ ſi de illis vera dicerent̉. romanū imꝑiuꝫ augere ⁊ ꝯſeruae̓ potuiſſent. Hoc em̄ ſi poſſentgrecis potius donum tam grande ꝯferrent qͥeos in huiuſcemodi rebꝰ diuinis hoc ē ludisſcenicis honorabilius digniuſqꝫ coluerūt. qn̄et a morſibꝰ poetarū hijs qͥbus deos dilacerari videbāt. ſe non ſubſtraxerūt. dando eislicentiā male tractādi homīes quos liberꝫ. ⁊ip̄os ſcenicos non turpes iudicauerūt. ſed dignos etiam p̄ ceteris honoribꝰ habuerūt. ſicut aūt potuerunt auream pecunia habe̓ romani quauis deum aurinū non colerent ſic etargenteā habere potuerūt et eream. ſi nec argentinū nec eius patre coleret eſculanum. ⁊ſic omnia que retexere piget. Sic ergo et regnum inuito qͥdem deo vero nullo mō haberepoſſent. dijs vero iſtis falſis et multis ignoratis ſiue ꝯtemptis. atqꝫ illo vno cognito ⁊ fideſincera ac moribꝰ culto. et meliꝰ hic regnumhaberet quatūcunqꝫ haberet. et poſt hec acciperēt ſempiternū. ſiue hic hr̄ent ſiue nō haberent.¶ Ca. xxixAm illud quale eſt. qd̓ pulcerrimumauſpiciū fuiſſe dixerūt qd̓ paulo āteꝯmemoraui. marte et terminū et iuuentute nec ioui regi deoꝝ loco credere voluiſſe. Sic em̄ inqͥunt ſignificatū eſt martiaꝫgentē id eſt romanā nemini ſocū que tenerꝫdatura. romanos quoqꝫ terminos ꝓpter deūterminū nemine ꝯmutatuꝝ. iuuetutem etiaꝫromana ꝓpter deam iuuentute nemini eē ceſſuram. Videbāt ergo qūo habebat iſtum regem deoꝝ ſuoꝝ et datorē regni ſui. vt ei auſpicia iſta ꝓ aduerſario poneret. cui nō cede̓pulcrū eēt. quanꝙͣ hec ſi vera ſūt. non habetoīno qͥd timeāt. Nō em̄ ꝯfeſſuri ſunt ꝙ dijceſſerint xp̄o. qui ioui cedere noluerūt. Saluisqͥppe imꝑij finibꝰ. xp̄o cedere potuerūt. ⁊ deſedibꝰ locorū et maxime de corde credētiumSed anteꝙͣ xp̄s veniſſet in carne anteꝙͣ deniqꝫ iſta ſcriberent̉ que de libris eoꝝ proferimus. ſed tn̄ poſtea ꝙͣ factū eſt ſub rege tar qͥnio illud auſpiciū. aliquotiēs romanuſ exercitus fuſus eſt. hoc eſt verſus in fugā falſumqꝫoſtēdit auſpiciū ꝙ iuuētus illa nō ceſſerat ioiij. et gens martia ſuꝑantibꝰ atꝙ irrūpentibus gallis in ip̄a vrbe ꝯtrita eſt. et termī imperij deficiētibꝰ multis ad hanibalē ciuitatibus. in anguſtū fuerāt coartati. Ita euacuata eſt pulcritudo auſpicioꝝ remāſit ꝯtra iouēꝯtumacia nō deoꝝ ſed demonioꝝ. Aliud eſtem̄ nō ceſſiſſe. aliud vnde ceſſeras rediſſe. quāꝙͣ et poſtea in oriētalibꝰ ꝑtibꝰ adriani volūtate mutati ſunt termī imꝑij romani. Ille naqꝫ tres ꝓuincias nobiles. armeniā. meſopitamiā. aſſiriam. pſarum ꝯceſſit imꝑio. vt deꝰ ille terminꝰ qͥ romanos terminos ẜm iſtos tuebatur ⁊ ꝑ illud pulcerrimū auſpiciū loco nonceſſerat ioui. plus adrianū regem hoīm ꝙͣ regemdeoꝝ timuiſſe videat̉. Receptis quoqꝫalio tꝑe ꝓuincijs memoratis noſtra pene memoria retrorſus terminꝰ ceſſit. qn̄ iulianꝰ deorum illoꝝ oraculis deditꝰ. īmoderato auſunaues iuſſit incendi qͥbus alimonia portabatur. qua exercitꝰ deſtitutꝰ mox etiā ip̄o hoſtili vulnere extinctointatam eſt redactꝰ īopiam vt inde nullus euaderet. vndiqꝫ hoſtibusincurſantibꝰ. milite imꝑatoris morte turbato. niſi placito pacis illic imꝑatorij fines ꝯſtituerent̉ vbi hodieqꝫ ꝑſiſtūt. non qͥdem tantodetrimēto quātū ꝯceſſerat adrianꝰ ſꝫ mediatn̄ ꝯpoſitōe defixi. vano igit̉ augurio deꝰ tͥminꝰ non ceſſit ioui. qͥ ceſſit adriani volūtaticeſſit etiam iuliani temeritati. et iouiniani neceſſitati. Viderūt hec intelligētiores grauioreſqꝫ romani. ſed ꝯtra ꝯſuetudineꝫ ciuitatisque demonicis ritibꝰ fuerat obligata paruꝫvalebāt. qꝛ et ipſi etiam ſi illa vana eſſe ſentiobant. nature tn̄ reꝝ ſub vnius veri dei regimine atqꝫ imꝑio ꝯſtitute. religioſū cultū qͥ deodebet̉ exhibendū putabāt ſeruiētes vt ait apoſtolus creature potiꝰ qͣꝫ creatori qͥ eſt bn̄dictus in ſecula. Huius dei veri erat auxiliuꝫneceſſariū. a quo mitterent̉ ſancti viri et veraciter pij. qui ꝓ vera religione morerentur vtfalſa ea viuētibꝰ tollerētur ¶ Ca. xxxIcero augurirridet auguria. et rep̄hendit hoīes corui et cornicule vociAbus vite ꝯſilia moderātes. Sed iſteachademicꝰ qui oīa eſſe ꝯtendit incerta. indignus eſt qui hēat vllam in hijs rebus autoritem. Diſputat apud eū qͥntus lucilius balbꝰin ſecūdo de deorū natura libro. et cū ip̄e ſuꝑſtitōes ex natura rerū velut phiſicas et philoſophicas inſerat. indignatur tamē inſtōne