eſt. ſinu quodā nature in ſeip̄o ꝯtinens omniavt ex ipſius aīa qua viuificat̉ tota iſta molesvite atqꝫ aīe cūctoꝝ viuētiū ꝓ cuiuſqꝫ naſcēdi ſorte ſūmant̉ nihil oīno remane̓ qd̓ n̄ ſit ꝑsdei quod ſi ita eſt. quis nō videat qͣnta impietas ⁊ irreligioſitas ꝯſequat̉. vt qd̓ calcaueritqͥſqꝫ ꝑtem dei calcet. et in oī animate occidedo pars dei trucidet̉. Nolo oīa dicere. q̄ poſſunt occurrere cogitatibꝰ. Dici aūt ſine verecūdia nō pn̄t.Ca. xiij.Iaūt ſola aīaliarōnalia ſicut ſūt homines ꝑtes dei eē ꝯtēdūt. nō video qͥdem ſitotus mūdus eſt deus. qūo beſtias ab eiꝰ ꝑtibꝰ ſeparet. Sed obluctari qͥdopus ē. de ip̄o rōnali animate id eſt hoīe. qd̓infeliciꝰ credi pōt. qͣm dei ꝑtem vapulare cūpuer vapulat. Iam vero ꝑtes dei fieri laſciuas iniquas impias atqꝫ oīno dānabiles. qͥsferre poſſit niſi qͥ ꝓrſus iſanit. Poſtremo qͥdiraſcit̉ eis a qͥbus non colit̉. cū a ſuis ꝑtibꝰ n̄colat̉. Reſtat e̓go vt dicat oēs deos ſuas habere vitaſ. ſibi queqꝫ viue̓ nullū eoꝝ eē partecuiuſꝙͣ. ſed oēs colēdos qui cognoſci et colipn̄t. qꝛ tam multi ſūt vt oēs nō poſſint. quoꝝiupiter qꝛ rexp̄ſidet ip̄m credo ab eis putariregnū ꝯſtituiſſe vel auxiſſe romanū. Naꝫ ſi hͦip̄e nō fecit. quē aliū deū opꝰ tā magnū potuiſſe aggredicredēt. cum oēs occupati ſintofficijs et oꝑibus ꝓprijs nec alter irruat in alteriꝰ. Arege igit̉ deoꝝ. regnū hoīm potuitꝓpagari ⁊ augeri¶ Ca. xiijIc pͥmū quero. cur n̄ etiā ip̄m r̓gnūaliq̓s deꝰ eſt. Cur em̄ nō ita ſit ſi victoria dea eſt. Aut qͥd ip̄o ioue in haccā opus eſt. ſi victoria faueat. ſitqꝫ ꝓpicia et.ſemꝑ eat ad illos quos vult eē victores. Hacdea fauēte et ꝓpicia etiā ioue vacate vl̓ alid̓agente. et q̄ gentes nō ſubdite remanerentque regnano cederet. An forte diſplicet bonis iniqͥſſima improbitate pugnare. et finitimos qͥetos nullāqꝫ iniuria faciētes. ad dilatādum regnū bello ſpōtaneo ꝓuocaret. Planeſi ita ſentiūt approbo et laudo ¶ Ca. xvIdeat igit̉. ne forte non ꝑtineat adviros bonos gaudere de rgni latitudine. Iniqͥtas em̄ eoꝝ cum qͥbus iuſtabella geſta ſūt regnū adiuuit vt creſcerꝫquod vtiqꝫ ꝑuū eſſet ſi qͥes ⁊ iuſticia finitimorum ꝯtra ſe bellū geri nulla ꝓuocaret iniuriaac ſic felicioribꝰ rebus hūanis oīa regna parua eſſent ꝯcordi vicinitate letātia et ita eēntin mūdo regna pl̓ima gentiū. vt ſunt in vrbedomus pl̓ime ciuiū. Proinde belligerare ⁊ ꝑdomitis gentibꝰ dilatare regnū. malis vid̓rfelicitas. bonis neceſſitas Sed qꝛ peius eſſetut iniurioſi iuſtioribꝰ dn̄arent̉. ideo nō incōgrue d̓r etiā iſta felicitas. Sꝫ ꝓculdubio felicitas