116 R.

ΚΑΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Γ.

219

τί ουν έστι τ οντο; τό ποιεϊν ο τι βούλεται χα'ι xad · 3 ενοντωσι περιχόπτειν χαι λωποδντεΐν των 'Ελλήνων χα'ιχαταδονλονσθ-αι τάς πόλεις έπιόντα, χαίτοι προσταται 23μεν υμείς εβδομήχοντ* ετη χα'ι τρία των 'Ελλήνων εγένε-α&ε, προσταται δε τριάχον-ίλ 3 ενός δέοντα Λαχεδαιμόνιοι'ϊσχνσαν δέ τι χα'ι Θηβαίοι τοντονσϊ τους τελευταίους χρό-νους μετά την εν Λεΰχτροις μάχην, αλλ 3 όμως ον^ υμϊνούτε Θηβαίοις ούτε Λαχεδαιμονίοις ούδεπώποτε, ω άνδρες’Λ^ηναιοι, οννεχωρή&η τονυπό των ‘Ελλήνων, ποιεϊνο τι βονλοισ&ε, ουδέ πολλον δει" άλλα τούτο μεν υμϊν, 24μάλλον δε τοϊς τότ 3 ονσιν ; Ά&ηναίοις, * επειδή τισιν ονμετρίως εδόχονν προσφέρεσ&αι, πάντες φοντο δεϊν, χα'ιοι μηδέν εγχαλειν εχοντες αντοις, μετά των ήδιχημένωνπολεμεϊν, χα'ι πάλιν Λαχεδαιμονίοις άρξασι χα'ι παρελ-&οϋσιν εις την αυτήν δυναστείαν υμϊν, επειδή πλεονάζειν

1. εν’ 1 ένα SLsYZEI, ενα έκαστον vulg. | 2. των SLBWCPAlYZVEvlußy,τά των vulg. | 9. ποιεϊν] το ποιεϊν Α 2 lUQkrDih mg. R. | 15. την αυτήν δυν.SLA'DQHDV, τήν δον. τήν αυτήν BA 2 WRsYZEIA 3 . mg. Ω, τήν δυν. τήν αυτήνταότην vulg.

από σον πρώτον. — το ποιεϊνist gewissermafsen Objekt zu σνγ-χεχ,ωρηκότας. — κα& εν — τωνΕλλήνων] S. zu 2, 24. — οντωσι]zu 1, 20. — λωποδντεΐν, ausziehen,■wie Wehrlose. Vgl. zu 4, 47.

23. εβδομήκοντ έτη^ και τρία{εβδομηκοντα καί τρία έτη L : dochauch 27, 35 εβδομηκοντα μναϊ καίεπτά), 01. 75, 3. 477—93,4.405. S.zu 3,24. Andere Schriftsteller rech-nen in runder Zahl 70 Jahre, wie Lys.2, 55. Isokr. 4, 106, auch D. selbstunten § 25, dagegen 90 Lykurg, g.Leokr. 72, und nur 65 Isokr. 12,56.Auch diese Zahlen lassen sich er-klären. — τριάκονΟ ενός δέοντα,01. 93, 4. 405 — 101, 1. 376, woChabrias die Lakedämonier bei Na-xos besiegte. — iv Αενκτροις] 01.102, 2. 371. — ποιεϊν, zu 3,12. —βονλοισθ-ε] an die Athener als diegerade Anwesenden gerichtet, ohneden Gedanken an die Thebaner undLakedämonier auszuschliefsen. Der

Op tati v gesetzt, weil der Redner hierdiese Worte, die er nach τον!)· 1 nichthätte zu wiederholen brauchen, ausdem Sinne der gekränkten Griechencitiert. — ονδ'ε πολλον δει] zu 8,42.

24. τοντο μεν — καί πάλιν] Vgl.5, 5 f. — μάλλον — ’Α&ηναίοις, istnicht reine captatto benevolentiae,woran man überhaupt gerade in denPhilippischen Reden nicht gewöhntist: dem Redner liegt vielmehr dar-an, das Volk der Athener in der Ge-genwart dem Philippos gegenüberals unwandelbar auf dem Boden desRechts stehend erscheinen zu lassen.— τισιν] verb. mit προσφέρεσθ-αι.

■— ον μετρίως] nicht mit ώμώς inder Übersetzung zu geben. Der Red-ner stellt mit Absicht die Sünden derdie Hegemonie führenden Griechenrecht gelinde dar, mit derselben Ab-sicht, wie Cicero in or. de imp. C.Pomp, die Sünden der Feinde Roms,welche die Veranlassung von Krie-gen wurden. — άρξασι, als sie zur