maior eſt vicinū bonū hr̄e ꝯcordem. qͣmvicinū maluꝫ ſubiugare bellātem. Mala votaſunt. optare habere quē oderis vel queꝫ timeas. vt poſſit eſſe que vincas. Si ergo iuſta gerendo bella nō impia. nō iniqua. romani imperium tā magnū acquire̓ potuerūt. nunqͥd tāꝙͣ aliqͣ dea colēda eſt eis etiā iniquitas aliēaMultū eī ad iſtā latitudinē imꝑij eā cooꝑatāvidemꝰ. que faciebat iniurioſos. vt eēnt cumqͥbus iuſta bella gererent̉. et augeret̉ imꝑiuꝫCur aūt et iniqͥtas dea nō ſit vel exteraꝝ gētium. ſi pauor et pallor et febris. dij romani eſſe meruerūt. Hijs igit̉ duabꝰ id eſt aliēa iniqͥtate. et dea victoria. dum belloꝝ cauſas iniqͥtas excitat. victoria eadē bella felicit̓ te rminat. etiā feriato ioue creuit imꝑiū Quas eniꝫhic ꝑtes iupit̓ hr̄et cuꝫ ea que poſſent bn̄ficiaeius putari. dij habent̉. dij vocant̉. dij colūturipſi ꝓ ſuis ꝑtibꝰ inuocātur. Habe̓t aūt h̓ etiam ille aliquā ꝑtem ſi regnū etiā ip̄e appellaretur. ſic̄ appellatur illa victoria. Aut ſi r̓gnūmunꝰ eſt iouis. cur nō et victoria munus eiushabeat̉. Qd̓ ꝓfecto habe̓tur. ſi nō lapis in capitolio. ſed verꝰ rex regū et dn̄s dn̄antiū cognoſceret̉ atqꝫ colētur¶ Ca. xvj.Iror aūt pl̓imū. ꝙ cuꝫ deos ſingulosſingulis rebꝰ. et pene ſingul̓ motibꝰattribueret. vocauerūt deā agenoriam. que ad agendū excitaret. deā ſtimulaꝫque ad agendū vltra modū ſtimularet. deaꝫmurcea. que p̄ter modū nō moueret ac face̓thoīem vt ait pompeius murcidū id eſt nimisdeſidioſū et inactuoſū. deā ſtrenuā que face̓tſtrenuū. Hijs dijs oībus et deabꝰ publica ſacra facere ſuſceꝑunt. Quiete vero appellātesque facet qͥetum. cum ede̓ hr̄et extra portaꝫcollinā publice illā ſuſciꝑe noluerūt. vtrū indicium fuit animi inqͥeti. an potiꝰ ita ſignificatum eſt. qui illā turbā cole̓ ꝑſeueraret. nonplane deoꝝ ſꝫ demonioꝝ. eū qͥetem habe̓ nōpoſſe. ad qua vocat verus medicꝰ dicens. Diſcite a me qꝛ mitis ſum et humilis corde. ⁊ inuenietis reqͥem aīabꝰ vr̄isCa. xvij.N forte dicūt ꝙ deaꝫ victoriā iupit̓mittat. atqꝫ illa tanꝙͣ regi deoꝝ obtemꝑans ad quos iuſſerit veniat. ⁊eorum ꝑte ꝯſidat. Hoc vere d̓r. nō de illo iouequem deoꝝ regeꝫ ꝓ ſua opīone ꝯfingūt. ſedde illo vero rege ſeculoꝝ. ꝙ mittat nō victoriam que nulla ſubſtātia eſt ſed angelū ſuumet faciat vincere queꝫ noluerit. cꝰ ꝯſilium occultū eſſe pōt. iniquū nō pōt. Nam ſi victoriadea eſt cur nō deꝰ eſt ⁊ triūphus et victorieiungit̉ vel maritꝰ vel frat̓ vel filius talia qͥppe iſti d̓ dijs opinati ſūt. qͣlia ſi poete finge̓nt
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten